Ook in Trompenburg zagen we deze boom. Een flinke stam, waar stevig in gezaagd en gehakt was. Ik weet niet of dat opzettelijk gebeurd was, als een soort kunstobject. Maar de stam stond nog stevig in de aarde verankerd, dus ga ik er van uit dat de boom ziek was en de kroon niet meer te redden was. En dan toch, ineens, piepen er blaadjes uit iets wat eigenlijk volkomen dood leek. De natuur is vaak krachtiger dan we denken. Misschien komt na deze warme en droge zomer wel weer een groeispurt in de natuur. Wie zal het zeggen….?
Category Archives: Rotterdam
Compositie in groen
Afeglopen zondag liepen we weer eens door Trompenburg in Rotterdam. Er is altijd van alles te zien in dit arboretum en het wordt allengs drukker. Het is dan ook heerlijk om tussen al het groen te lopen en telkens weer nieuwe dingen te zien. En natuurlijk foto’s te maken. Ik heb al een collectie van honderden foto’s in vrijwel elk seizoen. En dan probeer ik iedere keer weer een andere blik. Dit keer viel me op hoeveel tinten groen er te zien zijn:
Gesnapt!
Dit is werkelijk een snapshot! Toen ik afgelopen zondag stond te fotograferen in Trompenburg, zag ik dit insect ineens tussen de goudenregen zitten. Even zoeken naar het juiste standpunt en … knip, ik had hem. Want met die insecten weet je het maar nooit. Ze zitten doodstil, maar zien jou van uit hun vele ooghoeken. En als je dan net denkt, dat je hem hebt, is ie weg… Deze dus niet. Geen idee wat voor soort, maar eerlijk gezegd is dat ook niet zo interessant voor mij. Ik bewonderde de prachtige frêle vleugels, die zo afstaken tegen de grijze lucht. Mooi, op een aparte manier.
Raadsel
De natuur stelt je soms voor vreemde raadsels. Dat de droogte sommige planten en struiken geen goed heeft gedaan, kun je zo ook wel zien. Sommige tuinen zien er nog pico bello uit, waarschijnlijk door een regelmatige sproeibeurt. In andere zie je vooral verdroogde planten. Maar wat er hier gebeurd is weet ik niet. Ik kan me bijna niet voorstellen dat de tuinman zijn heggetje om en om heeft begoten. Misschien heeft ie wel helemaal nooit water gegeven. Maar waarom de ene struik dan wel groen is gebleven en de andere de geest gaf, het blijft een raadsel.

Aan boord…!
Al maanden geleden had Leo geregeld dat wij onze trouwdag aan boord van het
ss Rotterdam zouden doorbrengen. Het schip ligt al jaren niet meer voor de Holland Amerika Lijn, maar ligt aan de kade bij Katendrecht en heeft na een wat stroeve start inmiddels de status van Rotterdams icoon. Het fungeert als hotel en restaurant en is een grote publiekstrekker.
Daar kwamen we dan met onze koffer, checkten in en kregen en mooie ruime hut die was voorzien van alle gemakken.
Daarna kregen we een audio-rondleiding over het schip, waarbij we mochten rondkijken op de brug, in de kaartenkamer en de diverse verblijven van de bemanning mochten zien. In de kamer van de radio-telegrafist kon Leo testen of een landmacht telegrafist ook op zee zijn Morse-kennis kan gebruiken. Wat gelukkig wel zo was!
Daarna was het tijd om in de Captain’s Lounge een borreltje voor het diner te nemen, waarna we in het Lido restaurant dineerden. Na een afzakkertje in de bar was het tijd om de kooi op te zoeken. Geen hangmat voor ons, maar een kingsize bed, dat heerlijk sliep. En zo kwamen we de volgende morgen verkwikt aan het uitgebreide ontbijt.
En ja, aan alles komt een eind en dus liepen we na het uitchecken de loopplank weer af om naar ons eigen huis terug te keren.
Trainen
Het was maar een klein groepje dat afgelopen donderdag ging wandelen. Maar dat zijn dan ook de echte diehards, toch? Maar we maakten een klein rondje langs de Rotte, met veel bomen en schaduw.
Op weg naar de dijk langs de rivier hoorden we schoten en geschreeuw. Er stond een man, nou niet bepaald aangekleed voor dit warme zomerweer. En een aantal politieagenten, die behoorlijk afstand hielden. Je denkt dan onmiddellijk aan nare dingen, maar het bleek een training te zijn voor politiehonden. Die hadden een beter baantje, want mochten in de Rotte zwemmen. De dik geklede man was natuurlijk de “boef” en hij werd dan ook stevig door de honden te pakken genomen. Vandaar dat pak. Ik wilde wel foto’s nemen, maar deed het toch niet. Deze mensen moeten een beetje onzichtbaar blijven. Pas op verre afstand schoot ik een plaatje. Niemand te herkennen, maar toch een foto bij dit blog 😉

Onbegrijpelijk
Soms begrijp ik dingen niet. Dat je een plein een beetje wilt opleuken, prima. Wat bomen, een plantenbak of meer…. Dat snap ik wel.
Maar wat nou wel het nut mag zijn van een plein in twee super knallende kleuren te verven, dat ontgaat me. Ik vind het absoluut niet mooi, mar goed, dat is een kwestie van smaak. Die kleuren springen in het oog, maar in de natuur komen ze zo niet voor. Had de verffabrikant misschien nog een leuk uitverkoopje…? En hoe lang blijft zoiets een beetje netjes…? Het zal wel een doel hebben, maar ik snap er niks van!
Natuur in de stad
Echt midden in de stad staat deze kaardebol niet, want ik vond hem gisteren toen we met de wandelclub naar Nesselande liepen. De weg daarheen loopt langs de Zevenhuizerplas en wordt druk bezocht door wandelaars, hondeneigenaren en dagjesmensen. Je vindt er van alles: er is veel groen, wat bos, landelijke weggetjes en natuurlijk die Zevenhuizerplas. Een gegraven plas, behoorlijk diep, waarop gezeild, gekanoëd, gewaterskied wordt, waar je in kunt zwemmen en bij Nesselande is ook nog een leuk strandje, met een boulevard. En sinds kort is er een horecagelegenheid bij het waterski-project. Met lekkere koffie en thee, zoals we hebben uitgetest. 😉 😉
En onderweg daarheen zag ik dus de kaardebollen. Die kende ik alleen als ze al uitgebloeid zijn en de stekelige bloemhoofden voer voor vogels leveren. Nu kon je ze nog een beetje in bloei zien en waren ze weer zeer interessant voor bijen. Ik had wel wat van die bollen mee willen nemen, maar die stekels waren te prikkend.
Pipo-wagentje
De wandelclub ging afgelopen donderdag wandelen rond de Kralingse Plas. Met het heerlijke weer van de laatste weken zoeken we vaker wat koelers en zo langs het water liep het heerlijk. Vanwege de hitte gingen we ook wat vroeger, dus het was prima om te wandelen. En dat vonden wij niet alleen, want er liepen nog heel veel andere wandelaars. Fijn toch dat er zo dichtbij veel te zien en te beleven valt. Want niet alleen keken we naar de bomen, de bloemen, het water en de watervogels.
We zagen ook dit leuke Pipo-wagentje, compleet met paardje (dat buiten de foto viel) en zelfs een kip aan een touwtje. Leuk toch?
Luie dag
Vandaag is het veel te warm om veel te doen. Geen inspiratie voor een blog, geen zin om iets “groots”te ondernemen. Gewoon lekker lui in de tuin zitten, misschien een stukje wandelen, maar niet te ver. Manlief kookt, dus …. ik heb gewoon een snipperdag!

