Zo te koop

Een tijd geleden kwam ik bij de drogist deze pillen tegen. Het kan zijn dat je er om verlegen zit. Toch vind ik het vreemd dat zoiets zo maar bij de drogist kunt kopen. Oh ja, het is goed dat je jezelf kunt behoeden voor een gemaakte fout. Dat die wilde avond met die leuke jongen geen gevolgen mag hebben en dat je dus daarom …
Maar ik had toch wel verwacht dat dit soort pillen uitsluitend bij een apotheek verkrijgbaar zou zijn, zodat er op zijn minst een beetje uitleg over de mogelijke bijwerkingen gegeven wordt. Nou vrees ik dat ze te pas en te onpas geslikt worden en wat dat dan weer tot gevolg heeft…?

Muzikaal begin van de week

Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. En ik hoop dat jij het ook leuk vindt.
En deze week is de beurt aan Don McLean, die een ode brengt aan Vincent van Gogh:

 

Nieuwe inzichten

Toen onze jongste zoon klein was, had hij last van astma. Soms zo erg, dat ie dagenlang in het ziekenhuis lag. Dat wij, als ouders, opgemerkt hadden dat die astma uitgelokt kon worden door bepaalde bestanddelen in de voeding, zoals kunstmatige kleurstoffen en conserverings-middelen, werd door sommige artsen opzij geschoven. Nee, daar zou het heus niet aan liggen. Volgens de experts werd astma vooral veroorzaakt door pollen, stof, huisstofmijt. De allereerste zorg was dan ook dat alles in huis zo brandschoon mogelijk moest zijn. Als we alle voorschriften nauw-gezet op hadden gevolgd, zou ons gehele huis gesaneerd zijn. Stond alles op wieltjes, zodat ik dagelijks (!) ook achter de boekenkast en bedden had kunnen kon stofzuigen. Zover hebben we het niet laten komen. Gelukkig waren de kinderslaapkamers al wel voorzien van linoleum. Ik dweilde ze dagelijks en nam alles wat er stond af met een vochtige doek. Ondanks mijn hekel aan huishoudelijke werk, deed ik dat nauwgezet. En was hij dan toch benauwd, dan voelde ik me schuldig, was bang dat ik nog beter schoon moest maken. Al kon ik in de loop der tijd wel wat meer afstand nemen.
Maar toen kwam de dag dat hij ging studeren en op kamers wonen. Die kamer was beslist niet zo schoon als thuis. Ik gaf hem de nodige instructies mee. “En denk erom, zeker elke week stofzuigen hoor! Alles goed schoonmaken, zoveel mogelijk stofvrij houden!”
Ik vertelde het wel, maar geloofde niet dat ie het ook zou doen. Ik moest het loslaten.
Na een tijdje zei hij dat hij eigenlijk nooit meer last had. En hij wist ook waarom: omdat hij nou wat rommeliger leefde, niet meer alles zo brandschoon was. Hij had gewoon weerstand opgebouwd. Daar sta je dan als moeder, met je goeie bedoelingen en je goeie gedrag. Had ik daar nou zo mijn best voor gedaan…
En toch…. hij had misschien wel gelijk! Want inmiddels is uit onderzoek gebleken dat kinderen in onze superschone huizen zo weinig met allergene stoffen in aanraking komen, dat ze daardoor astma ontwikkelen. Nu denkt men er over om melkpoeder te fabriceren waaraan bepaalde bacteriën en schimmels zijn toegevoegd, zodat het immuunsysteem ze leert herkennen….. Of hechten we teveel waarde aan hygiëne en moeten we gewoon niet al te veel stoffen, zuigen, aan de gang gaan met al die super-schoonmaakmiddelen? En zo nu en dan het huis eens lekker laten doorwaaien? En ook eens nagaan of al die vreemde stoffen in ons eten geen bijwerkingen hebben? Dan zou het zomaar kunnen dat de natuur zelf voor een oplossing zorgt.

Dure keuze

Tijdens ons bezoek aan de kerstmarkt in Düsseldorf liepen we natuurlijk een keer over de Königsallee, waar allerlei superdure winkels zijn. We kijken alleen maar, want kopen past niet binnen ons budget. Dat is niet erg, want de tijd gaat net zo snel voorbij met welk horloge je dan ook om je arm hebt. En materiële zaken bepalen niet mijn geluksgevoel. Toch maakte ik een foto van dit uurwerk. Niet omdat ik het zou willen hebben, maar omdat ik de uitvoering zo akelig goedkoop vond, terwijl je voor de prijs toch al gauw een aardige auto zou kunnen kopen. Want de kleur van de wijzerplaat zou nog wel passen bij een voetbal- of golf-fan. Maar dat rare roze plastic knopje…..
 Het was overigens niet het duurste horloge, we zagen er zelfs één voor bijna een ton. En die vond ik ook al niet zo bijzonder mooi 😉

Reisje

Of ik nou een korte afstand moet of dat we van hier tot Wladiwostok zouden gaan, ik vind reizen heerlijk. Zo nu en dan een hapje, een drankje, tijd voor een sanitaire stop, dat is het wel en ben ik tevreden. Natuurlijk, ik kan niet elke dag onderweg zijn, maar zo nu en dan kriebelt het. Leo opperde vorige week om naar Middelburg te gaan, en dat leek me wel wat. We waren er al eerder, gingen meestal met de trein of met de auto. Nu namen we de bus. Niet de meest snelle, maar wel een leuke manier. Dus togen we al vroeg op pad. Het weer leek niet mee te werken, maar goed, het was droog. Met de metro naar het Zuidplein. Nog maar nauwelijks stonden we bij de halte, of daar kwam de bus al aan. We hadden hem helemaal voor ons zelf! Op weg naar Oude Tonge. Daar moesten we overstappen en liet de bus niet lang op zich wachten. Ook al niet zo vol, maar jammer genoeg zaten we er niet meer helemaal alleen in. Nou ja, we hadden ruimte zat hoor! 😉
Totaal na drie uur en een kwartier reizen kwamen we aan bij het stille station van Middelburg.
We liepen het stadje in, zochten een cafeetje om iets te eten. Allebei een flinke uitsmijter, dat vulde onze magen. We struinden wat door de kleine straatjes en gingen ook nog bij neef Dick en zijn vrouw op theevisitie.
En toen was het wel weer genoeg. Inmiddels regende het en namen we de trein naar Rotterdam terug. Na een hapje eten in het winkelcentrum vlak om de hoek zat de dag erop. Zomaar een leuk reisje!

Cursus

Er lag een brief van de ziektekostenverzekering op de mat. Met een mooie folder over een cursus Valpreventie. Het leek me wel wat. Ja toch? Dus bekeek ik de folder met belangstelling. Toch besloot ik om niet aan die cursus deel te nemen. Want ik weet best wel hoe je vallen moet voorkomen. Door goed uit te kijken, je vast te houden op de trap, niet te zwaar te tillen. Stevige schoenen te dragen. En je veters zo te strikken dat ze niet los gaan. En laat dát nou net de meneer op de foto niet hebben gedaan. Die is vast gestruikeld na de opname, want zijn veter hangt helemaal los.
Ik had ineens het gevoel dat de kwaliteit van die cursus te wensen overlaat.

Nieuw begin

Geen zonnebloem waagt nog een spietje boven de aarde in deze tijd van het jaar. Maar de sneeuwklokjes piepen al boven de grond uit. Kijk, lijken ze te zeggen, het is nu januari en wij komen er aan hoor. Sneeuw of niet, wij zijn present. En dat stemt me blij, al moet je op de foto nog even goed kijken. Niet alleen op de kalender, maar ook in de tuin weer een nieuw begin!

Begin de week met muziek

Ook dit jaar begin ik de week vrolijk met muziek.
Elke maandag, 52 weken lang, staat hier een clipje van You Tube met  muziek die ik leuk, mooi of ontroerend vind.
En op deze 1e januari 2018 begin ik met een traditioneel nieuwjaarsnummer:
De Radetzkymars van Johann Strauss Sr.,
maar nu gespeeld door het orkest van André Rieu.
Een spetterend begin van een nieuw jaar, dat hopelijk voor iedereen een prachtig jaar zal worden.

2018

En weer ligt er een heel nieuw jaar voor ons.
365 dagen waarvan we nog niet weten hoe ze zullen verlopen, wat er op ons pad komt, welke leuke, mooie of verdrietige dagen er zullen zijn.
Natuurlijk hoop ik dat er voor ons allemaal vooral vreugdevolle dagen zullen komen, met blijdschap, geluk en voorspoed.
Maar mocht het een keer tegen zitten, denk dan aan deze poster. Dan wordt het vast een schitterend jaar!

Ik wens iedereen veel geluk, voorspoed en gezondheid, kortom
het allerbeste voor
2018

Theevogeltje

Dit grappige dingetje kreeg ik van zoon en schoondochter als kerstcadeautje. Zo op het eerste gezicht wist ik niet wat het was. Te klein om als vogelhuis te dienen, of als voederbakje. Maar na enkele ogenblikken snapte ik het. Het is een thee-ei. Je klikt het vogeltje open, doet er thee in en dan hang je het geheel in je theeglas. Het deksel sluit je glas af en na gebruik kan het vogeltje nog even uitlekken op zijn schoteltje. Handig toch?
Ik heb het al een paar keer gebruikt, want niet altijd heeft Leo trek in thee en is een grote pot te veel voor me. En is niet alleen handig, het staat ook leuk op tafel!