 |
Zo mooi, daar zijn geen woorden voor nodig!
Recept
Dorothé plaatst zo nu en dan heel handige recepten op haar blog, zoals die om restjes op te maken. Toen ik het las, dacht ik meteen aan de “kaassouflé” die ik vroeger regelmatige maakte om mijn restanten brood op te maken. Hier is het recept:
3 koppen gerastpte kaas
4-6 sneden oud brood (wit, bruin, zuurdesem of alles door elkaar) in blokjes
2 koppen melk
3 geklopte eieren
wat Worcestersthiresaus (optioneel)
1/2 theelepel tijm
1/2 theelepel paprikapoeder
Vet ovenschaal in en leg om en om brood en kaas erin.
Giet de melk erover
klop de eieren met de kruiden en giet dit ook over de inhoud van de schaal
Laat ca. 1/2 uur staan om in te laten trekken
Bak ca. 1 uur in een voorverwarmde oven (160° Celcius)
Zet eventueel een bakje met heet water in de oven.
Serveer de soufflé met een lekkere salade
Bron: Eten van Moeder Aarde
Natuurlijk hoef je dit recept niet letterlijk te volgen. Aan het eind van een vakantie waren nog twee stokbroden over. Die hebben schoonzus en ik, met alle restjes wijn, melk, yoghurt, kaas en beleg, omgetoverd tot een legendarische soufflé. Zwager heeft het nu nog over, zo lekker vond ie hem!
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Het ware ontdekken is niet het vinden van nieuw land, maar het oude land bekijken met nieuwe ogen.
|
Deel dit op:
Achter de muur
De huizen hier staan langs de Arno in Pisa. Maar dat doet er niet zo toe. Er had ook een foto van Amsterdam, Beijing of weet ik waar kunnen staan. Want waar het mij om gaat is wat leeft er achter de muren? Waar dromen de bewoners van, denken ze aan …. Dat zal ik wel nooit weten, maar ach, het zal wel net zo zijn als bij ons. Soms verdriet, soms feeststemming, soms angst, van alles wat. Want zoveel verschillen we toch niet van elkaar?
PS: deze foto had ook gepast bij het weekthema van Stuureenfoto. Neem eens een kijkje en doe mee!
Deel dit op:
Reizen
Soms is alleen een naam voldoende om je weer helemaal terug te brengen naar die ene plaats, waar je zulke leuke herinneringen aan hebt.
Zo stuurde onze oudste ons laatst een sms-je vanaf zijn vakantieadres. Hij beschreef met verve het prachtige uitzicht over het plein van Cacerés. Er rinkelde een klein belletje, want daar waren wij toch ook geweest? Even googlen en ja hoor, ik wist het weer.
Hier waren wij in 2011, met schoonzus en zwager. De beroemde spaanse zon liet het die vakantie een beetje afweten, helaas. Maar het grote plein, Plaza Mayor, was en bleef een plaatje. En ik herinnerde me ook meteen weer die gigantische regenbui, waarvoor we toen schuilden.
Deel dit op:
Duur water
| “Wat mag dat dan wel niet zijn?”, dacht ik laatst in de supermarkt.
Ik zag deze flessen tussen de melkproducten in het koelvak staan. Eerst even sneaky een foto maken en dan eens goed lezen wat het is. Alweer een product waarvan we niet wisten dat we het nodig hadden. Als je dorst hebt, kun je toch gewoon water drinken? Bij voorkeur uit de kraan, desnoods een flesje al dan niet met prik. Maar geen water met 5,5 gram suiker per 100 ml. Als je dorst hebt, is een halve liter zo op. En dan tikt 27,5 gram suiker lekker aan. Daar kun je gewoonweg niet tegenop sporten! |
 |
Deel dit op:
Wassen
Huishoudelijke werkzaamheden staan meestal niet zo in de belangstelling. Toch maken ze deel uit van het dagelijks leven. Maar wat bewaard bleef uit de oudheid waren toch meestal grote werken. Niet zoiets onbelangrijks als een wasserij. Ik was dan ook heel verbaasd om deze wasplaats uit de Romeinse tijd te zien, vlakbij ons hotel in Ascoli Piceno.
Er stroomde nog water en duidelijk kon je de wasbekkens herkennen en de wasborden. Een kleinere wasplaats bevond zich zelfs in ons hotel, dat gebouwd was op de restanten van een 13e eeuws klooster.
Het mag duidelijk zijn dat ik mijn was gewoon in de waszak mee naar huis heb genomen om het bij thuiskomst in de machine te stoppen 😉
Deel dit op:
Uit het ei
Het is even flink doorbijten, maar dan ben je er!
Deel dit op:
Verrassing
| Er zijn niet zo veel mensen die mij zomaar bloemen sturen. Ik was dan ook heel verrast toen er zaterdag een grote doos bezorgd werd met daarin dit mooie boeket.Wie kon dat nou hebben gestuurd? Stille bewonderaar…? Had ik iets bijzonders gedaan…? Ik was nog niet zo lang geleden jarig, maar dat was toch al uitgebreid gevierd…? Gelukkig zat er een kaartje bij. Het boeket werd me door Aegon Verzekeringen gestuurd omdat ik deze maand mijn eerste pensioen krijg! Nou, dat vind ik nou nog eens een leuke geste. Dus Aegon: VAN HARTE BEDANKT! Ik werd er erg blij van. |
 |
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
In alles zit wel een scheurtje, zo komt het licht binnen.
De foto hiernaast maakte ik in Berlijn, in het Jüddisches Museum. In een spits toelopende hoge ruimte, met slechts kale betonnen muren, was in de top een smal raam gemaakt, waar een sprankje licht door scheen. Metafoor voor de vreselijkheden die de Joden hebben moeten ondergaan. Duistere dagen waar een ieder hoopte op het licht aan het einde van de tunnel. |
