Author Archives: KnutzEls

About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Zwarte Piet

Posted on by
PPPPPSSSSSSTTTTTTTTTTTT, horen jullie het? Het is de stoom die uit mijn oren komt na alle onzin die nu over ons wordt uitgestort.Zwarte Piet is  racistisch, Zwarte Piet moet verdwijnen, het hele Sinterklaasfeest moet verdwijnen! Zijn ze nou helemaal bel……!
Eerst vond ik het maar een beetje gezwam van een mediageile meneer, die hoopte zo wat meer bekendheid te krijgen. Zo iemand vindt altijd wel medestanders, en die gillen en schreeuwen het hardst.		  

Toen ik zaterdag hoorde dat zelfs de Verenigde Naties een onderzoek zouden instellen, meende ik nog dat het om een, misplaatste, publiciteitsstunt ging.
Maar sinds mevrouw Verene Shepherd heeft gezegd dat wij het hele Sinterklaasfeest maar moeten schrappen, is voor mij de maat vol! De Verenigde Naties notabene. hebben die niets anders te doen, zijn er geen belangrijker kwesties in de wereld te verbeteren, zoals de slavenarbeid in landen als Pakistan, India? De volkerenmoorden in Afrika? Of het conflict in Syrië, de drugshandel in Zuid-Amerika, de abominabele werkomstandigheden in de diamantmijnen?

Wanneer hoorden wij de Verenigde Naties zich zo duidelijk uitspreken? Toen Malala werd neergeschoten? Als de Taliban weer eens aanslag heeft gepleegd? Welnee, dat is natuurlijk van een mindere orde, totaal onbelangrijk ten opzichte van dat vermaledijde kinderfeest in Nederland.

Die Zwarte Pieten moeten een andere kleur krijgen? Welke dan? Rood, nee dat kan niet omdat dan de indianen zich gekwetst zullen voelen. Geel? Oh nee, want dan krijgen we hier allemaal boze Chinezen. Paars, dat ligt toch ook wat gevoelig in de Nederlandse politiek. Goud- of zilverkleurig dan?  Ja, zeg… dat nu we midden in een crisis zitten en alle bling-bling wegbezuinigd wordt. Roze, nee dat kan niet vanwege onze andersgezinde medemens.

Wordt het niet eens tijd dat we weer met beide benen op de grond komen te staan. Dat we beseffen dat Zwarte Piet maar een soort toneelstukje opvoert. Dat het allemaal met een flinke korrel zout genomen moet worden. en dat we het beter gewoon kunnen laten betijen. Na 5 december is het allemaal weer voorbij!

 

Gelijkenissen

Posted on by

“Wat een schatje… Hij (of zij) lijkt echt sprekend op….” Het is vaak het eerste commentaar bij een pasgeborene. Soms is de gelijkenis ook heel duidelijk, soms zit het in kleine dingen.
Het eerste wat mij opviel toen onze oudste geboren werd, waren zijn oortjes. Net zo gevouwen randje als zijn papa. Bij het opgroeien bleek hij uiterlijk ook het evenbeeld van zijn vader te zijn.
De jongste had in ieder geval de haarkleur van mijn moeder en porceleinblauwe ogen. Maar van wie hij die heeft, weet ik niet. Toen hij opgroeide herkende ik ook duidelijk dat hij net zo adrem was als oma. Maar in zijn houding herkende ik dan weer mijn vader. Ze hebben van allemaal wat.
Je kunt er geen invloed op uitoefenen, het gebeurt allemaal. Inmiddels zijn het flinke mannen, op wie we stapeldol zijn!

Zomaar

Posted on by

 

  Zomaar een leuk stel, hevig verliefd, bij de scheve toren van Pisa.

Ik zag haar het eerst, met haar hoge hakken. Hij maakte een foto van haar, die ze samen bekeken.

Mensen kijken, dat blijft leuk!

 

 

Drop

Posted on by

Drop, dat is toch typisch Nederlands? In het buitenland is ons nationale snoep niet altijd zo geliefd. Hoewel geen grote dropfan, heb ik opreis meestal wel een zakje bij me. Maar laat een Chinees of Japanner een dropje proeven en hij/zij kijkt al argwanend naar dat zwarte goedje. Om daarna een vies gezicht te trekken.
Maar in Italië is drop wel bekend en ook vaak gegeten. Er is drop in alle soorten en maten en vooral laurierdrop is erg populair. Niet gek trouwens, want overal zagen wij grote heggen van laurierstruiken.
Deze dame had een kraampje op een markt in Urbino.

Zwarte Piet

Posted on by
In 1982 lag onze jongste rond Sinterklaas in het ziekenhuis. Naast hem lag een donker Surinaams meisje en die twee konden het meteen goed met elkaar vinden. Ze deelden het speelgoed en haalden samen kattenkwaad uit.
Maar als ze een beetje moe werden, dan was voorlezen een goed alternatief. Dus zat ik regelmatig tussen hun bedden in en las een verhaaltje voor. En natuurlijk moest er ook een verhaal uit het Sinterklaasboek worden verteld. De illustraties waren nog heel traditioneel, met veel Zwarte Piet.		  

Het meisje keek er eens naar en zei met duidelijkrollende rrr: “Kijk nou toch, die Piet, die is zo zwart. Daar zou je bang van worden.”

Ik hoop dat Zwarte Piet bij de Sinterklaasoptocht mag blijven. Hij hoort toch bij dit kinderfeest?

Banken

Posted on by

Al sinds ik begon met werken (1964) heb ik een girorekening. Ik weet nog dat mijn chef het belachelijk vond om mijn salaris(je) daarop te storten, maar dat is een ander verhaal. Contact met de bank verliep vlekkeloos, maar heel onpersoonlijk.
Ook later bleef het contact beperkt tot het sturen van formulieren, die ingevuld en geretourneerd moesten worden. en dat vond ik eigenlijk wel best.
Nu krijg ik pensioen en blijk ik ineens een heel interessante partner. Niet vanwege het supersonische bedrag hoor! Mijn pensioen is meer een gatenkaas en de bedragen blijven heel bescheiden.
Toch belden vorige week twee banken achter elkaar op. De ING-mevrouw zei dat ze graag een keer kennis wilde komen maken…… Na bijna vijftig jaar vond ik dat wel een beetje laat en ik heb haar dan ook nogal bruusk afgewimpeld, net als de dame van de ABN-AMRO.
Als ik het al die tijd zonder persoonlijk contact heb kunnen doen, zal het me nu ook wel lukken.

Donor

Posted on by

 

Deze week is helemaal speciaal: het is DONORWEEK.
Het is niet de bedoeling dat ik nou telkens weer aandacht aan al die speciale dagen en weken geef. Maar de DONOR-week is wel heel belangrijk. Omdat er nog zoveel vraag naar donors is en het aanbod zo minimaal. Van redelijk dichtbij hebben wij gezien hoe slopend het wachten is op een nieuw orgaan. Hoe lang elke dag, elk telefoontje HET bericht kan zijn.
Maandenlang wachtte de dochter van een vriend op de oproep. Haar gezondheid werd steeds slechter en de toestand nijpender. Weken, maanden lang stond ze bovenaan de lijst, wachtend op de juiste match.

En dan eindelijk, een paar weken geleden, was het zover. Ze kreeg niet alleen een nieuwe nier, maar ook een nieuwe alvleesklier. Al na 10 dagen mocht ze naar huis. En het gaat goed met haar!!

 

  

Dus denk er nog eens over na en vul het formulier in. Zodat we ook nà ons leven nog een nieuw leven schenken kunnen!

Hygiëne

Posted on by
Handen wassen, dat is toch heel gewoon? Blijkbaar niet, want vandaag is het de Internationale dag van het handen wassen.
Hier in Nederland zijn de hygiënische omstandigheden tamelijk goed, maar in Afrika of Azië ontbreekt het er vaak aan.
Toch moet ik bij zo’n dag wel denken aan het verhaal van mijn schoonmoeder. Zij was van 1917 en als kind kreeg ze echt niet elke dag fruit. Maar daar had zij wel iets op gevonden. Samen met vriendinnetjes ging ze langs de Rottekade, waar de fruitboten aanlegden. Er viel bij het laden en lossen wel eens een appeltje over boord. Dat visten ze  dan uit het water.		  

Een beurs plekje werd met de vinger er uit gepeuterd en het appeltje werd lekker opgegeten. Dat het water van de Rotte niet echt schoon was, deerde de kinderen niet en over hygiëne en handen wassen lagen ze ook niet wakker.