 |
Oh, wat duurde het lang voordat ze een beetje rood werden. Maar al dat wachten werd wel beloond. Ruim 30 (!) tomaatjes leverde ons moestuintje op. En ze waren heerlijk.
En niet alleen de tomaatjes deden het goed, ook peterselie en basilicum groeide goed. Volgend jaar zet ik er beslist meer van op mijn vensterbank. |
| Daar staat ie dan, ver van huis, want het winkelcentrum waar Appie de grootgrutter zit, ligt aan de andere kant van de wijk. Dat is nog best een stuk lopen en dat lijkt me helemaal niet gemakkelijk met zo’n kar vol boodschappen.Maar goed, je hebt geen auto, geen fiets, geen boodschappentas op wieltjes, dus je besluit om die kar dan maar mee te nemen. Maar laat je die dan zomaar in het plantsoen staan? Ik zou denken, zet hem bij je huis en loop er de volgende keer weer mee terug. Of is dat een rare gedachte? |  |
Stel, je bent emigrant in Rotterdam. Je (voor)vaderland ligt ergens aan de Middellandse zee, met meer zonuren dan hier. Met overal druivenranken en volop bloemen in felle kleuren. Wat doe je dan. Dan probeer je toch een stukje van daar naar hier te brengen. Dan beplant je het rijtje tegels voor je huis met druiven en andere zuidelijke planten. Zodat het hier toch een beetje op daar lijkt 😉
 |
Toen ik dit woord las, moest ik twee keer kijken. Ik had net over Zwarte Piet die Gouwe Piet wordt gelezen en verslikte me bijna in het woord.Nou las ik “slaven-rijkers”. Nog eens even goed lezen. Oh, er staat “sla-verrijkers”. Wat zou dat dan wel zijn?
Allerlei lekkere dingen die je door de sla doet, zodat het meer lijkt dan het in werkelijkheid is. Naast de vertrouwde ui of knoflook (of allebei) nu dus ook sojaboontjes, gedroogde tomaatjes of croutons en zo. Ach, gewoon Hollandse culi-kul. |
| Midden in de stad, op een zeer zonnige zaterdag, vond ik deze vlinder. Even uitrusten van al dat gefladder. Ze had een slechter plekje kunnen uitzoeken dan hier, tussen de potten puur natuurlijk ingemaakt fruit.Want waar rust je beter dan op de markt van Rotterdamse Oogst, een biologische markt, die regelmatig gehouden wordt. De ene keer op het Noordplein, de andere keer op het Heemraadsplein! |  |
Ik dacht dat de lampetkan wel even in de tuin kon staan. En die spin vond het wel een mooi logeeradres. Ik ben niet bang van spinnen, maar dit exemplaar leek me toch iets te groot. Ik laat hem maar eventjes, misschien zoekt hij uit zichzelf een ander adres…
Wereldberoemd en intussen gebruikt voor meer dan alleen aardewerk. Want dit zijn geen harde stenen, maar zachte kussens, bedoeld om in het vliegtuig nog een beetje comfortabel te slapen. Waar te koop? Op Schiphol natuurlijk!!
 |
De laatste weken waren we een paar maal naar IKEA, om wat nieuwe spulletjes te kopen. Aan zo’n bezoekje koppelen we dan meteen eten vast, want dat vinden wij eigenlijk best gezellig. Meestal gaan we naar Barendrecht, maar vandaag besloten we weer eens naar Delft te gaan.
En al zou je denken dat alle winkels er ongeveer hetzelfde uitzien, niets is minder waar. Het assortiment is weliswaar gelijk, maar de opstellingen verschillen behoorlijk van elkaar. Elk filiaal bedenkt weer andere oplossingen voor de beperkte ruimtes en/of budgetten. |
Alles loopt soepel, er is een enorme voorraad en dat wat je zoekt, is (meestal) goed te vinden. In Delft kun je vanuit het restaurant een blik werpen in het ophaalmagazijn. En dan zie je pas goed hoe veel spullen daar in staan opgeslagen.
 |
Het komt niet vaak voor, maar door alles rompslomp van het opnieuw inrichten van onze kamer, is het bloggen er bij ingeschoten. Twee dagen lang konden we niet verder in ons huis dan de hal. Gelukkig was de wc wel bereikbaar 😉 en staat er in de berging voldoende te eten en drinken. Maar verder bivakkeerden we in de voortuin. En dat was afgelopen week ’s morgens best een beetje fris. Maar goed, we hadden het er ook wel voor over. Strakke en fris geverfde muren, strakke vloer met mooie vloerbedekking. We zijn helemaal tevreden en blij!
En daarna hulp van zwager en schoonzus om onze boekenkast op te bouwen. En nu staat alles op z’n plaats en kunnen we met het uithalen van de |
dozen beginnen en alles weer netjes op z’n plaats zetten. Ons huis begint weer een beetje op thuis te lijken.
| Daar zit ie dan! In een geheel lege kamer, want vandaag komen de vloerenleggers de boel egaliseren en dus moest alles compleet leeg. Het is de laatste fase van ons “project”. Voorlopig zullen we wel niet meer zo snel zo iets op touw zetten. Want Leo houdt helemaal niet van dit soort klussen. Nou ja, ik ook niet zo. Maar soms wil je toch wel eens wat nieuws, zeker als de sleet er in zit. Maar binnenkort is alles weer helemaal opgeknapt. En voelt hij zich hopelijk snel weer senang 😉 |  |
