90 jaar wordt hij vandaag, Charles Aznavour. Z’n stem is uit duizenden herkenbaar, en hij is nog steeds een man met charisma.
Dit was één van de nummers van mijn eerste langspeelplaat. Ik heb hem nog en draai hem nog regelmatig met veel plezier.
Mes felicitations, Monsieur Aznavour!
Bij DWDD stuitte ik een paar weken geleden op de lancering van Blendle, een initiatief van Aleanxer Klöpping en Marten Blankesteijn. Ik was meteen enthousiast. elke dag een groot aantal kranten doorbladeren, de leukste of interessantste artikelen er uit pikken.
| Meteen heb ik me aangemeld en ja, ik ben nog steeds enthousiast. Elke morgen verheug ik me op wat ik nu weer te zien zal krijgen. In het begin las ik de artikelen ook meteen, maar nu weet ik dat je ze ook gewoon later kunt lezen. En in het weekend spit ik ook de tijdschriften lekker door. |  |
Je krijgt 15 seconden de tijd om te zien of het gekozen artikel ook bevalt. Daarna moet je betalen, van 0,10 tot ca. 0.90 eurocent.
Valt het artikel na lezing toch tegen, kun je je geld terug vragen. Dat heb ik pas één keer gedaan. Soms vind ik het te knieperig van mezelf om 0,25 cent terug te eisen, al vond ik het interview maar zozo.
Heeft het ook nadelen? Ja natuurlijk, elk voordeel…… Kranten lezen op m’n tablet, daar moet ik nog een beetje aan wennen. Ik mis het knisperen van het krantenpapier. Maar dit is wel milieuvriendelijker en je hoeft geen stapels kranten meer te bewaren. Geen zoeken naar de schaar. Geen rommel op je bureau of werktafel. Dus, leve Blendle!!
 |
Op de verjaardag van de koningin vandaag geen foto van Maxima, hoe mooi ze er ook op kan staan. Dit is vandaag mijn koningin(netje). Ik zag bij op Konigsdag, bijna bij het scheiden van de rommelmarkt. Maar ze was nog even fris en enthousiast als aan het begin van de dag. En ze poseerde ook met veel flair 😉
Ik weet niet wie het is, maar ze verdient een plekje op min blog. |
Er wordt we eens beweerd dat bonnetjes en zegels bij de boodschappen echt iets heel Nederlands is. Maar naar mijn gevoel kunnen de Amerikanen er ook aardig mee uit de voeten.
 |
Zo nu en dan zie ik het programma “Extreme couponing” voorbij komen. (Meestal) vrouwen die thuis al maanden of zelfs jaren lang in de weer zijn met het knippen van allerlei bonnen en dan met een grote envelop vol gaan winkelen in een mega-supermarkt. Enorme karren worden volgeladen met grote flessen wasmiddel, enorme hoeveelheden |
wc-papier, shampoo, chips, pastasaus of weet ik wat. Je denkt dat ze compleet failliet moeten gaan, maar nee…. Nadat de laatste boodschap van de band is gehaald, wordt de envelop overhandigd en begint de caissière alle bonnen in te voeren en zie je het bedrag teruglopen. Totdat het eindbedrag bijna op nul staat.
Je zou denken dat de vrouwen niets meer in huis hebben, maar ook dat is niet het geval. Thuis hebben ze namelijk meestal een enorme voorraad in de schuur staan. Een winkel is er niks bij. Maar wat moet je nou toch met 116 potten pindakaas of megadozen chips? Gebruik je dat allemaal zelf of deel je het uit? En hoe hou je dat allemaal goed?
Zo, nog een paar dagen en dan is de kans op nachtvorst vrijwel verkeken. Niet dat ik dat heel erg vind, maar dan kan ik mijn plantenbakken tenminste weer gaan vullen.
Als ik zo om mij heen kijk, ben ik bijna de laatste die dat nog moet doen. Overal staan de geraniums al volop te pronken, bij mij is het nog een kale bedoening.
Ik wacht altijd tot Mamertus, Pancratius, Servatius en Bonifacius hun biezen hebben gepakt. Dan kan wat mij betreft het tuinseizoen echt beginnen.
| Ik kan me heel goed voorstellen dat de Zaanse Schans populair is bij buitenlandse toeristen. Het is een idyllisch stukje Nederland en ook wij hebben er van genoten. Maar tussen alle nostalgische gebouwtjes en molens zagen we nog iets, dat eigenlijk nog meer indruk maakte. In de weilanden rondom zaten grutto’s. En die hadden jongen. Een begeerlijke prooi voor de andere vogels, zoals kraaien. Maar de grutto ouders beschermden hun kroost met (vooralsnog) succes! Prachig om te zien hoe vader en moeder grutto de kraaien te lijf gingen en omtrekkende bewegingen maakten om ze te misleiden. |
 |
Eigenlijk ook een stukje nostalgie, want grutto’s zie je tegenwoordig steeds minder, helaas.
De grutto die ik voor de lens kreeg, was tamelijk ver weg en rustte even uit. Niet echt een optimale opname dus.
Dagelijks worden we overspoeld met allerlei nieuws. Het moet dus wel bijzonder zijn, als het op wil vallen. Maar dit bericht raakte me zeer.
| Een museum in het oude mijngebouw Schacht Nulland in Kerkrade is zaterdag vernield. Tientallen oude foto’s werden van de muren getrokken, ramen sneuvelden, er werd brand gesticht in het schachtgebouw en op de muren werd ontlasting gesmeerd.Vier jongens van 9 tot 11 jaar waren de daders. |
 bron: http://www.pienternet.be |
En ik denk “Wat bezielt die kinderen?” Of ze nou wel of niet het (historisch) besef hebben, dit doe je toch niet! Ze zijn ter verantwoording geroepen, lees ik. Nou dat zal ze leren. Pas op hoor, nooit meer doen!!
Misschien zouden ze nog eens terug moeten naar die mijnschacht, maar dan om te werken zoals deze jongens en onder de barre omstandigheden van toen. Lange dagen sjouwen en ploeteren, je angst verbijten, stoffig en vuil worden. Heel andere koek dus!
Vandaag, 4 mei, herdenken we.
Ik ben van 1948, van ná de oorlog, zeg ik heel vaak. Ik wil dat ook zo houden, want met oorlog zijn we nog nooit iets opgeschoten.
Voor alle mensen, die stierven in welke oorlog dan ook, dit prachtige lied van Charles Aznavour. (klik op de foto voor het filmpje)
Morgen willen we een bezoek brengen aan één van de Joodse huizen in Rotterdam. In het kader van de Dodenherdenking is het mogelijk een aantal huizen in Rotterdam (en andere steden) te bezoeken. Door het vertellen over hen en hun dagelijkse dingen in het vooroorlogse Rotterdam blijven de bewoners leven in onze herinnering.
Het is goed dat we blijven denken aan de velen die weggingen en nooit meer terugkeerden. 
 |
En hoe was het gisteren? Genoten van alle Oranjedrukte? Nog langs de vrijmarkt geweest? Dat is bij ons een jaarlijks terugkerend ritueel. Kijken wat anderen allemaal weg willen doen en ons afvragen of ze het ook wel verkopen. Want als je dan eindelijk besloten hebt om er mee langs de straat te gaan staan en je verkoopt het niet. Wat dan? Ach, misschien staat ie er volgend jaar wel weer mee…. |
