Category Archives: Actueel

Vaderdag

Posted on by

Lief plaatje, nietwaar? Zo zouden alle vaders wel alle dagen van het jaar verwend willen worden.

Bron: Facebook / JC Leyendecker / Peter Gray’s Illustrated Magazin covers and posters

Maar ja, dat gaat natuurlijk niet. Hij moet centjes verdienen. Dus stapt hij dagelijks in auto, bus of trein om naar het werk te gaan.

En als moderne man helpt hij ook in het huishouden mee, zet de vuilnisbakken buiten en haalt de zware boodschappen.

Vrouwlief bakt dan nog wel eens een cake, maar verder heeft ook zij te weinig tijd. Ze moet toch ook aan het arbeidsproces deelnemen, want er is nog een flinke hypotheek te betalen.

Zoon heeft ook andere prioriteiten. Scherm, games en school vragen zijn aandacht.

Slecht één dag in het jaar mag vader dromen van dit plaatje. Dan staat het ontbijt klaar, ligt de krant gereed en mag hij zich laten verwennen.

Vandaag lijkt het een sprookje, morgen belt de realiteit weer aan de deur. 😉 😉 😉

Deur

Posted on by

Nee, ik weet echt niet of deze deur nou al jaren deze kleur heeft of dat een enthousiaste Oranje-aanhanger de verfpot heeft gehanteerd.

Maar ergens in Den Haag ontdekte ik hem en ja, dan moet ik zoiets wel fotograferen.

Hij sprong eruit en was niet te missen. Andere deuren daar hadden wat bescheidener kleurtjes.

Ook netjes hoor, maar niet zo in het oog springend en zeker een stuk neutraler.

Misschien loop ik er nog wel eens langs en kan ik zien of het alleen voor het voetballen was of dat de bewoner gewoon “iets anders” wilde.

Film

Posted on by

Deze week zagen we “Agatha’s almanac”, een film, eigenlijk meer een documentaire, over het leven van een ruim 90-jarige vrouw.

Ze bewoont in haar eentje een boerderij die een flink stuk land beslaat. Als ze er om heen loopt, heeft ze 5 kilometer in de benen. Dagelijks is ze op het land bezig en verbouwt er pompoenen, watermeloen, dille, aardbeien, bonen en bloemen.

Daarnaast kookt en bakt ze. Haar water haalt ze uit een regenput. En ze repareert zelf haar huis. Onconventioneel, gewoon met ducttape. Daar maakt ze ook haar lekkende emmer weer waterdicht mee.

De film beslaat een langere periode, dus krijg je ook mee dat ze wel eens ziek is, gevallen of haar hand heeft bezeerd.

Een mooi portret van een vastbesloten, eigenzinnige vrouw met een speciaal soort humor. Een mooi document van een werkzaam leven.

Als de trailer niet start, dit is de link

Ander assortiment

Posted on by

Met een hoofd als een zeef vergeet ik natuurlijk weleens een blogje te maken. Een tijdje later lijkt het dan inmiddels een achterhaald onderwerp.

Maar toen ik bij Emie las over het museum in Rijswijk herinnerde ik me dat ik nog over de museumwinkel daar wilde bloggen. Die museumwinkel is gewoon erg leuk. Met een heleboel “anders dan anders” dingen, mooie kaarten en leuke hebbedingetjes.

img_20260509_1054562062246151855036047878

Elk museum heeft wel zo’n winkel, maar het assortiment is er niet altijd even interessant. Maar dus wel in Rijswijk. Dus als je er toch in de buurt bent, stap even binnen.

Zoek je iets voor fervente tuiniers dan vind je vast wel iets van je gading, al is het maar een klosje bindtouw. Maar je kunt er ook terecht voor prachtige, leuke of originele postkaarten.

Deze kocht ik er ook. De spreuk erop past wel in onze onrustige wereld. Misschien stuur ik hem wel eens aan iemand, misschien blijft hij voor altijd in mijn la.

Maritieme vrouwen

Posted on by

In het Maritiem Museum draait een tentoonstelling over maritieme vrouwen, want die wereld lijkt alleen uit mannen te bestaan. Maar wie verder kijkt, ziet dat ook talloze vrouwen hun deel van de taken vervullen. Aan boord, maar ook op de kade, in de haven en op kranen. Letterlijk van hoog tot laag.

wp-17770371749624829591721151391381
Enkele maritieme vrouwen van toen en nu

Deels is dat te danken aan de emancipatie, maar ook in vroeger tijden werkten heel veel vrouwen mee.
Ze waren reder, scheepsbouwer, eigenaar of voeren mee aan boord en verrichten daar diverse hand-en spandiensten. Sommigen waren zelfs piraat.

Niet alle vrouwen werden beroemd, maar Kenau Simons Hasselaar kennen we allemaal. Al werd haar naam jammer genoeg later een scheldwoord.

Aan al die vrouwen wordt in de tentoonstelling een eerbetoon gebracht. Allemaal weerstonden ze vooroordelen en belemmeringen, maar hielden stand.
En nu, een vrouw aan de top van een scheepswerf? Ja zeker, Thecla Bodewes leidt het familiebedrijf na de dood van haar vader en vertelt haar verhaal in een filmpje.

Ook is er aandacht voor de zeemansvrouwen. Zij hielden het huishouden hier draaiend terwijl hun mannen ver weg de oceanen bevoeren. Nu is er goeie communicatie mogelijk, maar vroeger kregen zij maar mondjesmaat bericht van hun man. En op hun beurt moesten die weer soms maanden wachten op een verse brief.

Leuk om eens een kijkje te nemen. De tentoonstelling loopt nog lang door, tot in de zomer van 2027.

Verschil

Posted on by

De bonte hulst in onze voortuin groeide tegen de klippen op. Niet alleen in de hoogte, maar ook in de breedte. En vooral langs het pad naar de deur werd dat lastig.

“Zal ik hem snoeien?” vroeg de tuinman. “Maar niet schrikken hoor, dat wordt een heel verschil.”

Ja, wat moet dat moet dan maar. Al was ik niet voorbereid op dit beeld. Een vrijwel kale struik, die een beetje armetierig stond te wezen.

img_20260530_145803582_hdr5576617080845248280

Dagelijks bekeek ik of ik al wat zag groeien.

Wekenlang geen enkel teken, toen kwamen er piepkleine puntjes aan de takken. Allengs werden ze groter, roodachtig. Ja hij groeit, maar traag… traag.

En nu? Na een beetje extra water, een flinke regenbui en volop zon is hij opnieuw niet meer te stuiten.

Gelukkig, alles kwam dus goed!

Laten rijden

Posted on by
img_20260518_203128064_hdr8089854918640674443

Leo en ik lopen nog best wel wat af, al doen we geen hele grote wandelingen meer. En een dagje met schoondochter levert ook een flinke hoeveelheid stappen op.

Maar of kinderen tegenwoordig nog zo veel lopen, ik vraag het me af. Want hier voor een kinderopvang in Den Haag staan de karretjes al klaar voor de volgende dag. Natuurlijk, heerlijk om je kind in zo’n kar te zetten en met een gerust hart uit te zwaaien. Dat kenden we vroeger niet.

Als kleuter had ik het makkelijk, de school was op 50 meter van huis en moeder kon vanuit het raam alles goed in de gaten houden.

Onze kinderen moesten van de flat naar de opvang een heel stuk lopen. Later bracht ik ze op de fiets. Ja, dan hadden ze natuurlijk ook een soort van vervoer.

Ik heb geen idee van waar de kinderen in Den Haag moeten komen. En ze alleen door het drukke verkeer laten gaan is zeker geen optie. Dus dan maar in die leuke karretjes.

Ach ja, elke tijd heeft weer andere gebruiken.

Al weer weg…

Posted on by
Bron: Vogelbescherming

Het was maar van korte duur. De duiven op het balkon van onze zoon zaten geduldig op de eieren en op moederdag kwam het eerste ei uit. Een mager en lelijk scharminkeltje, maar moeder Duif was er wel blij mee.

’s Maandags werd het tweede kuiken geboren. En moeder profiteerde van de gelegenheid om de poten even te strekken.

En dat had ze nou niet moeten doen. Ze draaide zich even om en hop, daar vloog een ekster op het nest aan. Trefzeker hapte hij toe en vloog weg. Nog voor moeder Duif zich om kon draaien kwam een tweede ekster en zo kwam ook kuiken nummer twee aan zijn eind.

En daarmee was het klaar met het duivenbroedsel. Het balkon werd schoongemaakt en de duiven zijn weg. Eén keer duiveneieren is wel voldoende.

Ach ja

Posted on by
Bron: Instagram / Lächelbrett-Vogtland

Nu hoef je ’s morgens niet meer vroeg je bed uit… Maar heerlijk uitslapen is er toch niet bij, want om zes uur wekt je eigen biologische klok.

Niet met een harde bel, niet met een lief muziekje, maar met je blaas. Of je wil of niet, eruit zul je.

Nou ja, je kan natuurlijk nog wel even terug. Misschien nog wat slapen, wat koekeloeren op dat kleine schermpje.

Maar dan heb je het wel gehad.

Kom, eruit en gewoon weer aan de slag.

Jammer

Posted on by

Sinds mijn hartoperatie let ik op wat ik eet. Niet te veel, te vet, bijna altijd volkoren, veel groente. Weinig vlees, maar weer wel redelijk regelmatig peulvruchten. En we lezen vrijwel altijd de etiketten, want daar staat veel meer informatie op dan op de voorkant wordt gezet.

Al jaren kopen wij onze pindakaas bij Aldi. Echte pindakaas, dus van 100% pinda’s en niks anders. Maar de laatste tijd is het lastig om dat product te kopen. Dat wat nu op het schap staat bevat onder andere palmolie. Ja, juist die olie die zo afgeraden wordt omdat het cholesterol verhogend zou zijn.

Ja, er staan nog wel wat van die 100% potten, maar die zijn extra groot, 600 gram. En dan doen we zo lang met een pot. Jammer, want wij vinden deze pindakaas nou juist de lekkerste. Dus moesten we op zoek naar een ander merk.

Gelukkig gevonden bij de blauwe super. En nou maar hopen dat die de normale potten van 350 gram blijft verkopen.