Muzikale maandag

Ook in 2019 begin ik elke week met een muzikaal filmpje. Vrolijk, ontroerend of bijzonder. Maar altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft.
Deze week haal ik een ouwetje van stal, maar ik vind het een pareltje: Thérèse van Frans Halsema.

 

Spelletje

Spelletje-002

Een wijngaard op mijn “eigen” eiland 😉

Een tijdje geleden schreef ik al over June’s Journey, het spelletje waar ik inmiddels een beetje verslaafd aan ben. Het is dan ook heel leuk om telkens weer een hoofdstuk te openen en van alles te zoeken. June gaat de hele wereld over, rolt van het ene avontuur in het andere, vindt overal een oplossing voor en zo zit ze in Parijs, dan treint ze naar de Cote d’Azur of Toscane en dan is ze ineens in Afrika en komt ze terecht in een kolenmijn terecht.
Maar er zit nog een element aan dat spel. Je krijgt een virtueel eiland, dat je naar eigen idee mag bebouwen met de gebouwen en decoraties. Daarvoor verdien je “munten”. En hoe verder je komt, hoe groter dat eiland wordt. Je bent helemaal vrij om je eiland in te richten. Wil je er veel treinen op, prima dan “koop” je treinen en wagons. Wil je het versieren met natuur, dan zijn er bomen, bloemen, picknickplaatsen, vijvers, romantische tuinen, Valentijns hoekjes met veel rozen en roze. Op Facebook wordt in een speciale groep uitbundig gedeeld wat iedereen zo heeft bedacht. Ik ben er in ieder geval ook gezellig mee bezig.

Boek

Boek-de-tweede-vrouw.jpgSommige boeken worden gekozen (althans door mij) op hun omslag. Bij dit boek viel ook nog de titel op. Toen ik de eerste bladzijde gelezen had, wilde ik ook verder weten hoe het zou verlopen. Het begint met twee hevig verliefde mensen, Rachel en Alex, die ongewild betrokken raken bij het grote drama van de dood van Prinses Diana. Het lijkt of Diana een geheime band had met die andere vrouw die zoveel stof heeft doen opwaaien in het Engelse koningshuis: Wallis Simpson. Maar ook Wallis is niet de hoofdfiguur, dat is de vrouw die jarenlang haar hartsvriendin was en haar onvoorwaardelijk heeft gesteund in moeilijke tijden: Mary Kirk.
En zo rol je van de ene periode in de andere, van de jaren 20 en 30 naar het eind van de 20e eeuw. En overal wordt de geschiedenis verknoopt met kleine draadjes naar die twee verliefden, die ook nog eens behoorlijk kunnen ruziën. Geen authentieke geschiedenis, maar veel verzonnen met wat feitjes. Geen litterair meesterwerk, maar lekker leesvoer voor een donkere avond.

Wandelen

Na regen komt…. juist, zonneschijn. Want na een heleboel dagen met somber en neerslachtig makend weer was het gisteren stralend wandelweer. Het wandelmaatje dat vorige week nog ziek was, jubelde aan de telefoon “ja, ik ga net naar beneden! Tot zohoho…! En bij het afspreekpunt zaten al een aantal vrouwen te wachten en groeide onze groep tot zo’n twaalf dames. Waar we heen gingen was niet meteen duidelijk, maar het werd langs de Zevenhuizerplas naar Nesselande. We hoorden vogels fluiten, eenden en meerkoeten zwommen driftig heen en weer en sommige hadden al duidelijke plannen voor het bouwen van een nest. In het gras piepten her en der krokussen op. Onderweg hadden we dit uitzicht. Mooi toch?
Nesselande.jpg

Recept

Een ander soort quiche of groententaart. Zelf bedacht en door Leo zeer gewaardeerd. Misschien een beetje bewerkelijk recept, maar je kunt het van te voren klaarmaken en later zo in de oven schuiven.

receptVoor 2/3 personen:
500 gram krieltjes, in schijfjes van 0,5 cm. gesneden
250 gram kerstomaatjes, doorgesneden
150 gram spekreepjes
2 tenen knoflook, fijngehakt
1 ui, fijngehakt
3 stengels bleekselderij, in stukjes
1/2 bosje peterselie, gehakt
1 theelepel (gerookte) zoete paprika
1/4 theelepel (of naar smaak) hete paprika
1 theelepel italiaanse kruiden
1/2 theelepel tijm
peper en zout naar smaak
4 eieren
olijfolie

Doe de aardappelschijfjes in een kom, bestrooi met het paprikapoeder en schud om.
Bak de spekreepjes uit, zet apart op een bord, doe wat olie in bij het vet en bak hierin ui , bleekselderij en knoflook aan.
Voeg dan de aardappelen toe en laat die met een deksel op de pan zachtjes bakken tot ze (beet)gaar zijn. Zet ook de aardappelen apart en bak in de resterende olie de tomaatjes even aan. Meng dan alle gebakken ingrediënten door elkaar, roer de gehakte peterselie erdoor en doe in een ingevette ovenschaal.
Klop de eieren los met wat water (of melk), voeg Italiaanse kruiden, tijm en peper en zout toe en giet dit over de groenten.
Verwarm de oven op 180 graden en bak de schotel in ongeveer 40-45 minuten goudbruin.

Wel wat anders…

wassen-vroeger

Bron: Google foto’s

Maandag stopte ik was in de machine en moest ineens weer denken hoe dat vroeger ging. Je moet dan een hele tijd terug, zo jaren vijftig. De meeste vrouwen hadden geen wasmachine. Een geiser of boiler was zelfs nog erg luxe. Wij hadden in ieder geval nog geen warm stromend water. Dus liep moeder ‘s morgens met twee zinken emmers naar de waterstoker in de straat en haalde daar warm water. Thuisgekomen moest ze drie trappen naar de zolder op. De vuile was had ze dan al in de kuip gedaan. Er ging wasmiddel bij (klopte ze dat nog van groene zeep en soda…?) en dan kon ze aan de gang. Met een harde borstel werd het wasgoed geboend op een plank. Elke vlek werd ter hand genomen. De geboende was ging in een gereedstaande teil en dan kon er gespoeld worden. Met koud water natuurlijk. Dat was er gelukkig wel voorhanden op onze zolder. Tussen de spoelbeurten door werd er gewrongen, eerst met de hand en daarna met de wringer. Soms moet ik helpen om de gewrongen lakens op te vouwen, die dan zo door de wringer gingen. Dat scheelde strijkwerk!
En nu…? Ik sta soms te zuchten omdat ik de was moet uitzoeken op kleur. Wat een gedoe…! Dan is het maar goed dat ik nog weet hoe het vroeger ging en ben ik weer blij dat wassen bij ons is teruggebracht tot het kiezen van het juiste programma. En ga ik vrolijk iets gezelligs doen!

Zo lief…!

Op Facebook kwam ik een link tegen, die ik absoluut met jullie wil delen. Geert Weggen, een Zweeds-Nederlandse fotograaf heeft vanuit zijn eigen huis schitterende, grappige en ontroerende foto’s gemaakt. Hij heeft een zwak voor eekhoorns. En zo te zien is de liefde wederzijds, want zelden zag ik zulke leuke opnames. Maar hij maakt ook prachtige foto’s van andere dieren en de landschapsfoto’s zijn ook magnifiek!
Dus klik en neem even de tijd om te kijken, het maakt de dag een stuk vrolijker:

geertweggen-eekhoorns

Muzikale maandag

Ook in 2019 begin ik elke week met een muzikaal filmpje. Vrolijk, ontroerend of bijzonder. Maar altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft.
Deze week heb ik gekozen voor Robbie Williams, in een live concert:

Terug in de tijd…

Toen ik klein was, werden de kolen voor onze kolenkachel gebracht door oom Thomas. Dat was een vriend van mijn vader, met een waterstokerij in het Zwaanshals, in het Oude Noorden van Rotterdam. Een kleine winkel, waar het rook naar een mengeling van rookvlees, suiker, petroleum en kaas. Met een uitgesleten granieten vloer en een donkere ruimte. Daar stond de voorraad, de warmwaterketel en lagen de kolen. Althans, dat is hoe ik het me herinner. Door de winkel liep je een trap op en kwam je in een gezellige huiskamer, waar achter een keukentje was, met een grappig kolenfornuis. Er was ook een opkamertje, met ruitjes van waar je zo de winkel in kon kijken. Het huis had oowaterstokerijk nog een bedstee, waarin de dochter sliep.
Lang heeft de winkel leeg gestaan, maar sinds enige tijd is het Zwaanshals booming. De winkels worden verbouwd en er komen hippe zaakjes in. Toen ik afgelopen donderdag door de buurt wandelde met de Ganzen, zag ik meteen dat het oude waterstokerijtje nu een leuke slijterij annex restaurant is geworden. Het opkamertje is verdwenen en van het donkere keldertje is een mooie ruimte gemaakt. Misschien gaan we er wel een keer eten….

Klimaat-protest

Klimaat-protest

Foto uit Facebook

Was ik de enige die enigszins cynisch was over de klimaat spijbelaars?
Toen ik deze week reageerde op het blog van Rob (Blogger uit Amsterdam-Zuidoost) werd me verteld dat we toch blij moesten wezen dat de jeugd zo betrokken was. Ach wat, heel veel jongeren vinden het gewoon wel een leuke onderbreking van een saaie schoolweek.

Dat jongeren onze zorgen over het klimaat delen en proberen er wat aan te doen, is natuurlijk prima. Maar protesteren en na afloop massaal naar Mac Donalds gaan, Coca Cola in plastic flesjes meenemen en die flesjes slordig op de grond gooien, naast alle andere (plastic) rotzooi….. Kom op zeg! Dat is toch allerminst klimaatbewust!
Laten ze maar eerst beginnen met het opruimen van hun eigen rotzooi, proberen wat minder fastfood te consumeren en vooral gewoon naar school te gaan. Dan kunnen ze in ieder geval leren hoe het beter zou moeten. Misschien dat dan in de toekomst daadwerkelijk iets wordt bedacht waar de wereld beslist beter van wordt.