Zoekend op You Tube stuitte ik op dit filmpje.
Ik kende het niet, maar vond het wel heel grappig. In ieder geval goed voor een glimlach, of niet soms?
Zoekend op You Tube stuitte ik op dit filmpje.
Ik kende het niet, maar vond het wel heel grappig. In ieder geval goed voor een glimlach, of niet soms?
Och och, wat een weer deze week. Ik weet het, het viel niet mee. Voor iedereen die in de file heeft gestaan, voor alle fietsers die één of meerdere keren onderuit zijn gegaan, voor treinreizigers die hebben staan blauwbekken, voor de postbode, de krantenjongen.
Maar het is toch wel lekker, zo’n flink pak sneeuw. Beter dan miezerregen of storm. En toen dan ook het zonnetje scheen, zijn we er op uit getrokken, heerlijk de Kralingse Plas rond.
Al vaker heb ik hier geschreven dat Charles Aznavour al sinds jaar en dag één van mijn favoriete Franse chansonniers is. Zijn CD’s, maar ook nog oude vinylplaten, worden hier nog vaak gedraaid en eigenlijk vind ik bijna alle chansons mooi.
Vandaag dus één van zijn liedjes. Dit keer “Je m’voyais déjà”, waarin hij zijn jeugddroom om artiest te worden verwoordt:
Lange tijd heeft dit liedje geklonken als ik de computer opstartte. Het was in de tijd dat één van de kinderen besloot dat de studie niets was en het helemaal in de muziek wilde zoeken. Daar is hij inmiddels op terug gekomen, maar ik blijf dit een topnummer vinden:
![]() |
Bij Nanos zag ik hem voor het eerst en ik wist: “dat wil ik ook”. Zo’n leuke houder voor een pot pindakaas, waarmee je vogels de tuin in lokt. Even googlen en al snel hier gevonden. Besteld en binnen twee dagen in huis. Er past alleen een pot pindakaas in van de fabriek uit Delft of van onze nationale grootsuper, maar dat was niet zo’n probleem. We hingen hem aan de tuinkast en wachtten af. Echtgenoot had er een hard hoofd in, maar kreeg al snel ongelijk. De vogels kwamen er feilloos op af. Eerst kwamen de mezen, later ook spreeuwen en kraaien. Die zijn minder lenig en moeten dus de gekste capriolen uithalen. En ‘smorgens aan de ontbijttafel heb ik er prachtig zicht op. Binnen twee maanden was de pot leeg, ad fundum, helemaal tot op de bodem leeg gesnaveld. Er hangt al weer een nieuwe. Ben benieuwd hoe lang die meegaat. |
| Dat wij met de moderne navigatie onze bestemming moeiteloos kunnen vinden, is niets vergeleken bij wat een klein vogeltje als een boerenzwaluw voor elkaar krijgt.Bij een onderzoek van Vogelbescherming Nederland werden boerenzwaluwen voorzien van een geolocator. |
Daarmee kon worden vastgesteld dat zo’n klein vogeltje in pakweg 25 dagen naar Noord Angola vliegt, dat is zo’n 7500 kilometer. Na een half jaar vliegt hij ook weer terug, soms wel met een omweg omdat hij gehinderd wordt door zandstormen.
Dat is al een hele prestatie, maar dat zo’n beestje dan ook nog zijn eigen nestje weer terug kan vinden en na een moeilijke en avontuurlijke tocht weer “thuis” komt in Culemborg vind ik zo mooi. Ongelofelijk en spannender dan de spannendste detective!
(bron: Vogels 05-2012, uitg. Vogelbescherming Nederland)
Het is vast geen toeval dat ik dit liedje van Frank Sinatra de laatste week meermalen heb gehoord. Het was tenslotte Barack Obama die ons beloofde dat “het beste nog moet komen”. Nou laat maar komen dan….
Het duurde even voor ik dit jaar op gang was, maar nu ben ik toch ook helemaal “in Kerstsfeer”.
De kerstspullen zijn weer van zolder gehaald, het minikerstboompje staat klaar om te worden versierd en voor het keukenraam staan witte cyclamen tussen de sparrentakken, hulst en ander groen. Compleet met lichtjes.’s Avonds ben ik wel even bezig met het aansteken van de kaarsjes en het jaarlijks terugkerend gepruts met de lijn voor de kerstkaarten, is ook al weer gebeurd.
Het kerstmenu staat min of meer vast en de inkopen daarvoor stapelen zich langzamerhand op.Leo haalt vanmiddag de kerstelpees van zolder. De kinderen komen, dus het wordt vast weer een beetje nostalgisch. Nu alleen nog een beetje sneeuw……
En ook bij Stuureenfoto staan deze week de kerstversieringen centraal.
Door een samenloop van omstandigheden kwamen wij afgelopen zondag achter het orkest te zitten. Niet de allerbeste plaats in de Doelen, maar het gaf ons een mooie kijk op die orkestleden die je zo zelden aan het werk ziet: de percussiegroep.
Daarom nu een filmpje van een groot percussioniste: Evelyn Glennie. Zij is doof geboren, maar wat maakt ze een muziek!
En kijk ook eens hier: How to truly listen. Neem de tijd, want het duurt ruim een half uur, maar het is de moeite waard!
| Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Deze week eens een cartoon, omdat ik daar afgelopen zaterdag onbedaarlijk om heb moeten lachen. Het lijkt me een goed begin van de week: |