In de knoop

Grappig om te zien dat je blog reacties oproept bij mensen. Sommigen vinden het niks, anderen halen hun schouders op “omdat er al zoveel op internet te vinden is” en anderen reiken je zo maar onderwerpen aan.

Zoals Ria, van de Scrabbleclub. Zij gaf me een programmaboek van Circus Mother Africa. Kijk eens, wat vind je van dit? Ik vond het ook heel bijzonder om te zien hoe mensen zichzelf in een knoop kunnen leggen.
Zou het ons ook lukken? Tuurlijk, alleen we komen er van zijn levensdagen nooit meer uit. Niet proberen dus!

Woorden

Zoals ik al eerder schreef, speel ik elke week bij de Rotterdamse Scrabbleclub De Klinkers. We spelen dan Duplicate en het gaat er serieus aan toe. Alleen de woorden uit de SWL (scrabblewoordenlijst) zijn toegestaan en een fout coördinaat is onherroepelijk een nulbeurt.
Maar al spelende worden de vreemdste woorden gevonden, gelegd en toegestaan. Hier geef ik er een aantal. Ik was van plan ook de betekenis er bij te zoeken, maar daarvoor moet je zelf de Grote Van Dale maar pakken.

Wordfeud hanteert een andere woordenlijst, dus het kan zijn dat niet alle woorden daar worden toegestaan.

Dit zijn de eerste 25 woorden:

afstuwen; afvamen; afvemen; beng; bokses; bov; cave; caveren; dretsen; groeipad; hank; hoken; iva; koteren; kruchen; metis; orantje; ozendrop (of drup); ozing; pagodiet; rebje; sma; tike; werda; zweden.

Wandelen

Om de botontkalking te beperken, kreeg ik het advies om regelmatig (eigenlijk dagelijks) minstens een halfuur stevig te wandelen. Mensen met een hond zullen hun schouders ophalen en zeggen dat ze dat sowieso altijd al doen. Maar wij hebben geen hond en de auto staat klaar voor de deur …..
Maar goed, je neemt zo’n advies ter harte en dus lopen we tegenwoordig iedere dag. Een rondje wijk, een rondje Rotte, op zondag lekker door het Kralingse Bos of rondom de Kralingse Plas.

Of we lopen functioneel,  naar de supermarkt, het winkelcentrum. Met een klein rugzakje, voor de boodschappen. Dan besparen we niet alleen op benzine, maar ook op de boodschappen. Want in een impuls iets meenemen, betekent een flink eind sjouwen. Wat zijn we toch goed bezig 😉

Graaien

Nee, geen blog over de graaicultuur in de financiële wereld. Het gaat me nu om de graaicultuur die door de grote concerns wordt gepropageerd.
De ene reclame-actie voor 3 halen-2 betalen is nog niet afgelopen, of de volgende 2 voor de prijs van 1 reclame is alweer gestart.
Vandaag viel de Bonus-folder van grootgrutter AH in de bus. Allerlei acties bij de AH-XL. Kilo’s vlees, kippen per twee en als klap op de vuurpijl 60 (zestig) eieren voor nog geen 5 euro. Wat moet een gemiddeld gezin met 60 eieren doen? Stel, pa, ma en de twee kindertjes eten 3x per week een eitje, dat zijn dus 12 eieren per week. Dan doen ze 5 weken met zo’n giga-pakket. Die eieren zijn dan al lang niet meer zo lekker vers.  Ze worden misschien wel weg gegooid. Zonde van het goeie voedsel en het voordeel is meteen naar de gallemieze. Bah!

Klaproos

De 11e november is niet alleen het begin van het carnavalseizoen, maar wordt in de landen om ons heen ook gevierd als Wapenstilstandsdag en worden de doden uit de Eerste Wereldoorlog herdacht.
In Groot Brittannië dragen veel mensen dan een rode klaproos in hun knoopsgat en ook de kransen die bij de monumenten worden gelegd, bestaan vaak uit (papierem) klaprozen.

Het was natuurlijk allemaal ver vóór mijn tijd, ik ben van ná de Tweede Wereldoorlog. Toch wil ik hier stilstaan bij de vele levens die in die tijd verloren zijn gegaan. Vandaar die klaproos.

Inpakken

Met de Sinterklaas en Kerst in het vooruitzicht leek het me een goed idee om eens te zoeken op welke manieren je cadeautjes kunt inpakken.Wij gebruiken hier meestal papier voor, maar in Japan gebruikt men vaak stof. En dat geeft heel veel nieuwe mogelijkheden. Soms is er op de markt voor een habbekrats leuke stof te koop, die dan misschien ook weer door de ontvanger hergebruikt wordt.

Wrapagami noemt men dat.

Onbegrijpelijk

Dat je benzine tankt en dan wegrijdt zonder te betalen, vind ik onbegrijpelijk.
Dat je de stoptekens van de politie negeert, vind ik onbegrijpelijk.
Dat je (politie)auto’s ramt, om uit de benarde positie te komen, vind ik ook onbegrijpelijk.
Dat je zo snel en onbedachtzaam rijdt, dat je niet meer kunt stoppen als er een file opdoemt, vind ik evenzogoed onbegrijpelijk.

Maar wat ik vooral onbegrijpelijk vind, is dat de bijrijder de gelegenheid krijgt om op TV zijn visie op dit bizarre ongeluk te vertellen.

Waarom geven we dit soort mensen een podium om hun verhaal te laten horen?
Waarom mag de advocaat de zaak bagatelliseren en de politie de schuld en verantwoording voor de dood van een onschuldige man in de schoenen schuiven? Onbegrijpelijk!!

De nabestaanden van de 35-jarige man zullen het ook wel niet begrijpen.

Staart

Sinds jaren ligt er in mijn kast een mooie dikke vlecht. Jongste had lange tijd prachtig lang, rood krullend haar. Maar toen hij zag dat er op zijn kruintje allengs minder haar groeide, besloot hij rigoureus de schaar erin te laten zetten. De kapster vlocht zijn haren en knipte de staart af. “Voor je moeder”, zei ze erbij. Waarom ik hem nou juist moest krijgen….? Maar weggooien, nee! Dus lag ie stil te verkommeren tussen de sjaals.

Nu las ik laatst van de Stichting Haarwens, waar pruiken worden gemaakt voor kinderen tot 18 jaar die door een of andere oorzaak kaal zijn geworden. En dat is dus een veel betere bestemming voor zo’n vlecht.

Crisis

Kijken naar de TV is geen pretje, vandaag de dag. Kommer en kwel, macht en misbruik, en vooral crisis. Het wordt een sombere toekomst, alles wordt minder. Tssss, het is me wat. Voorlopig hou ik me maar rustig, het zal mijn tijd wel duren. Net als in 1973, toen Annie M.G. Schmidt deze tekst schreef:

Stikkend in de zalm en paté met malaga
En de diepvries à la creme en de paprika.
Wij arme misdeelden. Ik walg van de weelde.
Ik walg van de wijn en de kaasfondue
En ik walg van Wina Born in de Avenue
’t Zit me allemaal tot boven in de strot
En ik bid: O God
Geef me de gruwel met krenten weer
En de sappige worm in me juttepeer
En in plaats van de Berend-Boudewijnkwis
Een preek over hel en verdoemenis.

Misschien enigszins gedateerd, maar niks nieuws onder de zon.

Onderzoek

Vertelde ik een paar weken geleden over het grote Ergo-onderzoek in Rotterdam-Ommoord, nu wijd ik een blogje aan het “Generation R-project”, dat ook in Rotterdam wordt uitgevoerd.

Hier gaat het niet om ouderen, maar om kinderen. Nog voor de kinderen geboren worden, doen de moeders al mee aan allerlei onderzoeken en testen. Is het kind eenmaal geboren dat wordt het gevolgd in zijn ontwikkeling. Er zijn al zo’n 10.000 deelnemertjes.

Bron: http://kerskunst.blogspot.com/2010/03/erasmus-mc-generation-r.html

Met dit onderzoek heb ik zelf geen ervaring. Maar om zoveel kinderen te onderzoeken en de onderzoeken interessant en vooral aangenaam te houden, dat vergt wel iets anders dan een grote witte kamer met doktoren in witte jassen. Al met al vind ik het zeer interessant. En ik niet alleen, er is van uit het buitenland ook heel veel belangstelling.
Wie er meer over wil weten, klikt hier voor een bezoek aan de website van het onderzoek. En in het Natuurhistorisch Museum in Rotterdam loop tot 25 maart 2012 de tentoonstelling “Van piep tot stok”, die geheel in het teken staat van zowel het Ergo als het Generation R onderzoek.