Schoenen

Elke dag moet je er wel op lopen, op je schoenen! Wie zich niet al te zeer aan de mode aanpast, neemt lekkere stevige en makkelijke stappers.
Fashionista’s zullen hier geen begrip voor hebben. Die martelen zichzelf en lopen, al dan niet strompelend, op ontwerpen die op zijn minst in de mode, maar misschien ook wel mooi, leuk of gewaagd zijn. Beyoncé maakte de schoenen van Jan Taminiau tot een statement en droeg ze op de hoes van haar album.

Sommige ontwerpen zijn zo mooi, dat het kunst wordt. Vanaf vandaag kun je in de Kunsthal in Rotterdam tot 11 mei 2014 de tentoonstelling S.H.O.E.S. Over hoge hakken en echte liefde gaan bekijken.

Oh ja, op Stuureenfoto kun je deze week “extravagante” mode (laten) zien

Hiroshige

De volgende etappe op de Tokaido was Totsuka. Hiroshige toont hier een ruiter, die van zijn paard afstijgt en van plan is het theehuis te bezoeken. Totsuka ligt een dag reizen vanaf Nihonbashi. Tijd dus voor een welverdiende rustpauze.

Ook nu komen reizigers aan in Totsuka (een deel van Yokohama), maar dan met de trein. Ongetwijfeld zijn er nu ook diverse theehuizen om even uit te rusten. Al kun je ook in de trein een hapje eten of iets te drinken kopen.

Kaviaar

Laat ik nou toch altijd gedacht hebben dat kaviaar een zuiver natuurproduct is. Maar ja, in deze tijd van nepspullen wordt hier ook de hand mee gelicht.
Op de site van het Kookpunt in Rotterdam vond ik dit apparaat, in de categorie “moleculair koken”.

In het bijbehorende filmpje wordt uitgelegd hoe met 96 pipetjes een substantie (wat in hemelsnaam??) wordt opgezogen en gedropt in een calciumbad.

Dan krijg je piepkleine bolletjes, die qua structuur misschien wel op kaviaar lijken, maar wat het natuurlijk niet is. Het kan geserveerd worden in een doosje, dat verdacht veel lijkt op de originele blikjes kaviaar. Gelukkig staat er wel op dat het imitatie, dus nep, is. Is het lekker? Geen idee. Nooit geproefd, net zo min als echte kaviaar trouwens.

Hiroshige

Hodogaya is de vierde rustplaats op de Tokaido-weg die Hiroshige weergaf. Er is al een  groep reizigers aangekomen, maar dan komen over de brug nog eens dragers met grote kisten.

Nu is Hodogaya een onderdeel van Yokohama, met een grote chemische fabriek. Maar het is ook de rustplaats van vele Engelse, Australische, Nieuwzeelandse en Indiase militairen, die in de Tweede Wereldoorlog omkwamen.

De begraafplaats ligt slechts 300 meter verwijderd van de oude Tokaido-weg.

Punt erachter!

Gisteren was de laatste controle bij de internist. Na ruim 5 jaar ben ik klaar met de onderzoeken en controles en hoef ik niet meer terug te komen. Punt, uit!

Ik hoef hier niet uit te leggen dat het voor mij (en voor Leo) een hele opluchting was. Borstkanker betekent niet alleen operatie, bestraling, ziek zijn. Het graaft zich in je leven in. Lange tijd was het prominent aanwezig, al probeerde ik dat voor de buitenwereld te verbergen. Mettertijd slijten ook veel scherpe kantjes af, maar toch. Hoe goed ik me ook voelde, bloednerveus was ik bij elk onderzoek. Angst laat zich niet ompraten of wegstoppen! 

Maar het levert niet alleen negatieve gevoelens op. Het goede eraan is dat je alle normale en dagelijkse dingen veel meer gaat waarderen. Dat je keer op keer zaken móet en kúnt relativeren. Dat niet alles hoeft. Dan doe je maar wat minder en bijna perfect is ook nog goed.

 

En vooral ook heb ik geleerd dat ik sterk ben. Niet bij de pakken neer gaan zitten, maar met frisse moed er tegenaan. Want je leeft nu en dat leven is de moeite waard.

Jammer, dat er gisteren niemand achter me liep en zag hoe ik een klein vreugdesprongetje maakte 😉

Doorgedraaid

Je bent volwassen, moeder van een 10 maanden oude baby, die je ook meeneemt als je boodschappen gaat doen. En passant neem je een paar biertjes voor je man (en jezelf) mee bij de supermarkt. Maar dan zegt de juffrouw achter de kassa dat ze het bier niet mee mag geven “want u heeft een minderjarige bij u. Je gelooft het niet? Klik hier.

Puzzelen

Deze puzzel kreeg ik met kerst. Niet iets wat in één avond klaar is. Dus eerst maar een puzzelkleed aangeschaft, zodat ik het ook kan opruimen als ik geen tijd heb om er rustig aan te zitten.

Het is een prachtige herfstplaat van de Japanse tuin in Vancouver. Maar aan de linkerkant zijn de struiken grijsachtig groen en aan de rechterzijde juist groenachtig grijs. En al die oranjerode bladeren zijn moeilijk van elkaar te onderscheiden. Dat is dus wel even goed zoeken naar het juiste stukje. Maar het vordert gestaag. De brug was het gemakkelijkst en dus ook het eerste klaar. Ik kan nog veel avondjes voort…..

 

Geluk

Ik hoorde dat Europees Voorzitter Herman Van Rompuy het boek “Geluk. The World Book of Happiness” als nieuwjaarscadeau aan alle wereldleiders heeft gestuurd. En ineens viel me op dat er de laatste tijd zo veel over GELUK gesproken wordt.
Ach misschien had mijn moeder wel gelijk, die zei: “Als je lacht, zijn je zorgen niet minder, maar ze lijken minder”.

Daarom hou ik zo van mijn Boeddha in de keuken. Hij staat in de vensterbank en lacht en ik word er altijd vrolijk van. En vrolijk is het begin van gelukkig, toch …. ?