Automaten

Bij het maken van deze foto heb ik aan mijn schoonvader gedacht, want hij beheerde vroeger een aantal kauwgomballenautomaten. Van die grote bollen, met daarin kleurige kauwgomballen en kleine snuisterijen, zoals bedeltjes. Leo vertelt er wel eens over. Hoe hij hielp de automaten te vullen. De handigheid die hij moest hebben om vooral wat bedeltjes aan de buitenkant te doen, zodat het leek dat je vast wel bij elke stuiver die je spendeerde een bal én een bedeltje zou krijgen.
Lange tijd heeft bij ons op zolder nog zo’n automaat gestaan, als een zoete herinnering aan een voorbije tijd.
Uit de automaten van nu rollen blikjes frisdrank, stukken Mars, Kitkat of andere zoete snacks. En met een stuiver kom je al lang niet ver meer.

Kijk op  Stuureenfoto  voor meer automatenfoto’s en doe een keertje mee!



Logistiek

De laatste weken waren we een paar maal naar IKEA, om wat nieuwe spulletjes te kopen. Aan zo’n bezoekje koppelen we dan meteen eten vast, want dat vinden wij eigenlijk best gezellig. Meestal gaan we naar Barendrecht, maar vandaag besloten we weer eens naar Delft te gaan.

En al zou je denken dat alle winkels er ongeveer hetzelfde uitzien, niets is minder waar. Het assortiment is weliswaar gelijk, maar de opstellingen verschillen behoorlijk van elkaar. Elk filiaal bedenkt weer andere oplossingen voor de beperkte ruimtes en/of budgetten.
Maar het meest verwonderlijke in zulke winkels vind ik de logistiek.

Alles loopt soepel, er is een enorme voorraad en dat wat je zoekt, is (meestal) goed te vinden. In Delft kun je vanuit het restaurant een blik werpen in het ophaalmagazijn. En dan zie je pas goed hoe veel spullen daar in staan opgeslagen.



Handig??

Een paar dagen geleden stond in de krant dat binnen niet al te lange tijd verschillende tijdszones voor energieverbruik zullen bestaan. Want er zijn tijden dat de energiebehoefte een enorme piek heeft en er zijn tijden dat er nauwelijks vraag is naar energie. Dat moet anders! Dus wordt de dag in stukken gehakt en de energie goedkoper naarmate er minder vraag naar is. Stukken voordeliger zou het worden…. Maar ik geloof daar vooralsnog geen snars van.

In het zelfde artikel las ik ook dat er een app voor je smartphone komt, die je helpt bij het maken van je keuzes. Zodat je, ik geef maar een voorbeeld, gaat wassen om kwart over drie ‘s nachts, want dan is de energie het voordeligst. Meteen bedacht ik me dat het misschien leuk is als je in een vrijstaand huis woont. Maar mijn buren zullen het niet zo leuk vinden om mijn wasmachine midden in de nacht te horen centrifugeren. En wat dacht je van een flat met zo’n 80 gezinnen, die allemaal op de voordeligste uren, dus midden in de nacht, gaan wassen. Daar had men nog niet over nagedacht…



Poster

Het kleinste kamertje kan best een beetje gezellig aangekleed worden. Alleen een verjaardagskalender aan de deur is toch een beetje kaal.
Toen wij nog in een flat woonden, hing deze poster bij ons op het toilet. Levensgroot, want hij besloeg zowat de hele wand. En wat had mijn moeder daar een hekel aan. Telkens weer vroeg ze of die plaat er moest blijven hangen. “Toch geen gezicht”, vond ze. Maar wij vonden het leuk en dus bleef hij. Tot we gingen verhuizen en toe waren aan iets nieuws. De poster, die vakkundig op karton was geplakt, werd in de hal gezet. Wie hem hebben wou, mocht hem meenemen. Hij heeft er niet lang gestaan ;-)

Bron: https://www.liveauctioneers.com

 



Herinneringen

We kijken elke maandagavond naar “We zijn er bijna”, waarin een aantal oudere stellen met de caravan op vakantie gaat. Dit jaar gaat de reis naar Griekenland. En daar beginnen onze herinneringen.

Want wij gingen in 1972 in een oude blauwe Volkswagen Kever van Rotterdam naar de Peleponnesos. Vier weken, voor het eerst samen. Nou je kunt begrijpen, dat wij aan die reis veel herinneringen hebben. We kampeerden niet, maar namen op de bonnefooi een hotelletje.

Ook staken wij niet van Italië naar Griekenland over, maar reden we dwars door het toenmalige Joegoslavië. Ik herinner me nog het bord met “Belgrado 778 km. De markt in Skopje, waar ik een levende kip in mijn handen geduwd kreeg. En de Griekse wegen….. Nu zien die er op tv gelikt uit, maar wij vlogen nogal eens met ons hoofd tegen het autodak omdat er enorme kuilen in de weg zaten.

We aten in piepkleine restaurantjes, waar je in de keuken mocht kijken wat er die dag op het menu stond. Vaak niet meer dan bonen, want wij reisden in de vastentijd. Dus er was geen vlees. Maar het smaakte ons prima. Onderweg kochten we kaas en fruit, enorme sinaasappels. We dronken retsina en ouzo. Goeie ouwe tijd….

 



Spreuk van de week

  Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.

We hebben geen tijd om elkaar te begrijpen, maar we nemen wel de tijd voor misverstanden…
Thomas d’Ansembourg



Druk, druk

 

Het komt niet vaak voor, maar door alles rompslomp van het opnieuw inrichten van onze kamer, is het bloggen er bij ingeschoten. Twee dagen lang konden we niet verder in ons huis dan de hal. Gelukkig was de wc wel bereikbaar ;-) en staat er in de berging voldoende te eten en drinken. Maar verder bivakkeerden we in de voortuin. En dat was afgelopen week ‘s morgens best een beetje fris. Maar goed, we hadden het er ook wel voor over. Strakke en fris geverfde muren, strakke vloer met mooie vloerbedekking. We zijn helemaal tevreden en blij!

En daarna hulp van zwager en schoonzus om onze boekenkast op te bouwen. En nu staat alles op z’n plaats en kunnen we met het uithalen van de

dozen beginnen en alles weer netjes op z’n plaats zetten. Ons huis begint weer een beetje op thuis te lijken.



Niet wat je denkt

Dit lijkt zo te zien een plaatje uit een supermarkt. Maar dat is het niet. Want alles wat hier staat is van plastic. De pizza, de schotels met groente, de sla, de noedels, fruit, bier, gebak, brood. Het ziet er uit alsof je het zo kunt opeten, maar dient om in de etalage te zetten van restaurants. Dat is gemakkelijker dan een vertaalde menukaart. Nu wijs je aan wat je hebben wilt en dat komt dan in Japan op je bordje. Wel echt natuurlijk ;-)

 



Fietsen

Zomer, zon… dus fijn een dagje fietsen….



Daar zit ie dan

Daar zit ie dan! In een geheel lege kamer, want vandaag komen de vloerenleggers de boel egaliseren en dus moest alles compleet leeg. Het is de laatste fase van ons “project”. Voorlopig zullen we wel niet meer zo snel zo iets op touw zetten. Want Leo houdt helemaal niet van dit soort klussen. Nou ja, ik ook niet zo. Maar soms wil je toch wel eens wat nieuws, zeker als de sleet er in zit. Maar binnenkort is alles weer helemaal opgeknapt. En voelt hij zich hopelijk snel weer senang ;-)