Teruggevonden

teruggevonden-2 Al eerder schreef ik onder deze kop iets over de gevel van deze winkel op de Oude Binnenweg. Rotterdam heeft niet zo veel ouds te bieden, dus is het niet verwonderlijk dat deze mooie gevel met zorg wordt opgeknapt. Elke tegel wordt geborsteld, schoongemaakt en ook de etalage is al in stijl en oude luister hersteld.
Die melkwinkel van toen moet al heel lang geleden zijn geweest. Ik kan het me in ieder geval niet herinneren en zo rond 1970 werkte ik in de buurt en kwam ik vrijwel dagelijks daar langs.
Wel weet ik dat vroeger op dat stuk onder andere een zaak van “De ooievaar” zat, waar baby- en kinderkleding werd verkocht.

Mijn schoonmoeder heeft er ook vaak over verteld. Zij had er tijdens de oorlog gewerkt. Nu zit er op die rij onder meer een Armaniwinkel, Boekhandel van Gennip, platenzaak Velvet en al sinds lange tijd Slagerij Ooteman en IJssalon Venezia.
Ik heb gezocht naar informatie over die melkwinkel, maar helaas, daar over kon ik helemaal niets vinden. Zelfs het Stadsarchief Rotterdam kon me op internet niet verder helpen. Geen idee welk bedrijf er binnenkort in gevestigd zal zijn.

Bewaren

Ergernis

reclame

Bron: Pinterest

Ergeren jullie je ook zo aan de reclame op de TV? Meestal onbenullig, zeer oorverdovend en het duurt en het duurt. Ik begrijp ook niet waarom er altijd reclame bij moet zijn. Wie kijkt er nou midden in de nacht? Nou ja, okay, die paar woelwaters die niet kunnen slapen. Maar zouden die zich overdag laten beïnvloeden door al die commerciële rimram?

De grutter van toen is toch maar mooi groot geworden met dit soort reclame-uitingen 😉 Gewoon in kranten en tijdschriften…

 

Lekker?

In Japan zijn tradities heilig. Ambachten uit verre eeuwen worden er nog steeds in ere gehouden. Zoals Amezaiku, de kunst van lollies maken.
Maar de 26 jarige Shinri Tezuka maakt natuurlijk niet zomaar een lollie. Je zult er niet gauw een beetje onbedachtzaam aan likken. Want ze zijn allemaal uniek en met veel vakmanschap gemaakt. Je zet ze neer, bekijkt ze aandachtig, geniet er van en pronkt ermee. Misschien eet je ze wel helemaal niet op, maar stel je tentoon, onder een glazen stolp.
In 2013 opende Shinri zijn winkel “Ameshin, waar zijn kunstwerken verkocht worden voor 1000 tot 2000 yen en hij workshops organiseert voor hen die dit ook zouden willen leren.  Hij gebruikt alleen natuurlijke kleurstoffen, suiker en zetmeel. (Klik op een foto om te vergroten)

Dat is wel heel wat anders dan de lollies, die we hier voor enkele dubbeltjes kopen, toch?

Recept

recept Via Instagram kwam ik op dit recept van Allerhande van grootgrutter AH. Niet de gebruikelijke manier van pasta koken, maar ik vond het het proberen waard. En niet ten onrechte. Een echt super makkelijk, maar toch ook heel smakelijk en gezond (want met best veel groente) recept. Zelf week ik iets af van het filmpje. Ik maakte de balletjes zelf en bakte ze eerst een beetje aan, waarna ik er paddestoelenbouillon (in plaats van kippenbouillon) en de spaghetti erbij deed. Ik maakte het voor 2 personen, maar hield het recept verder wel aan.

 

 

Bewaren

Bewaren

Amerika

Eerlijk gezegd waren er maar vrij weinig lieden die de overwinning van Trump voorzagen, nog minder die het durfden voorspellen. Aan de vooravond van de uitslag zaten bij Jeroen Pauw aan tafel dames en heren te discussiëren alsof Hilary de verhuizer al kon bestellen. Alleen Marike Stellinga hield een slag om de arm: “hij kan natuurlijk nog altijd winnen”, maar bijna niemand die het geloofde. En nu is het dus toch gebeurd. Die enge man is de volgende president van de Verenigde Staten. Over een tijdje zullen we weten wat hij allemaal in petto heeft. En of hij waar gaat maken, wat hij  heeft beweerd. Dat is dus nog allemaal de vraag. En o, o, wat zal dat weer stof tot nieuwe discussies geven…

trump

klik op de foto om het hele gesprek terug te zien.

Bijziend

blijziend De foto is een beetje vaag, een beetje zoals je ziet als je bijziend bent. Dat was wat ik ook in eerste instantie las “VAN JOU WORD IK BIJZIEND”. En dat begreep ik niet. Vond het een beetje pinnig, niks aardigs om zo pontificaal neer te zetten. Nadat ik de foto had gemaakt en beter keek, zag ik het pas. En vond ik het wel een leuke vondst. Ik ben zelf namelijk nogal bijziend en heb dan ook altijd contactlenzen in. Anders tast ik in het duister en zie ik de wereld omfloerst door een dikke waas. Maar heb ik ’s morgens eenmaal mijn lenzen in, dan zie ik alles helder. En als Leo dan koffie heeft gezet, word ik vanzelf BLIJZIEND 😉

 

Bewaren

Schoenen

schoenen

bron: Libelle

Vroeger droeg ik schoenen met hakken, een tijd lang zelfs heel hoge hakken. Omdat ik dat mooi vond. Ik kan me eigenlijk niet herinneren of ze erg lekker liepen, maar dat zal wel niet. Stevige stappers lopen gewoon veel fijner.

De laatste jaren draag ik eigenlijk meestal veterschoenen. Soms echte wandelschoenen, soms wat minder uitgesproken maar nog altijd niet het fijnere werk 😉 En daar hoorde, naar mijn mening, geen jurkjes bij. Voor geen goud zou ik zo’n combi gemaakt hebben. Maar de laatste tijd begin ik dat toch anders te zien. Ik let nu wat meer op wat er zoal gedragen wordt en dan zie je dat het helemaal niet meer uitmaakt wat je combineert. Dus kanten jurkjes met dikgezoolde herenschoenen, sneakers onder een nette jurk of een leuk plooirokje en schattige blouse. Het kan allemaal. Geen reden meer om nu nog steeds geen jurkjes te dragen.

 

Herfst

herfst-tuin Vorig jaar zette ik ook al een foto van deze prachtige esdoorn op mijn blog. Hij staat al weer een tijd in onze voortuin en geeft ons altijd veel plezier. Omdat hij in het voorjaar zo leuk bloeit en er mooi blad aan komt. Vanwege de leuke vruchtjes die er aan komen.
Maar vooral omdat we in de herfst ’s ochtends zo’n prachtig uitzicht hebben. Vooral als de zon ook mee wil spelen.
Met de boom die de gemeente voor onze tuin heeft geplant is het een heel mooie combinatie. Nog even genieten dus, tot de wind alle blaadjes heeft meegenomen.