Author Archives: KnutzEls

About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Opgeruimd

Posted on by
Zo, afgelopen weekend alle kerstspullen weer opgeborgen.
Het groen, de ballen, de slingers, alles weer in de doos en naar de zolder. Veilig achter het schot weggezet.
Ook de kerstkaarten moeten weg. Maar daar heb ik nog een plannetje mee. Nadat alle afzenders op een lijst genoteerd zijn (zodat we volgend jaar wat makkelijker kunnen zien wie wel en wie niet een kaart zal krijgen) worden ze bekeken op afbeelding.

En daarna gestanst of uitgeknipt voor hergebruik volgend jaar. Sommige zijn zo mooi, daar kun je het plaatje vrijwel in zijn geheel gebruiken, van andere wordt alleen een gedeelte gebruikt.
En nu maar hopen dat niemand een stukje van zijn eigen kerstkaart terug krijgt.

Spreuk van de week

Posted on by
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:

Wanneer zekerheden wankelen, kan het geluk soms opduiken als een struikrover van achter een bosje.
Benoîte Groult

Rode kater

Posted on by
Een paar weken was ie er plotseling: een mooie rode kater. Hij scharrelde wat in de buurt en kwam, luid mauwend, op me af. Binnen no time was ie ons huis ingelopen, maar ook weer met zachte hand naar buiten geleid.
Regelmatig zien we hem in de buurt en altijd komt hij wel een kopje geven en kijkt hij met droeve ogen naar me op.

Gisteren zat hij ineen voor het keukenraam. Het is een bedelaar eerste klas en een stemmetje in mij riep: neem hem in huis, toe. Maar allergische huisgenoten zouden een kat niet op prijs stellen. Dus nee, toch maar niet.
Ik hoop vurig dat hij gewoon een beetje op avontuur is en wel een warm en comfortabel huis heeft, waar een bakje kattenvoer en een zacht kussen voor hem klaar liggen.

Knutzels’ Duplicate Spel (2)

Posted on by

Zeven inzenders een woord voor Knutzels’ Duplicate Spel ingezonden.
De gevonden woorden met de scores staan hier:

Het woord met de hoogste score FAATJE werd gevonden door Renée en wordt gelegd.

De gevonden woorden kunnen uitsluitend met onderstaand formulier worden ingezonden. De inzendtermijn sluit op woensdagavond as. om 24.00 uur.
Nieuwkomers zijn altijd welkom.

Fout: Contact formulier niet gevonden.

PS:
Alle scores worden met een speciaal voor Scrabblepartijen geschreven programma gecontroleerd. Daarmee is de hoogst haalbare score te vinden en speelt (buiten mededinging) ook de computer mee, die ik Meester EINSTEIN heb genoemd. Hij gaf aan dat er een nog hogere score te behalen was, namelijk AFAATJE (op G8 horizontaal), dat 86 punten zou hebben opgeleverd. (AFA = anti-facist, AFAATJE = kleine AFA).

De tapijtverkoper

Posted on by
Laatst vond ik in de bibliotheek, eigenlijk zuiver intuitief, weer zo’n boek waar ik stil van werd.

De tapijtverkoper van Meg Mullins vertelt over een bijna onmogelijke liefde tussen twee eenzame mensen. Hij is alleen uit Iran gekomen, verkoopt tapijten en wacht op zijn vrouw. Zij is een studente, die zich onnoemelijk alleen voelt in New York.
Ze ontmoeten elkaar op het vliegveld, waar ze beiden in feite niets te zoeken hebben. Maar daar val je tussen alle vertrekkende en aankomende mensen niet zo op.
Meg Mullins beschrijft dan op prachtige wijze hoe de onmogelijke liefde tussen deze twee mensen opbloeit.

LOL…..?????

Posted on by
Deze foto maakte ik op 2 januari, niet ver van mijn huis in de wijktuin van Rotterdam-Ommoord. Normaal gesproken een idyllisch plekje tussen hoge flats. Maar op oudjaarsavond zal het er wel flink geknald hebben, gezien de toestand waarin dit bord verkeerde. Er omheen lagen restanten vuurwerk, sommige pijlen waren in de klimop tegen de bomen gestoken.
Ik vraag me af wie doet zo iets? En wat is de lol van dit soort activiteiten?
Maar vooral: wie gaat dat betalen?
Ik las in de krant dat het vervangen van (papier)containers 700,00 euro bedraagt, de kosten voor een vernielde parkeermeter bedragen ruim 5000,00 euro. Nog afgezien van het verlies aan parkeergeld.
Die rekening wordt betaald door brave burgers, die alsmaar meer belastingen krijgen voorgeschoteld. Niet door de raddraaiers en relschoppers. Dat zijn de kale kikkers, waarvan niet te plukken valt.

In dezelfde krant las ik dat de meeste relschoppers op 1 januari nog niet uit hun roes waren ontwaakt en dus geen taakstraf konden uitvoeren. Wat zijn we toch een softies aan het worden. Bij ons thuis was de leus: ‘s-avonds een vent, ‘s-morgens een vent. Brak of niet, ze hadden moeten werken. Dat helpt een kater te verdrijven.

Schoonmaak

Posted on by
Nu al het vuurwerk weer is uitgeknald, de lege wijn- en champagneflessen in de glasbak gedumpt en de kerstedities van alle dag-; week- en maandbladen zijn gelezen en bij het oud papier zijn gelegd, is het tijd voor de opruimploeg.
Hier in Rotterdam worden rond Oud- en Nieuw de afval-containers afgesloten. Er zouden eens domoren op het idee kunnen komen een flinke partij strijkers in zo’n bak te gooien…

Maar op 1 januari komen de mannen van de Roteb in actie. Ze openen de containers, vegen de rommel bij elkaar en zorgen dat de stad er weer toonbaar uit ziet.
Natuurlijk zou je als burger zelf de rotzooi van het vuurwerk moeten opruimen. Of dat ook overal gebeurt…..?

Spreuk van de week

Posted on by
Ook dit jaar wil ik de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Dit is hem voor deze week:

Het werk wacht wel tot jij jouw kind de regenboog hebt laten zien. Maar de regenboog wacht niet tot jij klaar bent met je werk.
P. Cloffard