 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Lente in de grote stad. Je hoort al vroeg de vogels hoesten 😉
|
Wit
Het Witte Huis, destijds het hoogste kantoorgebouw en misschien ook wel de eerste wolkenkrabber van Europa, is nog steeds een staaltje van degelijke bouwkunst.
De bouw kostte destijds 127.900 gulden en velen dachten dat het beslist geen lang leven beschoren zou zijn. Maar het staat er nog steeds, overleefde het bombardement en werd aan het eind jaren negentig gerestaureerd en in oude glorie hersteld.
Wit is ook het thema van deze week bij Stuureenfoto. Heb je ook een foto waar wit de boventoon voert, doe dan mee!
Deel dit op:
Belasting
Het is een ieder jaar terugkerend ritueel. Eerst de administratie netjes afronden, alles bij elkaar zoeken en dan de belastingaangifte invullen.
Niet bijster uitnodigend, maar wel noodzakelijk.
En elk jaar zien we er tegenop. Om, als alles gedaan is, tegen elkaar te zeggen “dat het uiteindelijk toch wel meeviel”.
En dat was dit jaar niet anders. Maar hij is nu weg, dus we zijn er voorlopig weer van af.
Alleen nog afwachten of onze berekeningen kloppen met die van de belastingdienst.
Deel dit op:
Hiroshige
De reis langs de Tokaido is lang en soms moeten de reizigers tot ver in de avond lopen. Hier komen zo te zien een aantal marskramers in de schemering aan in Numazu. Gelukkig schijnt de maan en vallen ze niet in de rivier.
Collectie Tokyo National Museum
| De reizigers van nu hoeven gelukkig niet te wachten op de volle maan. Duidelijk verlicht ligt Numazu aan de rivier. Alleen zijn de mooie oude pijnbomen nu verdwenen. Die hebben plaats moeten maken voor betonnen gebouwen 🙁 |  |
Deel dit op:
Witte raaf
Bij het station van Twello staat dit beeld. Volgens het commentaar zou het gaan om Akka van Kebnenaise, de gans met op zijn rug Nils Holgerson. Selma Lagerlöf beschreef hun vele avonturen, die ook verfilmd zijn. Ik herinner me een prachtige serie op TV, waar ik graag met de jongens naar keek.
Ik ben niet zo goed in het herkennen van vogels, maar dit lijkt me toch geen gans. Eerder een witte raaf. Maar goed, dat is ook bijzonder, toch?
Deel dit op:
Argentijnse avonden
Sommige mensen leven in een gezapig ritme, met zekerheden en nauwelijks twijfel. Zij begrijpen vaak niet dat anderen zoveel zekerheid te benauwend vinden en daarom op zoek gaan naar een ander leven. Die dan het avontuur zoeken en beginnen aan een ongewisse toekomst.
 |
Zo’n man was Rinus van Mastrigt, zoon van een Rotterdamse kruidenier uit de Zwart Janstraat. Als hij tijdens de crisis van de jaren 30 geen werk kan vinden, besluit hij naar Indië te gaan. Daar ligt werk genoeg voor een bouwkundige zoals hij. Alleen, de reis er naar toe is nogal duur. Waarom dan niet op de fiets? En zo begint een leven met vele avonturen, ups en downs, mooie en slechte tijden. We zouden er niet van op de hoogte zijn, ware het niet dat Carolijn Visser in contact kwam met de dochter van Rinus. Zij vertelt in Argentijnse Avonden over Rinus, zijn dochters, de familie en vele anderen wier levens door toeval (of het lot) met elkaar zijn verknoopt. Wie weten wil hoe Rinus en zijn dochters via Indië in Argentinië terecht komen, moet het boek maar lezen. Ik was geboeid van begin tot eind en las het in één adem uit! |
Deel dit op:
Vreemd
 |
Afgelopen week stonden twee berichtjes in de krant, die duidelijk maakten dat we soms geheel van de natuur vervreemd zijn.In het ene bericht staat dat men in Voorthuizen een kind hoorde schreeuwen in het bos. De politie werd gealarmeerd en ging op onderzoek en met een helikopter de omgeving afspeurde. En wat bleek? Het waren een stel dassen, die nogal luidruchtig in hun hol te keer gingen. Waarom werd niet duidelijk. |
Het andere bericht ging over gestamp dat men hoorde in Denekamp. Men dacht aan een inbreker en belde 112. De politie kwam echter tot de conclusie dat het hier ging om een konijn, dat op de grond stampte. Blijkbaar doen ze dat als er gevaar dreigt…
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Kracht bestaat niet uit spieren, maar uit een ontembare wil. Mahatma Gandhi . |
Deel dit op:
Even rusten!
Het gebeurt niet vaak dat je zomaar even lui onderuit kunt gaan in een bos. Bankjes zijn er natuurlijk wel, maar zo even languit, nee dat is maar zelden. Hier in het bos bij Bad Bentheim (Dld) kon dat wel. De bedden stonden er speciaal voor de wandelaars. Niet met de bedoeling om er een tukje op te doen, maar om de omgeving eens van uit een ander gezichtspunt te bekijken. Dus nam ik even de tijd om naar het bladerdak te kijken, de vogels tussen de bomen te zien en stil te luisteren naar de geluiden van het bos.
Heb je ook wel eens zo’n mooi plekje gevonden, dan kun je dat deze week ook laten zien bij Stuureenfoto
Deel dit op:
Winterfotojacht 2014
Dit is de finale van mijn Winterfotojacht 2014. Het (verplichte) zelfportret combineerde ik met de laatste opdracht “Koud hè?”. Bij gebrek aan echte kou, trok op een heerlijke lentedag mijn winterjas aan, deed een dikke sjaal om en zette een muts op. “IJskoud” zelfportret dus:
Voor de meeste opdrachten maakte ik meerdere foto’s, die ik in diverse blogjes zette. Klik hier om al mijn Winterfotojacht-blogs bij elkaar te bekijken of klik op elke foto afzonderlijk:
 Confetti |
 Bloem |
 Zwart-wit |
 Serie/verhaal |
 IJsbeer |
 Schaduw |
 Bokeh |
 Mijn kleur |
 Gevleugeld |
 Lijnen |
 Koud hè/zelfportret |
 Bloemetjesservies |
 Onverwacht gezicht |
 Stal |
 Herhaling |
