Elke keer trekken de reizigers verder op de Toikado-weg. Ze naderen nu Yoshihara, de weg is smal en met bomen omzoomd. In de verte doemt de Fuji op.
| Hoe anders ziet het er nu uit. De bomen hebben plaats gemaakt voor houten palen waaraan ontelbare kabels voor elektriciteit en telefoon. Want in Japan gaan die niet in de grond, vanwege de aardbevingen. |  |
Dit aanplakbiljet hangt op het raam van de Herenkapperszaak van Ger de Winkel in Rotterdam.
| Eerst kwam Leo hier met onze jongens, die voor de vakantie vaak een “vakantiekoppie” lieten scheren. Lekker kort, zodat ze er geen last van hadden bij het zwemmen. Nu gaat Leo al weer vele jaren alleen, omdat de kinderen natuurlijk elders hun haren laten knippen. Als je al zo lange tijd bij een en dezelfde man komt, word je vanzelf een beetje vrienden. |
 |
Het was dan ook met een beetje weemoed dat Leo hier gisteren voor het laatst kwam. Met een cadeautje voor Ger en zijn vrouw, als pleister op de wonde. Want afscheid nemen doet altijd een beetje pijn.
| Afgelopen zaterdag was het zulk heerlijk weer, daar wilden we van profiteren. Dus namen we de Randstadrail naar Den Haag, stapten op de tram naar Scheveningen en liepen richting strand. Nou waren we niet de enigen, dus bij de boulevard was het ons veel te druk. We liepen richting Wassenaar langs de vloedlijn en zagen al wat moedige mensen die de zee in liepen. |
 Zoals dit jongetje, dat uitgelaten de lente vierde. |
We besloten “ergens” naar boven de duinen in te lopen en dan via Meijendel terug te gaan. Niet gehinderd door kennis noch in bezit van een goede kaart, kwamen we op het verkeerde pad terecht. Alleen maar mul zand, eindeloos lang en geen zijwegen. We liepen we gestaag door, langs talloze geheel blote baders, die enigszins verbaasd naar onze kleding keken. Het pad liep dan eens omhoog, dan weer met een flauwe bocht. En telkens verwachtten we een zijpad. Maar helaas, dat duurde en duurde. Uiteindelijk, ja hè, hè, pfft…… Toegang tot het natuurgebied en een verharde weg, dat liep makkelijker. Maar we waren nog lang niet bij een tram of bus, die ons terug kon brengen.
Enfin, na vele kilometers, talloze bordjes VERBODEN TOEGANG, maar weinig richtingaanwijzers, kwamen we weer in Scheveningen aan. Nog even een kilometertje of zo flink doorstappen, dan waren we ook bij de tram terug naar het Centraal Station.
Puf om eten klaar te maken had ik niet meer, dus gingen we maar naar het Chinese eethuisje in ons winkelcentrum. En ook wat vroeger naar bed, het werd tenslotte die nacht ook nog zomertijd!
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Wied het onkruid uit je gedachten en laat het geluk bloeien. |
Als in Japan de bomen beginnen te bloesemen, raakt het hele land in vervoering. Er wordt zelfs een soort van bloesemvoorspellinggegeven, zodat je de bomen op z’n mooist ziet. Sakura, zoals het genoemd wordt, is een belangrijke periode. En heel Japan trekt er op uit om onder de bloesembomen te picknicken.
| Hier wordt er minder aandacht aan besteed en soms hoor je mensen zelfs mopperen over de rommel die de bloesem veroorzaakt. Ik til daar niet zo aan, maar geniet vooral van de bomen in onze tuin. Nog even dan zijn de bloesems van het krentenboompje helemaal uit en ook de sierappel staat op springen. De Japanse kers, die de gemeente voor ons huis plantte, laat nog hel even op zich wachten. Maar binnenkort is hij weer net zo mooi als vorige jaren! |  |
En oh ja, bloesem is het weekthema bij Stuureenfoto. Dus heb je een mooie bloesemfoto, aarzel niet en stuur in!
Uitzonderingen bevestigen de regel. Niet alle TV-commercials zijn vervelend, klik op de foto en kijk maar eens:
| Zoiets zou je niet in een ander land kunnen fotograferen. De koning, die echt de handen uit de mouwen steekt en stug doorwerkt, ondanks regen en drukke werkzaamheden. Geen status, geen bombast. Typisch Hollands!!
Zie je dat de koning van Thailand of de keizer van Japan al doen? |
 |
Op weg naar Hara lopen de reizigers langs de rijstvelden, waar kraanvogels staan.
| Die aanblik zal hen blij gemaakt hebben, want kraanvogels brengen geluk, zegt men in Japan. Vaak vouwt men kraanvogels van papier, want 1000 gevouwen kraanvogels zouden zorgen voor veel gezondheid. Dat dacht ook Sadako Sasaki, die slachtoffer was van de atoombom op Hiroshima. Helaas, dat heeft niet mogen baten. |
 |
Maar nog steeds brengen schoolkinderen slingers van duizenden origamikraanvogels naar het monument dat voor haar is opgericht.
Gelukkig, ze kunnen weer gewoon doen. De hond uitlaten, op de fiets naar kantoor via de normale route en even een peukje roken op het balkon. De inwoners van Den Haag hebben geweten dat Obama op visite kwam, net als de mensen die rondom het Rijksmuseum wonen. Het was allemaal wel erg veel gedoe hoor….
Weggooien kan natuurlijk in de glasbak, maar als de buurman regelmatig een flinke doos lege wijnflessen heeft en ze zomaar weggeeft…. dan bedenk je er een nuttig gebruik voor. Hier, in Arboretum Trompenburg in Rotterdam zette men de flessen als rand langs de border. Misschien wel tegen de mollen, die van het geluid van de wind in de flessen weg zouden gaan, misschien uit zuinigheidsoverwegingen. In ieder geval een originele oplossing.
