Category Archives: Nederland
Thee
Triest
Gisteren kwamen we toevallig langs de grote V&D in Rotterdam, die nu bijna leeg is. Bijna, want gisteren was het de laatste dag dat er nog “koopjes” gehaald konden worden. Maar wat er nog was, was eigenlijk te triest voor woorden. Verlaten meubilair, bakken met rommel. Driftig graaiende mensen, die zochten of er nog iets van hun gading te vinden was.
Ik had geen speciale band met het bedrijf, maar dit vond ik toch zo triest. Nee, wij vonden niets tussen de prullen… Alweer een tijdperk afgesloten!
Maidentrip
Al lange tijd stond deze dag genoteerd in mijn agenda. Het ms “Ovation of the Seas” zou op zijn maidentrip Rotterdam aandoen. En niet alleen wij, trotse Rotterdammers, maar ook familie wilde dit niet missen.
Al vroeg zaten schoonzus, zwager en zijn broer uit Culemborg al bij ons aan de koffie. En keurig op tijd arriveerden wij op de Wilhelminakade om het schip te zien aankomen en aan te meren.
Nee, echt mooi vind ik hem niet, maar wel heel indrukwekkend. En eigenlijk zou ik stiekem ook wel eens een keer aan boord willen kijken. Maar ja, niet alles kan maar gebeuren. Voorlopig moeten we het doen met deze imposante aanblik.
Gras…
Bloesem
Lente
Vredespaleis
Kaartje
Het gebeurt niet meer zo vaak dat er gewone post komt. Ja, natuurlijk, van die saaie van overheidsinstellingen, banken, verzekeringen of zo, die komen regelmatig in de bus. Maar zo maar een kaartje…?
We waren dan ook heel verbaasd deze kaart op de deurmat te vinden. Uit Kinderdijk… wie was daar dan? En toen bleek dat onze zoon daar een dagje was wezen wandelen en fotograferen. En dacht “Kom, ik stuur pa en ma een kaartje” Leuk toch!!

(Klein) avontuur
Zondag was het weer te mooi om binnen te zitten. Geen grote wandeling, maar lekker even een stukje in de buurt. We liepen langs de Rotte, waar we links en rechts werden ingehaald door snelle wielrenners in strakke stretchpakken. MOLM (Middelbare Oudere Lycra Mannen) had ik net in een artikel gelezen en ze werkten een beetje op mijn lachspieren. Ik stel me altijd mijn vader voor in zo’n pak. Geen denken aan dat hij ooit zoiets had aangetrokken. Hij hield het bij een keurig driedelig pak, compleet met stropdas. Maar ja, tijden veranderen en iedereen moet natuurlijk doen wat hij/zij zelf wil. Al vraag ik me af of je nou echt beter of lekkerder fietst in zo’n pak.
We namen een ander pad, minder druk en alleen voor voetgangers en ontdekten weer een ander stukje van onze woonomgeving.
En toen, bijna thuis stuitten we op een groep ganzen. Ze hadden twee schattige, maar al flink uit de kluiten gewassen, pullen. Zo te zien konden die al best voor zich zelf zorgen en zouden de oudere ganzen ons niets in de weg leggen. Behalve dan die ene, die plotsklaps uit de groep rende en luid blazend op ons af kwam. Het scheelde maar een haar of hij had in mijn been gebeten. Stom beest, van ons hoef je geen gevaar te duchten. Maar ja, hoe breng je hem dat aan het verstand?










