Gefotografeerd in Doesburg:
Category Archives: Persoonlijk
Pimpelpaars
Eentje uit de oude doos, maar oh, wat vind ik dit leuk.
Het is een remake van een nummer van het Cocktail Trio: Petronella Puinpoeier’s Pillen Pure Pijnstillende en Prima in te nemen Pimpelpaarse Pil.
Vrolijk begin van de dag toch?
Deel dit op:
Voorlezen
 |
Onze kinderen waren nog maar een paar maanden, maar toen al gingen ze ’s avonds niet eerder slapen voordat er was voorgelezen. Zelf een boek kiezen konden ze natuurlijk nog niet, maar ik koos voor hen Jip en Janneke van Annie M.G. Schmidt. Elke avond een verhaaltje. En toen het boek uit was, moest ik het opnieuw voorlezen. En daarna nog eens en nog eens. Dat was helemaal geen straf, want ik vond het boek zelf zo leuk. Later kwamen daar Pluk van de Petteflet en Otje bij. En de gedichtjes van Annie. Heerlijk.Nu las ik laatst op Facebook dat ook kindertjes in India de avonturen van de twee kleuters kunnen volgen, want Jip en Janneke is in het Hindi uitgegeven.
Grappig dat de verhaaltjes en tekeningen zo universeel en tijdloos zijn. |
Deel dit op:
Lalique
Op weg naar Ruurlo reden we naar Doesburg, vooral bekend van de mosterd. Maar daarover later meer.
Want wat niet iedereen zal weten, is dat in Doesburg ook een klein, maar fijn museum staat, dat gewijd is aan de Franse glaskunstenaar René Lalique.
Op dit moment is er een tentoonstelling (tot eind augustus 2015) met heel veel prachtige flacons van Lalique te zien. Er staan grote schermen, waarop films over de fabricage van de flacons en het andere glaswerk worden vertoond. En de touchscreens stellen je in staat om alles nog een keertje te bekijken. En wil je dan nog even rustig de details op je in laten werken, dan mag je een vergrootglas lenen.
Zo’n loupe is onontbeerlijk als je de prachtige vazen en glazen objecten van Lalique bekijkt, want ook die maken deel uit van de tentoonstelling. Net als een aantal prachtige glasjuwelen. Dus wie van Art Déco houdt, moet beslist een keertje richting Doesburg.
Deel dit op:
Geordend
 |
De laatste keer dat wij in China waren, alweer meer dan 10 jaar terug, zag je bij tijd en wijle een enorme rotzooi. Handelswaar zo maar op de grond, winkels waar kop noch staart aan te vinden was.Maar niet overal, want uitzondering bevestigt de regel, nietwaar?
Hier stonden de tafels (of waren het schragen?) netjes gestapeld langs de muur. Keurig geordend dus. En zoals elke zaterdag is dat dan meteen ook het weekthema voor Stuureenfoto. |
Deel dit op:
Rommelmarkt
Afgelopen weekend hadden we een kraam gehuurd op een rommelmarkt. Ik had mijn kasten en kastjes eens grondig bekeken en er diverse zaken uitgehaald. Met diverse dozen reden we zaterdag in alle vroegte naar Leiden, om daar tot de ontdekking te komen dat ik me vergist had en dat de rommelmarkt pas de volgende dag zou zijn. Nou ja, foutje helaas.
Zondag kwam de herkansing en weer reden we om kwart voor zeven weg. Nu was het parkeerterrein bij de markt wel vol en we konden nog maar net een plekje vinden. Het leek ons een heleboel, maar toen de dozen uitgepakt waren, bleek het toch stukken minder te zijn dan anderen hadden uitgestald. Al meteen kwamen diverse opkopers neuzen en nog voordat we goed geïnstalleerd waren had ik al wat verkocht.
 |
Goed voorteken dus. Je ziet op zo’n markt allerlei types voorbij komen. Graag had ik een paar foto’s gemaakt, maar dat vond ik toch niet zo netjes. Bij vlagen werd het druk en stonden er diverse mensen voor onze kraam. We hadden ook een doosje met ansichtkaarten, die mijn schoonmoeder in de loop der tijd |
had ontvangen en bewaard. Oude kinderkaarten, stadsgezichten van allerlei Nederlandse steden, met name van Rotterdam. Voor wie het verzamelt, viel er wat te zoeken. De prijs stond er ook bij. Voor 0,25 kreeg je één kaart, nam je er vijf, dan kostte het één euro. Een man kwam voorbij en keek eens tussen de kaarten. Op zijn gemak liep hij alle kaarten door en legde zo nu en dan iets opzij. Na een kwartier had hij vijf kaarten uitgezocht. Hoeveel kost het? Maar toen ik zei dat hij een euro moest betalen, legde hij de kaarten zonder meer terug en vertelde dat hij er nog over na moest denken (!). Niet meer terug gezien. Een andere koper vroeg of het horloge dat ik voor één euro te koop had nieuw was? En een etuitje met naaigerei was voor 0,50 nog te duur voor een ander. Maar al met al werd onze kraam steeds leger. Niet alles werd verkocht, maar we hebben toch een leuk winstje gemaakt. En niet te vergeten, een leuke dag beleefd! En wat er aan spullen over is gebleven, staat nu bij de kringloopwinkel.
Deel dit op:
Dakpark
Na ons bezoek aan Uit je eigen stad liepen we naar de Vierhavenstraat.
| Die straat was vroeger nogal saai, met grauwe garages, autobedrijfjes en andere onduidelijke zaken. Nu staat er een nieuw, langgerekt gebouw met daarin winkels zoals Leen Bakker, Blokker en Appie. “Nou en”, zul je vragen, “wat is dat nou voor nieuws? Zo’n soort straat vind je overal in Nederland.” Jaja, maar niet de straat is bijzonder, maar het dak van die straat. |
 de winkelkant |
 de parkkant |
Daarop ligt namelijk het Dakpark, een groot en leuk aangelegd park. Aan de ene kant dus winkels, aan de andere (zeg maar achter-) kant een groen geheel. Met gras, bomen, tuinen met diverse thema’s, een watertrap en een restaurant. Toen wij er liepen, was het heerlijk weer. Nog fris, maar lekker zonnig. |
En de bewoners van de straten rondom hadden het park al meteen in gebruik genomen. Er werd gepicknickt, gewandeld en gespeeld. Een enkeling had al een BBQ-plaat in beslag genomen en de mediterrane geuren stroomden onze neuzen in. Je merkt helemaal niet dat je boven op winkels loopt. Wel is het een beetje vreemd dat je de omgeving vanaf een hoogte bekijkt. Maar dat geeft ook wel een leuke twist aan alles. En de skyline van Rotterdam mag tenslotte best gezien worden. Niet dan? Nou dan!!
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Wie een avond gelukkig wil zijn, drinkt een fles wijn. Wie een jaar gelukkig wil zijn, moet trouwen. Maar wie altijd gelukkig wil zijn, moet gaan tuinieren. Chinees Spreekwoord |
Deel dit op:
Rommelmarkt
In de loop der jaren vullen onze kasten zich met spullen die hun beste tijd gehad hebben. Of niet meer nodig zijn, of die we niet meer zo mooi vinden. En dan komt het moment dat die spullen weg moeten. Te goed voor de vuilnisbak, maar ook niet meer nodig in ons huis. Dus gaat het naar de rommelmarkt. In de hoop dat het nog een beter tweede leven zal hebben.
Dat dacht de man in Kyoto ook, toen hij deze verzameling buiten zette. En rommelmarkt is ook het weekthema bij Stuureenfoto. Doe je ook mee?
Deel dit op:
Uit je eigen stad
Daar waar je het totaal niet verwacht, tussen havens, hoge kantorenflats en drukke verkeersaders, ligt een stukje Rotterdams boerenleven. Uit je eigen stad is een stadsboerderij van 20.000 M2, waar groenten worden verbouwd, vissen en paddenstoelen worden gekweekt, kippen rondlopen. De groente groeit op een heel speciale manier, in grote bakken water. Deze manier van kweken heet “aquaponics”. Dat water wordt bemest door de vissen, die elders in grote bassins worden gekweekt. De sla die daarin dan groeit, is voedsel voor de vissen. Een ingenieus kringloopsysteem dus. Men probeert zo min mogelijk afval te produceren, alles te hergebruiken en zo het milieu minimaal te belasten.
Elk weekend kun je ook verse groenten en andere producten op de markt bij de boerderij kopen.
En in het restaurant wordt de eigen productie verwerkt tot heerlijke schotels.
Afgelopen zondag gingen wij er heen, kregen een rondleiding en keken onze ogen uit. Dat dit zo maar in de stad was. Na afloop zaten we nog even op het terras. Het zonnetje scheen, we dronken een bio biertje en sapje en aten een broodje met Rotterdamse kaas, voorzien van een likje Rotterdamse mosterd. Heerlijk!!
