Laatst kreeg ik, door een stukje in de krant, contact met schoolvriendinnen van mijn overleden zus. Dat is natuurlijk al heel bijzonder, want had mijn zus nog geleefd, dan was ze nu al over de tachtig.
Maar het was vooral heel leuk om verhalen te horen over de jeugd en de schooltijd van mijn zus. Daar wist ik eigenlijk maar weinig van. Geen wonder, er zat achttien jaar verschil tussen ons.
Eén van de vriendinnen herinnerde zich dat wij thuis een “libertystoel” hadden. Het was de stoel waar mijn vader altijd in zat. Moeder vond het een sta-in-de-weg, maar mijn vader kon er zo heerlijk een tukje in doen, ‘s-avonds na het eten.
Mijn zus moet “libertystoel” wel heel erg bijzonder gevonden hebben, want ze had het in geuren en kleuren op school verteld. Het vriendinnetje was danig onder de indruk en vertelde het ook bij haar thuis. Waarop haar moeder had gezegd: “Ach gut, die hebben wij ook. Maar wij zeggen gewoon leunstoel.”
Ik heb gezocht op Marktplaats, of ik nog zo’n stoel kon vinden. Maar blijkbaar waren ze te gewoon om bewaard te blijven. Ik vond er één, maar die leek in de verste verte niet op onze stoel.
Category Archives: Persoonlijk
Brood
Brood, je eet het iedere dag. Gewoonlijk halen we het bij de supermarkt of bij de bakker. Maar het is meestal toch niet wat wij echt lekker vinden. Zoals het brood in Frankrijk. Vers, knapperig, geurend.
Dus bakken we het nu (soms) zelf. Best wel wat werk, want je moet het deeg minstens 10 minuten kneden en dat is zwaar werk. En het kost tijd, want het moet wel 2x rijzen. In de tussentijd kun je dan wel wat anders doen. En dan gaat het in de oven en binnen no time geurt het hele huis.
Vorige week bakte ik deze broden, genoeg voor een paar dagen heerlijk eten.
Deel dit op:
Rietveld
| Met Bettie was ik al eens in het Rietveldhuis in Utrecht geweest. Maar een tweede keer met vriendin Carla was geen straf. Het huis is zowel van buiten als van binnen het bekijken dubbel en dwars waard.
Of ik er had kunnen wonen, denk ik niet. De inrichting is zo tot in de details uitgedacht, dat het me een beetje té strak zou worden. Maar goed, het dateert dan ook al van 1923. Dat is al bijna een eeuw geleden. En voor die tijd was het zeker zeer revolutionair. |
 |
Deel dit op:
Stiekeme reclame
Bij het kaartje voor de Gaultier tentoonstelling in de Kunsthal kregen wij een voucher met een code. Daarmee zou je een reisje naar Parijs, met een bezoek aan een modeshow van Gaultier kunnen winnen. Nou, dat leek me wel wat.
Ik toetste het opgegeven telefoonnummer in en zag toen dat het een actie van de Bak/Giroloterij is. En een beetje nattigheid voelde ik al wel. Maar nee hoor, vertelde de dame aan de telefoon, dit stond helemaal los van de loterij. Als ik nou die code opgaf…. Dat deed ik dus braaf, evenals mijn telefoonnummer en mijn naam. Want ja,stel dat je een prijs gewonnen hebt, dan moeten ze je dat toch laten weten… Ja, das waar. Maar toen ik mijn geboortedatum, postcode én het huisnummer moest geven, was ik het goed beu. Dan hebben ze al mijn gegevens. Ja, dan sturen we u zo nu en dan wat …… Ja, wat ze sturen heb ik niet meer gehoord. Ik haakte af. Zo´n actie is gewoon een stiekeme manier om aan persoonsgegevens te komen.
Dan ga ik maar niet naar Parijs!
Deel dit op:
Zwaluw
Vandaag begint de lente, geloof ik. Dat was zo tenminste toen ik nog op school zat. Nu zegt men dat de lente al op 1 maart begint, al voel je daar bij tijd en wijle geen snars van.
Eén zwaluw maakt nog geen lente, ook een hele rij nog niet. Maar wat zijn deze vogeltje prachtig vereeuwigd door Hiroshige. Ik kan er niet genoeg naar kijken!
Deel dit op:
Pudding Tarzan
Dit was de favoriete zoethoud-film als onze jongens ziek waren. Liggend op de bank, met ernaast een krukje waarop sap en koekjes. Ik geloof dat we het begin van deze film niet eens goed hadden opgenomen. Maar dat weerhield onze jongens er niet van om hem keer op keer te bekijken. Toen ik deze week het boekenweek geschenk van de bibliotheek kreeg, zag ik dat de film gemaakt was naar aanleiding van het boek.
Zoeken op You Tube leverde alleen het begin van de film op, maar het houterige Nederlands herkende ik meteen:
Deel dit op:
Sint Jozef
Ik ben helemaal niet kerks opgevoed en heb dus ook niets met naamdagen. Maar op zoek naar dit recept, las ik dat het in Spanje vaak op 19 maart, de dag van Sint Jozef, wordt gegeten.
Wie wil, kan het dus nog maken voor het toetje van vanavond:
| Creme Catalana (4 personen) 2,5 dl melk 2,5 dl room 75 gram suiker 20 gr. gram maizena 1 vanillestokje 1 kaneelstokje Schil van 1 sinaasappel 4 eidooiers (evt. een scheutje Grand Marinier)Breng de melk, met daarin sinaasappelschil, kaneelstokje, vanillestokje en steranijs langzaam aan de kook. Schenk eventueel een scheutje Grand Marnier bij de melk. Neem een ruime mengschaal en doe er enkel de dooiers in. Klop ze even los met een garde. |
 |
(De eiwitten worden niet gebruikt. Bewaar ze voor een andere bereiding.) Giet er de suiker bij en klop de twee ingrediënten tot ze goed gemengd zijn. Voeg de maïzena toe en meng opnieuw.
Plaats een zeefje boven het eiermengsel en giet de warme kruidige melk erdoor, zodat de smaakmakers er uit gezeefd worden. Meng alles kort met de garde en giet de crème terug in de pan. Verhit op zacht vuur en blijf enkele minuten ononderbroken roeren met de garde, tot de crème voldoende gebonden is. (Vergelijkbaar met pudding.) Laat de crème heel even ‘bubbelen’ en zet het vuur af.
Schenk de warme ‘crema Catalana’ in éénpersoonsschaaltjes. Plaats de schaaltjes in de koelkast en laat de crema Catalana een paar uur opstijven.
Voor de afwerking strooi je er een dun laagje suiker op, die met een keukenbrandertjegoudbruin gebrand wordt.
EET SMAKELIJK!
(Bron: Dagelijkse kost)
Deel dit op:
Gouden ouwetjes
 |
Het gebeurt niet vaak dat ik voor een TV-programma warm loop. Maar vanavond zit ik zeker voor de buis om te kijken naar het BNN-programma “Golden Oldies”. Ik wil zien hoe het verder gaat met de bejaardenhuisbewoners die met elkaar een nieuw koor vormen. En zich dan niet laten leiden door “we doen het nu een beetje rustiger an…” maar helemaal gaan voor “We will rock you” van Queen of een stevig nummer van Status Quo. Heerlijk om te zien en te horen! |
Deel dit op:
Slapen
Al eerder schreef ik over het ERGO-onderzoek in onze wijk. Nadat ik bijna alle “normale” onderzoeken gehad had, werd me gevraagd of ik ook wilde meedoen aan een slaaponderzoek.
“Ja hoor, dat wil ik wel” was mijn eerste reactie. Het leek me helemaal niet moeilijk, want slapen doe ik meestal als een roosje. Maar ja, zo simpel was het natuurlijk niet. Voordat ik in slaap mocht vallen, kwam ‘s-avonds een mevrouw, die me vol plakte met elektroden, sensoren en andere apparaten. Ik had mijn nachthemdje al aan, zoals afgesproken. Maar na bijna anderhalf uur zag ik eruit als een marsmevrouwtje. Leo maakte foto’s. Voor je blog, zei hij nog. Maar daar kwam niets van in. Ik ga normaliter al niet graag op de foto en in zo’n toestand zet ik mezelf zeker niet te kijk.
En toen op de normale tijd (en dat is nogal laat bij ons) naar bed en slapen. Dat ging eigenlijk best wel goed. En nou maar hopen dat ze met die gegevens iets kunnen doen.
Deel dit op:
Spruitjes
Bijna mijn hele leven heb ik een afschuw gehad van spruitjes. Als klein kind was ik al een lastige eter en spruitjes kon je helemaal niet aan me kwijt. Leo daarentegen vindt ze heerlijk. Helaas kreeg hij ze maar nauwelijks één keer per jaar, met de kerst. Dan was er altijd wel een andere groente die ik wel lustte. Maar met dit recept van 24Kitchen ben ik overstag. En ik weet nu dat je spruitjes maar heel kort (niet langer dan 8 minuten) moet koken.
| Spruitenstamppot met rode uiencompote (4 pers.)
1 kg kruimige aardappels Rode uiencompote |
Spruitjesstamppot Breng een pan met water en een beetje zout aan de kook. Schil en snijd de aardappels in gelijke stukken. Kook de aardappels in circa 15 minuten gaar. Maak de spruitjes schoon.Kook de spruitjes de laatste 8 minuten mee met de aardappels. Giet de aardappels en spruitjes af en stoom ze droog. Verwarm de melk. Rooster de cashewnoten circa 5 minuten in een droge koekenpan. Pureer de aardappels en de spruitjes grof met een pureestamper en roer de melk erdoor. Meng de cashewnoten en de rucola er door breng op smaak met een beetje zout en peper. |
Rode uiencompote
Pel en snijd de uien in halve ringen. Verhit een scheutje olie in een pan en fruit de ui circa 5 minuten. Schenk de balsamicoazijn en de rode wijn erbij en voeg de honing toe. Breng rustig aan de kook. laat circa 15 minuten op laag vuur koken tot er een stroperige uiencompote ontstaat. Breng op smaak met een beetje zout.
Verdeel de stamppot over borden en schep de uiencompote eroverheen. Snijd de fetakaas in blokjes en verdeel over de borden.
EET SMAKELIJK!
