Een leeftijdsverschil van 18 jaar zorgde er voor dat ze niet alleen mijn zus was, maar ook een soort van “surrogaat” moeder. Vandaag precies 18 jaar geleden is ze overleden…
Een leeftijdsverschil van 18 jaar zorgde er voor dat ze niet alleen mijn zus was, maar ook een soort van “surrogaat” moeder. Vandaag precies 18 jaar geleden is ze overleden…
Leo kookt regelmatig en heeft een aantal favoriete recepten. Maar laatst vond hij op de site van Appie een nieuw recept. Met veel groente en niet zo heel erg ingewikkeld om te maken. En bovendien super lekker!! Deze soep komt vast veel vaker bij ons op tafel!!
| Voor 4 personen: 250 g chorizo (worst) 2 uien 1 zak paprikamix (3 stuks) 1 tl gemalen komijn (djinten) 800 g kikkererwten (blik) 350 g tomatensaus (tomato frito, pakje) 1 rundvleesbouillontablet 750 ml kokend water 1 stokbroodSnijd de chorizo in blokjes en de uien in halve ringen. Snijd de paprika’s in repen. |
Bak de chorizo 1 min. in een soeppan zonder olie of boter.
Voeg de ui, paprika en komijn toe. Bak al roerend 4 min. op hoog vuur.
Laat de kikkererwten uitlekken en voeg ze samen met de tomatensaus, het bouillontablet en het water toe. Roer goed door en kook 6 min. op middelhoog vuur.
Breng op smaak met peper en zout en verdeel de soep over de kommen.
Serveer met het stokbrood.
![]() via Pinterest |
De laatste tijd zag ik op internet al planten voorbij komen die gekweekt waren uit een stuk gember of laos. Maar deze plant is weer heel wat anders. Het is een tapioca- of maniokplant. Maniokknollen kun je bij de toko krijgen, maar ik weet echt niet of daar ook nog planten uit kunnen groeien. Misschien zou ik gewoon maar eens moeten uitproberen, want het is wel een heel decoratief blad.
Je kunt natuurlijk wachten tot iedereen voorbij is, of zo beleefd is om te stoppen. Maar dan sta je daar wel heel erg lang. Het beste is je zomaar in het gewoel te sorten en te hopen dat iedereen om je heen rijdt…. (klik op de foto om het filmpje te starten)
Op een van de mooiste dagen van september moesten we voor een afspraak in Amsterdam zijn. Alles was snel geregeld en we hadden tijd genoeg over om naar Artis te gaan. Want Blijdorp kennen we goed, maar in Artis waren we nog nooit geweest.
Die dierentuinen zijn niet met elkaar te vergelijken. Elk met een eigen stijl. Maar wat ons opviel, was dat Artis, ondanks de drukte, heel knus en gezellig was.
En al meer dan 115 jaar, gezien deze overdenking van Nescio.
In pyama loop ik de trap af, de koffie en versgebakken broodjes geuren me tegemoet. Er ligt een goed boek om te lezen en of het nou waait of niet, binnen is het warm. En dan klinkt op de radio deze muziek. Beter begin van de dag kan ik niet bedenken.
Zou dit lieve autootje nog bestaan? Een bescheiden Tranbantje, gefotografeerd in 2006, dus alweer acht jaar geleden. Toen zag je ze nog wel vaker in Tsjechië. Nu zullen ze allemaal wel op de schroothoop gekomen zijn. Ingeruild voor glimmend en glanzend westers blik. Meer status hè?
Toch waren ze leuk. Niet comfortabel, klein en snel waren ze ook niet. Maar ze roestten niet, want ze bestonden uit glasvezel. Een deuk was dan ook een catastrofe. Maar ze hadden wel charme, vind ik.
Niks voor mij, dat Halloween. Het is over komen waaien uit Amerika en neemt voor mijn gevoel al te veel plaats in. Ik hou helemaal niet van horror en gruwel.
Ik kan me dan weer wel vermaken met alles wat ik er zo over zie, met name op Pinterest. Ik denk dat sommigen er maandenlang mee bezig zijn. En dit is dan het resultaat: misselijkmakende gerechten, wanstaltig opgemaakte gezichten en versierde voordeuren, waar een decorbouwer zich niet voor zou schamen.
Maar ja, ieder z’n smaak…
![]() |
![]() |
![]() |