Humbug

Posted on by
humbug Als bijna 16-jarige begon ik mijn werkzaam leven als kantoorbediende, werd assistent-secretaresse en klom daarna op tot secretaresse. Ik heb begrepen dat die beroepen niet meer bestaan. Die naam is gesneuveld, net als boekhouder, afdelingschef, inkoper of vertegenwoordiger.
Het werk is er nog wel, alleen het heet anders. Dus moet ik even nadenken wat een office-manager of consultant nou doet, net als bij een account-manager, hr-professional of CEO.
En nou gaat dat weer allemaal op de schop. Want jongeren komen helemaal niet af op advertenties waarin een controller of secretaresse wordt gevraagd. En hoe gaan we die baan dan noemen? Centjesteller of Directeur eerste indrukken!
Och, wat zou mijn eerste directeur (CEO??) hiervan gevonden hebben? Ik denk niet dat hij had kunnen waarderen. Hij hield niet van humbug. Het was nog zo’n statige man, met strenge blik en dito opvattingen. Fouten van mij en mijn collega werden berispt met “Doe jij nou maar gewoon. Eerst maar eens zien of je wat kunt betekenen in de maatschappij!” En ik boog deemoedig het hoofd en ging mijn vergissing in het grootboek beschaamd rechtzetten.

Ergernis

Posted on by

reclame

Bron: Pinterest

 Ergeren jullie je ook zo aan de reclame op de TV? Meestal onbenullig, zeer oorverdovend en het duurt en het duurt. Ik begrijp ook niet waarom er altijd reclame bij moet zijn. Wie kijkt er nou midden in de nacht? Nou ja, okay, die paar woelwaters die niet kunnen slapen. Maar zouden die zich overdag laten beïnvloeden door al die commerciële rimram?

De grutter van toen is toch maar mooi groot geworden met dit soort reclame-uitingen 😉 Gewoon in kranten en tijdschriften…

 

Koken

Posted on by

Het is bijna Kerst, dus worden we weer om de oren geslagen met allerlei heerlijke, buitenissige recepten, die we beslist eens moeten maken. Toch ga ik voor eenvoud. Ik denk dat ik het recept van deze chef eens als basis neem. Met een eigen twist, natuurlijk. Beetje van dit en beetje van dat.
Zo moeilijk zal het toch niet zijn?

Wie het geduld heeft het filmpje af te kijken, kan vast lachen om alle humbug 😉 😉 😉

Lekker?

Posted on by

In Japan zijn tradities heilig. Ambachten uit verre eeuwen worden er nog steeds in ere gehouden. Zoals Amezaiku, de kunst van lollies maken.
Maar de 26 jarige Shinri Tezuka maakt natuurlijk niet zomaar een lollie. Je zult er niet gauw een beetje onbedachtzaam aan likken. Want ze zijn allemaal uniek en met veel vakmanschap gemaakt. Je zet ze neer, bekijkt ze aandachtig, geniet er van en pronkt ermee. Misschien eet je ze wel helemaal niet op, maar stel je tentoon, onder een glazen stolp.
In 2013 opende Shinri zijn winkel “Ameshin, waar zijn kunstwerken verkocht worden voor 1000 tot 2000 yen en hij workshops organiseert voor hen die dit ook zouden willen leren.  Hij gebruikt alleen natuurlijke kleurstoffen, suiker en zetmeel. (Klik op een foto om te vergroten)

Dat is wel heel wat anders dan de lollies, die we hier voor enkele dubbeltjes kopen, toch?

Zoeken

Posted on by

Een tijdje al heb ik last van pijn in mijn been of mijn heup. Exact kan ik het niet duiden, maar vervelend is het zeker. Lopen doet pijn en soms zo erg dat ik liever een beetje op de bank wil hangen. En dat geeft me dan weer een rot gevoel, omdat ik weet dat bewegen veel beter zou zijn. Nou ja, maar eens even langs de dokter. Die niks kon vinden, geen andere remedie wist dan pijnstillers nemen. En dan begin je met paracetamol. Dat is hier altijd in huis, maar voor de zekerheid nog maar wat doosjes ingeslagen.
Eén doosje nam ik mee naar boven, dat wist ik zeker, want dan kon ik voor het slapen gaan een paar tabletjes nemen. Maar waar had ik dat nou toch neergelegd? Niet op mijn nachtkastje, niet in de kast, niet in mijn werkkamer, de badkamer. Nergens was het te vinden. Ik zocht op de meest idiote plaatsen, Leo hielp mee. Maar nergens, nergens te vinden. Het probleem was niet zo groot, want nieuwe tabletten waren snel gekocht. Maar dat knagende gevoel van “waar is dat nou toch….?”
Maar ik heb het gevonden. Het zat gewoon in mijn joggingvest. Gelukkig maar. Niks aftakeling, gewoon een beetje verstrooid…. 😉
Oh ja, dat pijnlijke been is gelukkig ook al weer bijna over!

Recept

Posted on by
recept Via Instagram kwam ik op dit recept van Allerhande van grootgrutter AH. Niet de gebruikelijke manier van pasta koken, maar ik vond het het proberen waard. En niet ten onrechte. Een echt super makkelijk, maar toch ook heel smakelijk en gezond (want met best veel groente) recept. Zelf week ik iets af van het filmpje. Ik maakte de balletjes zelf en bakte ze eerst een beetje aan, waarna ik er paddestoelenbouillon (in plaats van kippenbouillon) en de spaghetti erbij deed. Ik maakte het voor 2 personen, maar hield het recept verder wel aan.

 

 

Bewaren

Bewaren

Amerika

Posted on by

Eerlijk gezegd waren er maar vrij weinig lieden die de overwinning van Trump voorzagen, nog minder die het durfden voorspellen. Aan de vooravond van de uitslag zaten bij Jeroen Pauw aan tafel dames en heren te discussiëren alsof Hilary de verhuizer al kon bestellen. Alleen Marike Stellinga hield een slag om de arm: “hij kan natuurlijk nog altijd winnen”, maar bijna niemand die het geloofde. En nu is het dus toch gebeurd. Die enge man is de volgende president van de Verenigde Staten. Over een tijdje zullen we weten wat hij allemaal in petto heeft. En of hij waar gaat maken, wat hij  heeft beweerd. Dat is dus nog allemaal de vraag. En o, o, wat zal dat weer stof tot nieuwe discussies geven…

trump

klik op de foto om het hele gesprek terug te zien.

Moderne geneugten

Posted on by

Natuurlijk kennen we You Tube, gebruiken het ook wel eens. Maar dat je een lijst met fragmenten kunt maken, nee dat wisten we nog niet.
Arjen zorgde voor een avond “u vraagt, You Tube draait” tijdens ons weekend in Brabant. Om beurten konden we een liedje roepen dat wat later via zijn meegebracht tablet te horen was.
Het werd een latertje, want gezelligheid kent geen tijd. En we hadden allemaal zoveel lang niet gehoorde nummers in ons geheugen. Wij vulden de glazen bij en Arjen vulde de lijst gestadig aan, maar niet alle aanvragen konden die avond worden gedraaid. “Maar wacht maar”, zei hij…
En ja hoor, vorige week kregen we de link van die playlist, met totaal 144 nummers variërend van André Hazes tot Jimmy Hendrix, Eddy Christiani, Sting, Beatles en Jacques Brel. Met voor ons, naast gouwe ouwe ook totaal onbekend werk, artiesten waarvan we nog nooit gehoord hadden.  Oud, grijsgedraaid, bestoft of gloednieuw, er kwam van alles voorbij, zoals dit bijvoorbeeld:

 

Bijziend

Posted on by
blijziend De foto is een beetje vaag, een beetje zoals je ziet als je bijziend bent. Dat was wat ik ook in eerste instantie las “VAN JOU WORD IK BIJZIEND”. En dat begreep ik niet. Vond het een beetje pinnig, niks aardigs om zo pontificaal neer te zetten. Nadat ik de foto had gemaakt en beter keek, zag ik het pas. En vond ik het wel een leuke vondst. Ik ben zelf namelijk nogal bijziend en heb dan ook altijd contactlenzen in. Anders tast ik in het duister en zie ik de wereld omfloerst door een dikke waas. Maar heb ik ’s morgens eenmaal mijn lenzen in, dan zie ik alles helder. En als Leo dan koffie heeft gezet, word ik vanzelf BLIJZIEND 😉

 

Bewaren