| Weken achter elkaar ben ik er met afgewend hoofd aan voorbij gelopen. Ze lonkten, riepen zachtjes “koop me”, geurden me tegemoet. Maar ik was sterk. Echtgenoot niet, maar dat ontdekte ik pas toen ze al in huis waren 🙁 Maar nu ga ik toch voor de bijl, heb ik ze op een schaal in de kamer gelegd. Onder het mom van “Want het staat zo leuk”, maar ze gaan natuurlijk toch op. |  |
Nou ja, gelukkig duurt het nu weer tot oktober, dan komt de kerstverleiding pas 😉
| Deze schoen staat op de tentoonstelling S.H.O.E.S. in de Rotterdamse Kunsthal.
Daar staan nog honderden andere schoenen. Mooie, lelijke, gekke, comfortabele schoenen. Schoenen om op te lopen of om mee gezien te worden. Want lopen…? Toch hooguit strompelen zul je op deze schoenen. Geen stap zou ik er op kunnen zetten! Tanden op elkaar, van te voren goed oefenen en dan maar gaan over die rode loper!!
|
 |
Maar de lopers van de Rotterdamse Marathon zullen zeker en vast wat steviger schoeisel dragen. En heb je ook een foto die heel toepasselijk is bij LOPEN, dan kun je deze week mee doen met Stuureenfoto.
 |
Facebook is best leuk, al vind ik dat je er ook weer niet te veel op moet zetten. En wat ik er vooral op tegen heb, is dat het zo ongenuanceerd is. Want wat doe je nu, als iemand er een foto opzet van zijn vrouw in het ziekenhuis? Daar ligt ze, bleekjes om de neus, net een beetje aanspreekbaar na de narcose. Like je dan, zodat “vind ik leuk” er onder komt te staan…? |
Ik ben er gewoon nog een beetje onhandig mee. Soms weet ik niet precies wie nou een bericht geplaatst heeft. Was het helemaal niet de vriend die ken, maar een kennis van de zus van de vriend. Vage toestand dus.
Het is me overkomen dat ik impulsief reageerde en me helemaal niet realiseerde dat ook hier “de toon de muziek maakt”. Want sommige zinnen kunnen heel verkeerd uitgelegd worden, als je de klemtoon net effetjes anders legt. Wat je positief bedoelde, komt dan snoeihard en tamelijk bot binnen.
Daarom houd ik me voortaan maar een beetje op de vlakte.
| Vandaag even gauw een blogje, want ik ben heel erg druk!!Maar de spreuk die ik deze week zag in het Groninger Museum bij de tentoonstelling van de collectie Rau wilde ik toch hier plaatsen, met een toepasselijk schilderij: |  |
| Zoiets zou je niet in een ander land kunnen fotograferen. De koning, die echt de handen uit de mouwen steekt en stug doorwerkt, ondanks regen en drukke werkzaamheden. Geen status, geen bombast. Typisch Hollands!!
Zie je dat de koning van Thailand of de keizer van Japan al doen? |
 |
Gelukkig, ze kunnen weer gewoon doen. De hond uitlaten, op de fiets naar kantoor via de normale route en even een peukje roken op het balkon. De inwoners van Den Haag hebben geweten dat Obama op visite kwam, net als de mensen die rondom het Rijksmuseum wonen. Het was allemaal wel erg veel gedoe hoor….
Het is een ieder jaar terugkerend ritueel. Eerst de administratie netjes afronden, alles bij elkaar zoeken en dan de belastingaangifte invullen.
Niet bijster uitnodigend, maar wel noodzakelijk.
En elk jaar zien we er tegenop. Om, als alles gedaan is, tegen elkaar te zeggen “dat het uiteindelijk toch wel meeviel”.
En dat was dit jaar niet anders. Maar hij is nu weg, dus we zijn er voorlopig weer van af.
Alleen nog afwachten of onze berekeningen kloppen met die van de belastingdienst.
 |
Afgelopen week stonden twee berichtjes in de krant, die duidelijk maakten dat we soms geheel van de natuur vervreemd zijn.In het ene bericht staat dat men in Voorthuizen een kind hoorde schreeuwen in het bos. De politie werd gealarmeerd en ging op onderzoek en met een helikopter de omgeving afspeurde. En wat bleek? Het waren een stel dassen, die nogal luidruchtig in hun hol te keer gingen. Waarom werd niet duidelijk. |
Het andere bericht ging over gestamp dat men hoorde in Denekamp. Men dacht aan een inbreker en belde 112. De politie kwam echter tot de conclusie dat het hier ging om een konijn, dat op de grond stampte. Blijkbaar doen ze dat als er gevaar dreigt…
Bij Stuureenfoto zijn deze week “Stadsiconen” het thema.
En een icoon voor Rotterdam zal het nieuwe station vast worden. Deze week komt koning Willem-Alexander het officieel openen.
Naar goed Rotterdams gebruik heeft het al meteen een bijnaam gekregen: de puntzak. En als je het ziet, weet je wel waarom. Maar toch vind ik het mooi en naar mijn gevoel echt Rotterdams. Groot, duidelijk aanwezig, zonder tierelantijnen, zakelijk en vooral functioneel.
We hebben de bouw in de afgelopen jaren met regelmaat bekeken en hebben vooral bewondering voor de manier waarop oplossingen voor alle logistieke problemen werden gevonden. Okay, het was soms wat klimmen, de herrie was oorverdovend en de bouwputten schier oneindig, maar het treinverkeer bleef normaal doorgaan. En dat wil toch wel wat zeggen.
Dus, petje af voor alle mensen die aan de bouw van dit project hebben meegewerkt.
bron: http://ov-nieuws.blogspot.nl
 |
Vorige week stond ik voor de metro-overgang te wachten tot de metro voorbij zou zijn. Ik zag een fietser op het fietspad aankomen. Hij stopte niet, maar slalomde tussen de neergelaten bomen door terwijl de metro er al aankwam. Ik schrok me rot. Stel je voor dat hij met zijn wiel tussen de rails en onder de metro terecht zou komen…. Gelukkig ging het deze keer goed, maar toch. |
Net zoals in dit filmpje dat de NS plaatste. Ook daar ging het gelukkig op het nippertje goed. Waarom doen mensen dat toch? Hebben ze zoveel haast of is het de kick?
