Omgekeerd

Bron: Google

Als ik truien of vesten was, doe ik die altijd binnenstebuiten. En zo vouw of hang ik ze ook op. Natuurlijk keer ik die spullen om zodra ik ze ga dragen.

Maar was ik slaperig, nog niet helemaal bij de les of gewoon een beetje verstrooid? Ik weet het niet, maar het is me al meer dan eens overkomen dat ik met een omgekeerd kledingstuk naar beneden ga. Gelukkig heb ik het (meestal) op tijd door, want een beetje dommig oogt het wel.

Vorige week is het Leo ook overkomen. Ook dat werd gelukkig nog op tijd ontdekt. Maar stel je voor, dat je al in het theater zit….

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Ik kan niet goed wakker worden, zonder een kopje zwarte koffie. Madellin Bell serveert het vandaag voor jullie.

Als de clip niet start, dit is de link

Rosie

Bron: Facebook / Norman Rockwell

Omdat het vandaag Internationale vrouwendag is, een foto van “Rosie the riveter”.

Zij belichaamt de vrouwen die in de tweede wereldoorlog de werkplek overnamen van mannen die onder de wapenen waren.

Flinke vrouwen, die zich stortten op het zware werk in fabrieken en werkplaatsen.

Die zich niet lieten weerhouden door vooroordelen, maar aanpakten en hun handen vuil maakten.

Lente

Al dat lekkere lenteweer, daar wilden we wel even van profiteren. En waar kunnen we dat beter doen dan bij het Arboretum Trompenburg?

Overal om ons heen zag je de nieuwe scheuten uit de grond komen, de sneeuwklokjes begonnen al een beetje te verwelken. Maar de krokussen, winteraconieten en de narcissen deden hun best . Sommige takken aan de bomen leken nog wel een beetje aarzelend, maar toch. Het begin is er!

Toch gevonden

img_20260218_2207162594118641532166416584

Waar kan een mens toch mee bezig zijn? Mijn rode bril was ter ziele. En die bril gaf altijd op dit blog aan welk boek ik gelezen had.

Nou ja, zo’n simpel brilletje zou ik toch overal kunnen kopen? Maar nee, alle brillen die ik zag waren zwart of donkerbruin. Saai dus. Nou heb ik brilletjes genoeg, want in elke kamer en in elke tas zit er een. Dus waarom moeilijk doen?

Maar toch….! Ik wilde een rode bril. Geen blauwe, geen groene, maar een in mijn lievelingskleur rood.

En uiteindelijk ja hoor, na heel lang zoeken, ontdekte ik een rode bril in de goede sterkte. Minder uitgesproken rood, maar een hoesje zelfs erbij.

Je begrijpt, mijn nachtrust is weer gegarandeerd 😉 😉 😉

Rotterdam, maar anders

Bron: ARD Mediatheek

Een tijdje geleden keken we op Duitse zender NDR naar een uitzending over Rotterdam. En nee, dat was geen gebruikelijke touristentour met de Kubuswoningen, Markthal of zicht op de Erasmusbrug.

In deze documentaire werd ingezoomd op allerlei ontwikkelingen en initiatieven die in Rotterdam ontplooid worden.

Grote en kleine projecten, zoals logeren op het ss Rotterdam, de Rotterdamse dakendagen, Floating Farm, de bedrijven in het voormalig Tropicana. Want er heerst in Rotterdam een grote bedrijvigheid, niet alleen van grote en bekende bedrijven, maar ook diverse start-ups van jonge en ambitieuze mensen, die zoeken naar een ander en vooral duurzamer leven.

Wie wil, kan de uitzending nog streamen, dit is de link.

Klein comité

img_20260216_1213413173920483593236602935

Het was een beetje kort dag om de blogbijeenkomst te organiseren. Allemaal 70+pensionados maar toch zo veel te doen, te regelen. Dus dan maar een keertje in “petit comité”.

En zo zaten Bettie en ik gisterenmorgen al snel aan de koffie in de Utrechtse Bar Beton. Marthy was door een omstandigheid wat later en schoof tegen lunchtijd aan.

Er werden grote en kleine nieuwtjes, het wel en wee van mannen en kinderen, wat we allemaal zo te doen hebben en nog veel meer uitgewisseld. En zoals gewoonlijk van de hak op de tak. En passant werd er nog een keer koffie, thee, wijn en daarna ook heerlijke croquetten geserveerd.

En dan was het alweer tijd om huiswaarts te gaan. Jammer dat het niet lukte iedereen bij elkaar te krijgen. Maar binnenkort hopen we een herkansing te regelen. Dus Jeanne, Emie, Mieke, Sjoerd en Judy… wat in het vat zit verzuurt niet.

File

Bron: Google foto’s

China is een enorm land met enorme wegen. Die hadden ze al toen wij er in 1997 waren, maar inmiddels zullen ook die wegen wel breder en langer geworden zijn.

Toch kennen de Chinezen ook het file probleem. Want als ze een Nationale vrije dag hebben, willen ze allemaal naar buiten.

En dan krijg je zulke taferelen. Enorme files, waar geen begin of een eind aan te zien is. Een oponthoud van enkele uren? Nou reken maar op enkele dagen….!

Zou dat bij ons straks ook zo zijn?

Belofte

Onze sneeuwschuiver had het laatst begeven. We hebben hem natuurlijk niet dagelijks nodig, maar toch als het gaat sneeuwen moet ie startklaar staan. Laatst was het maar wat handig zo’n ding te hebben.

img_20260127_160434803_hdr4347149167817844394

Dus op naar de grote Doe-het-zelf winkel. Nu hebben we een knalrode -dus opvallende- schuiver en zo stevig dat je er arctische sneeuwbuien mee aankan. Je weet maar nooit in deze tijden.

Terug thuis zag ik ineens sprietjes met sneeuwklokjes in knop in de voortuin staan. Nog heel erg klein, maar toch… Een belofte voor de toekomst.

Want al denken we soms dat de wereld op z’n kop staat, de natuur houdt gewoon z’n ritme aan. De seizoenen volgen zich op, met gewone regelmaat, het wordt ook weer lente, zomer….

Gelukkig maar, dat geeft tenminste vastigheid