Beestenboel

Onze tuin is soms echt een toevlucht voor dieren. Hadden we begin dit jaar een grote reiger naast de vijver, deze kat vindt het water ook heel aantrekkelijk. Ik vind het wel aandoenlijk hoor, maar dat ie ook nog zijn behoefte doet naast de buxus is minder leuk. We proberen hem nu daar van te verjagen door er koffiedik te strooien. Maar of dat helemaal afdoende is….?  
Maar wat denk je nou van dit diertje? Die zat gisterenmiddag zomaar op het terras. Het is een konijn, maar even dacht ik toch echt dat bij ons de Paashaas was gearriveerd. Helaas, geen ei gevonden. Hij/zij liet zich gewillig oppakken en aan het halsbandje te zien was het een echt knuffelbeestje. Maar van wie? Gelukkig ontdekten de eigenaren dat hun troetel was weggelopen, zodat ie snel weer in zijn hokje gezet kon worden.

 

Grappig

Dit leuke beestje vond ik laatst tijdens een wandeling door de wijk. Hij markeert de ingang van een school, zodat de kinderen in elk geval vrolijk binnen komen. Heel wat anders dan de statige straat die ik door moest lopen naar mijn lagere school, dan door een sombere poort en een gebouw in waar geur nog kleur aan was. Kinderen leven nu in een heel wat kleuriger wereld, die meer aansluit op hun belevingen. Gelukkig maar. Kom je ook wel eens zo’n leuk object tegen, maak er dan een foto van en stuur die deze week in naar Stuureenfoto, want al dat kleurigs is het thema deze week!

Klantentrouw

Dit aanplakbiljet hangt op het raam van de Herenkapperszaak van Ger de Winkel in Rotterdam.

Eerst kwam Leo hier met onze jongens, die voor de vakantie vaak een “vakantiekoppie” lieten scheren. Lekker kort, zodat ze er geen last van hadden bij het zwemmen. Nu gaat Leo al weer vele jaren alleen, omdat de kinderen natuurlijk elders hun haren laten knippen.
Als je al zo lange tijd bij een en dezelfde man komt, word je vanzelf een beetje vrienden.
 

Het was dan ook met een beetje weemoed dat Leo hier gisteren voor het laatst kwam. Met een cadeautje voor Ger en zijn vrouw, als pleister op de wonde. Want afscheid nemen doet altijd een beetje pijn.

Bloesem

Als in Japan de bomen beginnen te bloesemen, raakt het hele land in vervoering. Er wordt zelfs een soort van bloesemvoorspellinggegeven, zodat je de bomen op z’n mooist ziet. Sakura, zoals het genoemd wordt, is een belangrijke periode. En heel Japan trekt er op uit om onder de bloesembomen te picknicken.

Hier wordt er minder aandacht aan besteed en soms hoor je mensen zelfs mopperen over de rommel die de bloesem veroorzaakt. Ik til daar niet zo aan, maar geniet vooral van de bomen in onze tuin. Nog even dan zijn de bloesems van het krentenboompje helemaal uit en ook de sierappel staat op springen. De Japanse kers, die de gemeente voor ons huis plantte, laat nog hel even op zich wachten. Maar binnenkort is hij weer net zo mooi als vorige jaren!  

En oh ja, bloesem is het weekthema bij Stuureenfoto. Dus heb je een mooie bloesemfoto, aarzel niet en stuur in!

 

 

Recycle

Weggooien kan natuurlijk in de glasbak, maar als de buurman regelmatig een flinke doos lege wijnflessen heeft en ze zomaar weggeeft…. dan bedenk je er een nuttig gebruik voor. Hier, in Arboretum Trompenburg in Rotterdam zette men de flessen als rand langs de border. Misschien wel tegen de mollen, die van het geluid van de wind in de flessen weg zouden gaan, misschien uit zuinigheidsoverwegingen. In ieder geval een originele oplossing.

Wit

Het Witte Huis, destijds het hoogste kantoorgebouw en misschien ook wel de eerste wolkenkrabber van Europa, is nog steeds een staaltje van degelijke bouwkunst.
De bouw kostte destijds 127.900 gulden en velen dachten dat het beslist geen lang leven beschoren zou zijn. Maar het staat er nog steeds, overleefde het bombardement en werd aan het eind jaren negentig gerestaureerd en in oude glorie hersteld.

Wit is ook het thema van deze week bij Stuureenfoto. Heb je ook een foto waar wit de boventoon voert, doe dan mee!

Nieuw icoon

Bij Stuureenfoto zijn deze week “Stadsiconen” het thema.
En een icoon voor Rotterdam zal het nieuwe station vast worden. Deze week komt koning Willem-Alexander  het officieel openen.

Naar goed Rotterdams gebruik heeft het al meteen een bijnaam gekregen: de puntzak. En als je het ziet, weet je wel waarom. Maar toch vind ik het mooi en naar mijn gevoel echt Rotterdams. Groot, duidelijk aanwezig, zonder tierelantijnen, zakelijk en vooral functioneel.
We hebben de bouw in de afgelopen jaren met regelmaat bekeken en hebben vooral bewondering voor de manier waarop oplossingen voor alle logistieke problemen werden gevonden. Okay, het was soms wat klimmen, de herrie was oorverdovend en de bouwputten schier oneindig, maar het treinverkeer bleef normaal doorgaan. En dat wil toch wel wat zeggen.
Dus, petje af voor alle mensen die aan de bouw van dit project hebben meegewerkt.

bron: http://ov-nieuws.blogspot.nl

Pluk de dag!

Wat een heerlijk weer was het gisteren. Veel te mooi om binnen te blijven, dus maakten we een lekkere wandeling. We waren niet de enigen, want we kwamen veel wandelaars en fietsers tegen. En mensen, verscholen achter het riet, die in het zonnetje hun boterhammetjes opaten  Carpe Diem 😉 😉

Winter

Twee jaar geleden maakte ik deze foto vlakbij huis. Wat een verschil met nu. Toen alles prachtig wit en een strakblauwe lucht en koud. Nu gaat de temperatuur bijna richting voorjaar. We hebben wel wat mooie dagen gehad en ik mopper dan ook niet. Maar de regen en het sombere weer maken me niet vrolijk. Daarom dus maar terug gegrepen op mijn fotoarchief voor een echt winters plaatje.

Bruggenloop

Wie denkt dat ik me opgegeven heb voor de komende bruggenloop en nu hard aan het trainen ben, moet ik teleurstellen. Want onze bruggenloop wordt gewoon in wandeltempo gemaakt.
Afgelopen zondag was het zulk lekker weer, dat we ons rondje wel weer eens konden maken. We reden met de metro naar Beurs en liepen over de Willemsbrug naar de Erasmusbrug en daarna weer naar de metro. Onderweg maakten we nog een omweg naar het Fotomuseum om daar de tentoonstelling “Echte Rotterdammers” te zien.


Zoals altijd ging onze camera mee en dus maakten we diverse foto’s van de skyline en ander dingen die we zo onderweg tegenkwamen.
Door de stevige wind waren we lekker opgefrist en hongerig,Leo’s zuurkoolschotel smaakte dan ook voortreffelijk!