De kerstman bracht niet alleen nostalgie, maar ook moderne vooruitgang. We kregen een Chromecast, een apparaatje ter grootte van een mannenduim. Wat het precies is, kan ik niet uitleggen. Dat is me veel te ingewikkeld. Maar het was kinderlijk eenvoudig om te installeren en ook heel eenvoudig om mee te werken. Wat er allemaal mee kan? Tja, daar zijn we nog niet helemaal uit, maar in ieder geval kan ik er, via mijn tablet, “Uitzending gemist” mee op de TV bekijken, en ook You Tube filmpjes op TV laten draaien. Dat schijnt nog maar het topje van de ijsberg te zijn. De mogelijkheden moeten nog verder uitgezocht worden.
Tweede kerstdag hebben we er naar hartenlust mee zitten spelen, verbaasd dat er zo veel mee mogelijk was. Och ja, zo langzamerhand worden ook wij door het digitale virus aangestoken 😉
Category Archives: Persoonlijk
Herinneringen
| Dit jaar kwam de kerstman met wel een heel bijzonder cadeautje uit de bus. Hij had daarbij de hulp van onze twee jongens, die heel sneaky in huis rondgesnuffeld hadden. Ze grepen hun kans toen wij op vakantie waren en zochten en vonden de oude schoenendoos met 8-mm films. Jaren geleden kochten we zo’n (toendertijd) supermoderne Fuica-filmcamera. Daar gingen filmpjes in van zo’n 3 minuten. Zonder geluid, maar wel in kleur. En natuurlijk filmden we er lustig op los. Vakantie met zus en zwager, vakantie naar Griekenland met de auto, de kinderen als baby, hun eerste stapjes, spelend met nichtjes. De visites van oma en opa, vakanties met de hele familie of met z’n viertjes. | Â  |
Natuurlijk hadden we al eens gezegd dat “we daar eigenlijk wel eens iets mee moesten doen”. Maar ja, dat blijft er dan bij en zo verstoften de films op zolder.
Maar de jongens hadden die nu netjes laten schoonmaken en digitaliseren. Wat een geluk dat Leo altijd zo keurig alle data en gebeurtenissen had vermeld op de envelopjes. Zo konden de films ook netjes aan elkaar gemonteerd worden. En lag daar dan ineens een doosje met twee DVD’s met alle films.
Nu hoeven we alleen de DVD af te spelen om terug in de tijd te gaan. Alles is eigenlijk nog van heel mooie kwaliteit. Dat het stomme film is, maakt het allemaal nog authentieker. Echt een heel bijzonder cadeau!!
Deel dit op:
Hiroshige
 Kyoto, 8-11-2014 |
Eindelijk is de reis volbracht. Hiroshige’s reizigers zijn aangekomen in Kyoto. Weg lijkt alle vermoeidheid, vief en rechtop lopen ze over de grote brug. Nog even en dan zijn ze in de stad van de geisha’s, de prachtige tuinen en tempels. Er is zo veel te zien. Misschien hebben ze maar enkele dagen en moeten ze kiezen waar ze naar toe gaan. Maar zeker zullen ze een bezoek willen brengen aan Kinkaku-ji, het Gouden Paviljoen. Als ze geluk hebben, schijnt de zon en weerspiegelt het gebouw in de vijver. Een prachtig slotstuk van een lange, vermoeiende reis. |
Deel dit op:
Uitbuiken
Vandaag even rust. Geen grote schalen, geen ingewikkelde gerechten, geen grote tafels en mooi opgemaakte schotels. We hadden een heerlijke Eerste Kerstdag met gezin en familie bij elkaar. Met cadeautjes en heerlijk eten, met een lach en een klein traantje.
En nu dus even uitbuiken. Geen net kloffie, maar een gemakkelijke joggingbroek en vooral geen dwingende zaken. Rustig nagenieten….
Deel dit op:
Vrolijk Kerstfeest
In 1971 zag ik voor het eerst Scrooge, met Albert Finney. Het was mijn eerste afspraakje met Leo. Nog steeds is de film voor ons speciaal en kijken wij hem op Kerstavond. Dit liedje is voor mij het ultieme kerstliedje en ik wens jullie hiermee:
VROLIJK
KERSTFEEST
Deel dit op:
Overdaad
Eigenlijk een beetje aansluitend op het blog van gisteren. Want wat zie je i deze tijd toch veel overdreven luxe voorbij komen. En het houdt niet op!
In mijn jeugd hadden we alleen zo rond kerst kaarsjes aan, nu worden er honderdduizenden waxinelichtjes en kaarsen per jaar verstookt. Wijn kwam zelden op tafel, nu halen we de flessen per doos en klinken we (bijna) alle dagen. Van champagne kon ik alleen maar dromen, dat was drinken voor prinsen en prinsessen. Nu liggen de flessen bij de buurt super.
En die glazen, van echt of nep kristal, zelf gekocht of zelf met zegels gespaard, zijn ook niet meer helemaal je dat. Die moet je oppimpen, net als de koekjes die je bakt. Met zilver, goud, groen, geel, oranje en groen. Hoe bonter hoe beter.Net als de prikkertjes in de hapjes. Een houten stokje kan echt niet meer, daar moet op z’n minst een zelfgemaakt fluttertje op.
Ik hou het deze kerst bij een eenvoudige tulband, met alleen poedersuiker als versiering. Die ga ik zo meteen eens – heerlijk op mijn gemak – bakken.
Deel dit op:
Spreuk van de week
 bron: internet |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Met geluk is het als met geld; je moet er iets mee doen om ervan te kunnen genieten. |
Deel dit op:
Zelfgemaakt
| Zo’n card in a box is heel leuk om te maken. Vooral omdat je er een beetje persoonlijke touch aan kunt geven. Deze maakte ik voor de verjaardag van onze jongste zoon. Hij houdt van koken, duiken en fietst veel. Dat heb ik allemaal verwerkt, net als zijn zoektocht naar een ander huis.Ik heb er heel wat voor moeten zoeken op internet, maar het resultaat was zeer geslaagd en werd erg gewaardeerd! | Â  |
Deel dit op:
Lijstjes
Het eind van het jaar is de periode van de lijstjes. Met de leukste of slechtste liedjes, grootste of kleinste succes, warmste of weet ik veel wat voor dagen van het jaar. Maar ook de tijd van de vele boodschappenbriefjes, met de opsomming van wat je vooral niet mag vergeten.
Sowieso maak ik al veel lijstjes, die ik ook vaak vergeet mee te nemen en dus op tafel blijven slingeren. Maar nu liggen hier lijstjes voor de supermarkt, de slager, wat we mee zullen nemen naar de familiedag, wat we allemaal al gekocht hebben of nog moeten kopen. Nu nog een lijst maken van alle lijstjes en waar ik ze gelaten heb…… 😉 😉 😉
Deel dit op:
Hiroshige
| Ze zijn er bijna, de reizigers van Hiroshige. Als het weer helder is, zien ze Kyoto al liggen. Nog één stop, hier bij het theehuis in Otsu.In deze tijd is de afstand een fluitje van een cent, met de bus of de metro. Maar nog overal kun je even iets eten, koffie of thee drinken. Het hoeft tenslotte niet altijd een echt theehuis te zijn! |   |
