Begin de week met muziek

Dit jaar begin ik de week vrolijk met muziek. Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan. Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.

Vandaag heb ik gekozen voor Freddy Quinn met Die Gitarre und das Meer.
Leo ging destijds met zijn zusje naar deze film. Na afloop snikte Tineke “Had ik maar zo’n broer” 😉

 

Bewaren

Wandelen

Wandelen doe ik niet alleen in de wandelclub, maar samen met Leo ga ik er ook op uit. Op zondag willen we vaak een lekker stuk lopen. Dan pakken we de metro en stappen bij een willekeurig station uit, lopen een flink eind tot een volgend station en hup, die 10.00 stappen zijn weer binnen. Onderweg is altijd wel een cafeetje te vinden voor een koffiestop, want het moet natuurlijk wel gezellig blijven 😉
Vorige week deden we dat ook en liepen we van het Eendrachtsplein naar het Marconiplein. Niet rechtstreeks maar via allerlei omwegen. Eerst over de Westersingel en de Westzeedijk, we lieten de G.J. de Jonghweg rechts liggen, maar namen de Westzeedijk verder. Daar stonden vroeger de talrijke loodsen van Van Gend & Loos en rook je van verre de huidenhandel van Kaufmann. Dat laatste gebouw is gerenoveerd en verbouwd tot appartementen, met de toepasselijke naam “Looiershof”. Ik wilde ook even in de Havenstraat kijken, in mijn herinnering een heel lange straat. Nu leek hij veel korter. We liepen verder, kwamen bij de molen van Delfshaven en tenslotte bij de Oude Kolk en de Pelgrimskerk uit. Na een stop in een bruin cafeetje namen we nog de Schiedamseweg, naar het Marconiplein. Daarna bracht de metro ons snel naar Ommoord terug.

Voorbij, voorbij….

Ach wat vliegt de tijd. De foto’s hieronder zal ik niet meer kunnen maken, want inmiddels heeft hier de sloper huisgehouden. Dat klinkt dramatisch, maar de huizen die je hier ziet, op de Van Sijpesteijnkade in Utrecht, waren oud en niet meer zo best. Er woonden studenten tot de gemeente andere plannen met het gebied had. De bewoners werd de wacht aangezegd, maar het duurde nog jaren voordat daadwerkelijk met de kaalslag werd begonnen. Nou ja, onze zoon woont er al lang niet meer. Hij is in die jaren al weer meerdere keren verhuisd. Maar struinend door wat andere foto’s, kwam ik ze tegen. En tja, dan is een blogje zo gemaakt 😉

Recept

Ik reageerde op een Facebook-bericht van MilieuCentraal. Ze vroegen welke peulvruchten er bij ons favoriet waren. Nou eten wij al heel lang weinig vlees en vaak dagen achter elkaar vegetarisch. Dan kun je niet om peulvruchten heen en dat is ook helemaal geen probleem. Ik maak ze vaak klaar. En dit is dan een heel lekker en makkelijk gerecht met capucijners.
Eten onder een tientje, kookboek van LibelleSpaanse capucijners
voor 4 personen:
2 blikken/potten kapucijners*)
2 eetl. olie
2 eetl. boter of margarine
2 sneetjes oudbakken brood
2 uien
1 blik tomaten op sap of ca. 400 gr. verse tomaten, in stukjes gesneden
1 of 2 teentjes knoflook
2 hardgekookte eieren
zout en peper naar smaak
eventueel wat cayennepeper
Open de blikken capucijners en giet het vocht er zoveel mogelijk af.
Besmeer de boterhammen dun met boter en bak ze aan beide zijden bruin.
Het brood daarna bestrijken met een doorgesneden teentje knoflook en in kleine blokjes snijden.
Doe de olie in de zelfde pan en bak de in ringen gesneden uien lichtbruin, daarna de (blik)tomaten toevoegen en even laten pruttelen totdat het meeste vocht verdwenen is.
De uitgelekte kapucijners toevoegen en goed mee warmen.
Kruiden met peper, zout en eventueel wat cayennepeper.
Ondertussen de eieren pellen, fijn snijden en vermengen met de blokjes brood en pers er het 2e teentje knoflook boven. Meng dit dan door de kapucijners en dien meteen op.

*) Niet iedereen is dol op kapucijners. Probeer dan de veldertjes van Hak, die zijn iets zachter van structuur.

EET SMAKELIJK!

Dit recept is al een aantal decennia oud. Het dateert uit het “Eten onder een tientje” kookboek van Libelle. Dat kreeg ik in een tijd dat we moesten letten op de centjes en waarin 365 vierpersoons menu’s stonden voor minder dan 10 gulden per dag. Niet alles vonden we een blijvertje, maar dit recept was echt favoriet!

 

 

Bewaren

Bewaren

Lente

Heerlijk, het wordt echt lente. sneeuwklokjesDat weet ik natuurlijk wel, hoe je het wendt of keert, de seizoenen wisselen altijd met dezelfde regelmaat. Maar als het lente wordt, dan raakt iedereen een beetje opgewonden en blij. De zekerheid dat al die bloemen en planten weer opnieuw gaan groeien. Lammetjes in de wei, de dagen worden langer, de zon wordt warmer. Iedereen wil maar wat te graag de donkere en dikke winterkleding om ruilen voor een vrolijk wapperend lentejurkje. En de mannen… die kijken uit naar rokjesdag 😉

Verpakking

schoonmaakmiddelSoms begrijp ik niet waarom fabrikanten toch telkens hun verpakkingen veranderen. Jarenlang kocht ik bij de Wibra een spuitfles Dasty, op zich een prima schoonmaakmiddel. Die fles lag goed in de hand en werkte prima. Nu koop ik het zelfde product in een grotere ronde fles, zonder spuitkop. Nou ja, geen probleem, want ik vul de oude fles. Alleen, die grotere fles is zo gemaakt, dat hij niet makkelijk op te pakken is. Hij glijdt uit je handen, zeker als die een beetje nat zijn. Je hebt er gewoonweg geen grip op. En dan vraag ik me af waarom moet zoiets nou toch veranderd worden? “Never change a winning team” zegt de Engelsman en ik ben het met hem eens.

Straatnamen

Allemaal hebben we er mee te maken, met de naam van ons adres. Of je nou woont op de chique Burg. Lefèvre de Montignylaan, in de Vossensteeg of op de Binnenweg. Maar hoe komen ze nou aan al die namen en zit er een regel of idee achter? Daar werden we over bijgepraat bij een Bibiliotheekcollege, afgelopen vrijdag. René Dings vertelde over de eerste straatnaam in Nederland, wat wel of niet zou kunnen, waarom mensen pas jaren na hun dood worden vernoemd en welke uitzonderingen er soms gemaakt worden. Dat wat er soms gedacht wordt (Voor de blanken heeft niets met wit of zwart te maken maar dat gebied stond vaak onder water = blank), welke lastige zaken er kunnen optreden (Zeisstraat wordt zo snel verward met zijstraat). Leuk college, met humor gebracht en… we hebben weer wat geleerd 😉

Begin de week met muziek

Dit jaar begin ik de week vrolijk met muziek. Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan. Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.

Vandaag heb ik gekozen voor mijn jeugdidool Rob de Nijs met zijn eerste hit, Ritme van de regen

 

Bewaren

Nijntje

Ik geloof dat er geen Nederlander te vinden is, die de bedenker/tekenaar/schrjver van de Nijntje boeken niet kent. Elke kleuter roept meteen “Nijntje” bij het zien van zo’n lief klein figuurtje. Niet alleen hier, maar in vele landen over de hele wereld was Dick Bruna bekend en niet alleen met Nijntje. Want alles wat hij tekende was zo herkenbaar. Hij sprak een universele taal, die iedereen begrijpt en geen grenzen kent.
Zoals wij in Japan ontdekten, waar zijn boekjes en tekeningen en alle andere bijbehorende uitingen soms een heel prominente plaats in een winkel innamen. En dat streelde natuurlijk ons Nederlandse ego. Kijk hier, in Yokohama, waar wij als door een magneet getrokken werden naar deze schappen, met van verre herkenbare figuren.
We zullen Dick Bruna missen, want wat hij tekende leek wel heel eenvoudig, maar was onmiskenbaar alleen van hem.

De Ganzenpas

ganzenpas

Andrew Hutchinson Watercolour

De Ganzenpas, dat was de naam die gekozen werd voor onze wandelclub.
Alle leden voelden wel wat voor een What’s app-groep, zodat we elkaar makkelijk kunnen bereiken. Maar ja, dan moet die groep wel een beetje leuke naam ktijgen. Och, we hadden natuurlijk voor zoiets als “club van donderdag” of “dameswandelclub” kunnen kiezen.
Maar dit klinkt toch leuker, nietwaar? En het ooknog eens een toepasselijke naam, want we starten altijd vanuit “De Gulle Gans”. Daar hoort natuurlijk ook een mooi plaatje bij, maar Google gaf raad en toen kwamen we op deze mooie aquarel van Andrew Hutchinson uit.

 

 

Bewaren