 |
In 1999 maakte Leo deze opname (ik geloof dat het een beeld is uit een stukje video). We waren op Flores en filmden deze kinderen in een dorp van drie keer niks. Ze hadden geen speelgoed, geen merkkleding, maar kleertjes die van rafels aan elkaar hingen. Ze hadden wel veel vrijheid en een heleboel ruimte. |
Maar zichzelf op de film zien, dat hadden ze nog niet beleefd. Zelden zo veel plezier gezien!
 |
Gewoonlijk open ik de week met een spreuk. Zo ook deze keer, maar dan op een iets andere manier, met een foto. Gemaakt in Berlijn in 2007. |
| Het restaurant in het KaDeWe in Berlijn. Met een schitterend uitzicht over de stad en een plafond van spiegelende ruiten.
En dat levert een heel speciaal beeld op. |
 |
 |
Bij ons bezoek aan Japan in 2009 gingen we natuurlijk ook naar Hiroshima. Het is een wonder dat een stad, die zo desastreus verwoest werd, toch weer werd opgebouwd.
Uiteraard bezochten we het Atoombommuseum. Dat wordt niet alleen door duizenden toeristen bezocht, maar is een verplicht uitje voor scholieren. Zou het helpen? |
| Oudste zoon had het al gezegd. Ga naar Den Haag, naar de tentoonstelling Eastward Bound van Marco van Duyvendijk in het Fotomuseum in Den Haag. Een aanrader! En hij had gelijk.
Prachtige portretten, oog voor bijzondere details. Een feest om naar te kijken. |
 |
 |
Op weg naar Cornwall maakte ik vorig jaar deze foto van Stonehenge. |
| Deze stoel staat (met nog een andere) in Rotterdam, op een kruispunt waaronder de weg naar de Maastunnel loopt.
Ik vind het net een troon. Het zal wel niet lekker zitten, maar dat heb ik niet geprobeerd. |
 |
Soms stuit je al surfend op een site met wel heel bijzondere foto’s. Zoals deze site, waar een wereld wordt getoond op microscopisch niveau. Fascinerend.
Ooit gedacht dat dit een foto van een kristal is?
| Deze foto maakte ik op de markt in Appingedam, een aantal jaren geleden.
Poffertjes bakken, het roept bij mij altijd zo’n nostalgisch gevoel op. |
 |
| Deze foto, uit het boek “Ziet Zuid” dateert uit 1939. Het is de Charloisse Lagedijk in Rotterdam. Toen nog gewoon een stukje platteland.
Jaren later zal Gerard Cox er over zingen: |
 |
| Zomeravond, zeven uur Even na het eten De zon, een rode bal van vuur En alle koeien vreten Niets van het geluk van later was daaraan gelijk O, de schooldag was weer om Niets van het geluk van later was daaraan gelijk |
We waren zestien, zeventien En de stad was ver Heel in de verte bouwden ze pas flats Maar het was dan ook nog lang nog O, lang nog geen negentienzestig Zomeravond, zeven uur Niets van het geluk van later was daaraan gelijk Samen op de Charloisse Lagedijk |
