Featured

"Keep Marlika walking"

Klik op de banner rechts of op deze link:
KEEP MARLIKA WALKING
en maak het mogelijk dat
Marlika weer verder kan!

Reclamestuntje?

John-WestToen ik een tijdje geleden dit stukje in de krant zag staan, dacht ik onmiddellijk aan een reclamestunt. De combi van de artiestennaam en titel van het lied leek me te toevallig. Maar wie zingt dat dan? Och, dan is het maar een paar klikken verder en je hebt via You Tube het lied te pakken. Nou, de zanger is zeker het aanzien waard, al is zijn lied is niet helemaal mijn smaak. Maar vrolijk is het wel. En er is niks mis met een vrolijk deuntje op de vroege morgen, nietwaar?

Mini-bieb

Minibiet-002Niet ver van de grote Gemeente-bibliotheek staan deze twee mini-biebjes, keurig rug aan rug. De inhoud was op dat moment een beetje pover, vond ik. Maar de intentie is natuurlijk prima. Je neemt een boek en als het uit is, zet je het weer terug. Of je zet en een ander boek bij… Je ziet ze steeds meer. Deze staan dus midden in de stad, maar ook in onze wijk kom ik wel eens zulke initiatieven tegen. Minibiet-002

Leuk hoor, want niet elk boek lees je voor een tweede keer. En dan kun je er dus met gemak afstand van doen en een ander mee plezieren. Nou nog alleen er aan denken wat overtollige boeken mee te nemen als ik de volgende keer weer naar het centrum ga.

Muzikale maandag

Ook in 2019 begin ik elke week met een muzikaal filmpje. Vrolijk, ontroerend of bijzonder. Maar altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft.
Het is een ouwetje, maar het blijft leuk, vind ik.

The Kinks met Waterloo Sunset

Leuk om te sturen…

Leuk-om-te-sturenHet lijkt een beetje uit de mode, maar kaarten sturen blijft leuk. Met een verjaardag, jubileum of zomaar. En er zijn nog heel veel mensen die je plezier doet met een kaartje uit je eigen stad. En  buitenlanders vinden een Hollands kaartje ook leuk! Maar het zijn soms van die oubollige afbeeldingen. Het zou zo veel leuker kunnen. Dat denk ik iet alleen, want laatst zag ik bij De Slegte in Rotterdam een hele verzameling met leuke kaarten staan. Van Rotterdam met echt Rotterdamse plekken. En dat is niet alleen de Hef of de Zwaan. Ook net even andere Hollandse afbeeldingen waren er te koop. Die kaarten zijn vast ook wel bij andere zaken te vinden. Zoeken loont dus de moeite!

Precair…

precair-onderwerpIk maakte deze foto in de museumwoning in Rotterdam-Vreewijk en ik heb wel enige moeite met dit onderwerp. Want wie herkent het? Jonge meisjes zullen verbaasd hun schouders ophalen, oudere dames zullen wellicht met afschuw terugdenken aan de tijd dat zij hier toe veroordeeld waren. Want in onze moderne tijd maken we natuurlijk geen gebruik meer van wasbare lappen als er inlegkruisjes en dun maandverband voorhanden is.
Toch heb ik me met dit soort lapjes moeten behelpen in mijn jonge jaren. En ik vond het verschrikkelijk. Wat een vies gerommel! Niet alleen was de tijd veel preutser, ook het gevoel er bij was me een gruwel. Toen ik dan ook ging werken, kocht ik wegwerpverband bij de drogist. Zonde van het geld, vond mijn zus. Zij heeft altijd deze lappen gebruikt en tot mijn verbazing hingen ze elke maand in de tuin te wapperen. Nee, dat heb ik nooit begrepen. Gelukkig is er nu maandverband in soorten. Van de grote dikke plakken watten met een gaasje werden het mooie kleine verpakkingen, die niet doorlekten. Maar ja, zo was het dus in vroeger tijden. Laat het voor altijd geschiedenis blijven 😉 😉 😉

Verspilling….!

Verspilling.jpgIn Rotterdam werd op 5 mei een Bevrijdingsfestival gehouden. Dat is al enkele jaren zo, maar wij waren er nooit heen. Ook dit keer lieten wij het aan ons voorbij gaan. Maar heel veel mensen trotseerden het slechte weer en gingen er wel heen. En omdat je van al die muziek en feestelijkheden honger kan krijgen, hadden sommigen wat te eten en te drinken bij zich. Maar wat gebeurde? Bij de entree werden die etenswaren afgenomen en in de kliko gestort. Het is een gratis festival en dan moet op de een of andere manier wel gezorgd worden voor inkomsten. Dus stonden er diverse tentjes met (behoorlijk prijzige) etenswaren. Het schoot diverse mensen in het verkeerde keelgat. Want aan de ene kant propageren om vooral geen eten te verspillen, maar aan de andere kant eten weg mieteren omdat er geld verdiend moet worden, is toch te gek voor woorden.

Onverwacht….

Rotterdam-kralingen.jpgWie Rotterdam zegt, ziet waarschijnlijk meteen een woud van hoge flats voor zich. Moderne architectuur, zakelijkheid, glas, staal en beton.
Maar wie dit plaatje ziet, denkt eerder aan iets dorps. Toch is dit een onmiskenbaar stukje Rotterdam en in elk seizoen weer anders. Het is de driehoek tussen Vijverweg, Slotlaan en Hoflaan in Rotterdam-Kralingen. En telkens als wij op weg naar Trompenburg zijn, moet ik hier even stilstaan en genieten van zo’n liefelijk dorpsgezicht. Alle hectiek en zakelijkheid van de stad lijken hier verdwenen. Maar vergis je niet, het is een stukje van Rotterdam waar de havenbaronnen en zakenlieden van weleer hun toevlucht zochten. Een mooie en rijke buurt, waar menig groots plan is voorbereid…. 😉

Op jacht…

meeuw.jpgHoe druk het ook is op het Binnenwegplein, de meeuwen laten zich niet verjagen. Driftig stappen ze rond, hun kraaloogjes gericht op iedereen die iets eetbaars in zijn hand heeft. En dat zijn er op vrijdagavond nog wat mensen. Want overal staan eettentjes en zo rond zessen valt er dus heel wat te snaaien. Wat zou hij kunnen scoren…? Een kind laat een patatje vallen en hup, daar heeft de meeuw het al opgepikt. Er lopen ook wat duiven, maar die zijn een beetje dom. Voordat die in beweging komen, is de meeuw hen al voor. En alles wordt gulzig opgeslokt.
Niet iedereen kan de dieren waarderen en eigenlijk vind ik het wel een beetje vies. Maar zo nu en dan heb ik ook bewondering voor hun handigheid. Ach, zo komt elkeen wel aan zijn kostje…

Grappig..!

kaart-fietsDeze kaart zag ik ergens onderweg, ik weet niet eens meer waar. Dat is toch leuk gevonden..? Die fiets, de mand voorop, de bloemen, het heeft allemaal iets heel vrolijks. Als je zo’n kaart krijgt, is je dag weer helemaal goed.

Muzikale maandag

Ook in 2019 begin ik elke week met een muzikaal filmpje. Vrolijk, ontroerend of bijzonder. Maar altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft.
In gedachten ga ik even terug naar Griekenland. Geen idee van de tekst, maar het maakt me zo blij: Nikos Vertis – An eisai ena asteri