Kauwgomballen

Kauwgomballenautomaten brengen altijd nostalgische gedachten bij echtgenoot. Lang geleden verpachtte schoonpapa zulke automaten en soms hielp Leo hem weleens. Dan vulde hij de automaten zo, dat de mooie bedeltjes vooraan zaten en kinderen dus gretig hun stuivertje in de gleuf deden.

Rotterdammers

Het Schielandhuis in Rotterdam is niet alleen één van de weinige historische gebouwen van de binnenstad, maar herbergt ook het Historisch Museum van Rotterdam. Er is altijd veel te zien, maar op dit moment loopt er een tentoonstelling over de stad en haar bewoners. Leuk om te zien, ook als niet Rotterdammer. En er is een levensgrote kaart van Rotterdam te zien, waarop de groei van de stad vanaf 1300 tot nu.
Ook de andere tentoonstellingen zijn de moeite waard!

Vergeten

Het hing zomaar aan een paaltje, in het bos. Geen moeder, geen oma, geen kind meer in de buurt. Ja, het was ineens warm geworden. Kindje huilde en had het warm. Jasje dus uit. En daarna speelde ze wat. Toen ze terug gingen naar huis scheen de zon nog, geen windje dat kilte bracht. En zo vergeet je dus zo’n jasje.
Zouden ze nog teruggegaan zijn? Of heeft iemand anders het meegenomen. Zo van “Hé, mooi jasje!”en het toen achterop de fiets meegenomen?

Wat een vragen bij zomaar een vergeten kinderjasje.

Hectiek en rust

Manlief en zwager naar de RAI, schoonzus en ik stappen in Amsterdam. Lekker winkeltje in, winkeltje uit. Koffie op een terrasje in de zon, later een heerlijk broodje op een ander terras.

We vergaapten ons aan de vele mensen, in de meest vreemde uitdossingen.

Amsterdam is een stad van tegenstellingen. Het is er rommelig, druk, maar soms vind je een plekje waar rust en stilte heerst. Zoals hier, op een verscholen hofje.

Hondenpoep

Ik weet eigenlijk niet of dit een typisch Rotterdams beeldje is, maar ik vind het wel iets speciaal voor mijn stad.
Een beeld van een hond, naast zijn hondendrol. Net iets waar je je groen en geel aan ergert als je er in trapt. Maar dit is wel toch een schattig beestje en dat hij… nou ja, vooruit hij moet toch ook wel eens.
Zo te zien hebben heel veel mensen zijn koppie geaaid en ook die drol. Maar dat gaat me toch iets te ver.
Fikkie blijf nog maar lekker zitten, daar op de Oude Binnenweg.

Winters

Hopelijk is het nu wel gedaan met kou, vorst en sneeuw. We verlangen inmiddels allemaal naar de lente en willen onze benen wel weer eens strekken op een zonnig terrasje.

Maar toch kon ik het niet laten om nog één keer deze berijpte hortensia te laten zien. Want dat vind ik wel de mooie kant van de winter. Helaas is het niet alle dagen zo’n feest.

Bah!

Waar je hier loopt, ligt wel ergens hondenpoep. Het is een hele kunst om er niet in te trappen, want het ligt overal. Logisch dat honden ook zo nu en dan een flinke drol draaien. Maar moeten ze dat nou uitgerekend midden op de stoep doen? Ik zou toch denken dat het een kleine moeite is om ze te leren het langs de stoep te doen.
In Hasselt (België) ergert men zich er ook al aan. Daar maakt de gemeente in duidelijke taal er reclame voor de “doggybag”, zodat Hasselt schoon blijft.