Verwennen

blogfoto-april-15-C-01 Uit Japan kreeg ik vorige week een prachtig kleurboek, vol met traditionele Japanse patronen. Die vind ik zo mooi en de zendster maakte me dan ook heel erg blij met haar cadeau.
Zelf was ik al een tijdje van plan een mooie doos aquarel kleurpotloden te kopen. En dat heb dan ook maar meteen gedaan.
Soms moet je jezelf eens lekker verwennen. Ja toch?

Thee

Omdat ik probeer zoveel mogelijk bewust te eten en te drinken, zitten we sinds enkele weken weer geregeld aan de thee. Geen wijn, bier of limonade, maar lekkere thee. Die ik in soorten in voorraad heb en waar nu dus weer geregeld gebruik van gemaakt wordt. En dat bevalt ons prima.

Dat staat toch ook heel gezellig, zo’n grote pot op tafel, biscuitje erbij?

Dit hier is Chinese groene thee, maar er liggen nog Japanse en Indiase soorten in de kast. We kunnen voorlopig vooruit…

 blogfoto-april-15-C-09

 

Triest

Gisteren kwamen we toevallig langs de grote V&D in Rotterdam, die nu bijna leeg is. Bijna, want gisteren was het de laatste dag dat er nog “koopjes” gehaald konden worden. Maar wat er nog was, was eigenlijk te triest voor woorden. Verlaten meubilair, bakken met rommel. Driftig graaiende mensen, die zochten of er nog iets van hun gading te vinden was.
Ik had geen speciale band met het bedrijf, maar dit vond ik toch zo triest. Nee, wij vonden niets tussen de prullen… Alweer een tijdperk afgesloten!

blog-april-B-07

Maidentrip

Al lange tijd stond deze dag genoteerd in mijn agenda. Het ms “Ovation of the Seas” zou op zijn maidentrip Rotterdam aandoen. En niet alleen wij, trotse Rotterdammers, maar ook familie wilde dit niet missen.
Al vroeg zaten schoonzus, zwager en zijn broer uit Culemborg al bij ons aan de koffie. En keurig op tijd arriveerden wij op de Wilhelminakade om het schip te zien aankomen en aan te meren.
Nee, echt mooi vind ik hem niet, maar wel heel indrukwekkend. En eigenlijk zou ik stiekem ook wel eens een keer aan boord willen kijken. Maar ja, niet alles kan maar gebeuren. Voorlopig moeten we het doen met deze imposante aanblik.

blog-april-B-06

Gras…

Soms ontdek je rare dingen. Want je verwacht toch niet zomaar een nog werkende grasmaaier te ontdekken. Maar ik zag deze toch echt bij ons in de buurt.

De eigenaren zijn zeker te oud of te moe om nog gras te maaien. En alleen stenen in de tuin is toch ook niet je dat. Dus besluit je kunstgras te nemen. Lijkt het nog wat. Een potje plastic geraniums en het feest is compleet.

Nou ja, je moet er maar op komen… en ieder zijn meug!

 blog-april-B-02

Bloesem

blog-april-B-01 Hier kan ik niet genoeg van krijgen. Bomen die na een sombere winterperiode in bloeien uitbarsten. Sommige mensen vinden ze vervelend, want het geeft nogal wat rommel. Maar voor mij betekenen ze vooral dat na donkere tijden altijd weer een nieuwe en betere periode aanbreekt. En vooral dit jaar voel ik dat zeer intens!!

 

 

Lente

Afgelopen zondag was het lekker weer om wat in de tuin te doen. Kleine dingen, zoals de hortensiabloemen van vorig jaar eruit te knippen. En alvast te genieten van wat er binnenkort komen gaat. Want deze knoppen in de Blauwe regen beloven toch heel wat moois. En als de zon nou nog een beetje blijft schijnen…  blog-april-A-01

 

Vredespaleis

diversen-04 Tijdens een wandeling op 1e Paasdag kwamen we langs het Vredespaleis. Dat is te bezoeken, maar daar moet je wel kaartjes voor bestellen. Dat gaan we dus een andere keer doen. Maar ondertussen kon ik gelukkig wel een vredesboodschap aan de wensboom ophangen. Niet dat er erg veel resultaat te verwachten is, maar ergens hoop ik dat er een tijd komen zal dat er voor alle mensen op deze wereld vrede zal heersen.
diversen-02 Voor het paleis staat “VREDE” in heel veel talen gegraveerd. Soms herkenbaar, soms meer koeterwaals. En sommige woorden lijken eigenlijk meer op een scheldwoord. Maar ja, er zijn dus mensen die vriendelijk glimlachen als je hun “Kuthula” toewenst 😉

 

Kaartje

Het gebeurt niet meer zo vaak dat er gewone post komt. Ja, natuurlijk, van die saaie van overheidsinstellingen, banken, verzekeringen of zo, die komen regelmatig in de bus. Maar zo maar een kaartje…?
We waren dan ook heel verbaasd deze kaart op de deurmat te vinden. Uit Kinderdijk… wie was daar dan? En toen bleek dat onze zoon daar een dagje was wezen wandelen en fotograferen. En dacht “Kom, ik stuur pa en ma een kaartje” Leuk toch!!
03-kaartje

(Klein) avontuur

Zondag was het weer te mooi om binnen te zitten. Geen grote wandeling, maar lekker even een stukje in de buurt. We liepen langs de Rotte, waar we links en rechts werden ingehaald door snelle wielrenners in strakke stretchpakken. MOLM (Middelbare Oudere Lycra Mannen) had ik net in een artikel gelezen en ze werkten een beetje op mijn lachspieren. Ik stel me altijd mijn vader voor in zo’n pak. Geen denken aan dat hij ooit zoiets had aangetrokken. Hij hield het bij een keurig driedelig pak, compleet met stropdas. Maar ja, tijden veranderen en iedereen moet natuurlijk doen wat hij/zij zelf wil. Al vraag ik me af of je nou echt beter of lekkerder fietst in zo’n pak.
We namen een ander pad, minder druk en alleen voor voetgangers en ontdekten weer een ander stukje van onze woonomgeving.
En toen, bijna thuis stuitten we op een groep ganzen. Ze hadden twee schattige, maar al flink uit de kluiten gewassen, pullen. Zo te zien konden die al best voor zich zelf zorgen en zouden de oudere ganzen ons niets in de weg leggen. Behalve dan die ene, die plotsklaps uit de groep rende en luid blazend op ons af kwam. Het scheelde maar een haar of hij had in mijn been gebeten. Stom beest, van ons hoef je geen gevaar te duchten. Maar ja, hoe breng je hem dat aan het verstand?
03-ganzen