Omdat het niet altijd meezit, vandaag een liedje van The Teskey Brothers, die zingen over Pain and Misery.
Peuken
Wanneer we staan te wachten op een metro, schalt steevast de stem van de omroepster over het perron. “Wij maken u er op attent dat roken verboden is op alle perrons en stations van de metro“.
Wij roken al jaren niet meer, dus op ons is die boodschap niet van toepassing. Maar er zijn beslist hordes mensen die nog wél roken. En dat die dus geen sigaret mogen opsteken op een perron dat volkomen in de buitenlucht ligt, vind ik nog steeds vreemd. Binnen, ja dat is begrijpelijk. Niet alleen voor de luchtkwaliteit, ook in verband met brandveiligheid. Maar buiten? Ik vind het nog altijd erg betuttelend. En een inbreuk op iemands vrijheid. Want ook al is roken slecht, je hebt nog steeds een eigen keuze.
Veel mensen steken dus hun rokertje maar op even buiten het perron, met als neveneffect een enorme peukentroep.
Deel dit op:
Recept
Het restje boerenjongens en wat kruidnootjes brachten me op het idee voor het toetje van een etentje met vrienden. Ik noemde het Boeren appeltrifle.
Dit heb je voor 4 personen nodig:
40-50 kruidnootjes
4-6 eetlepels rozijnen (uit de boerenjongens)
4-6 eetlepels vocht van de boerenjongens
500 gram appelmoes, naar smaak gezoet
250 gram ricotta
1/8 liter slagroom
Suiker of honing naar smaak
Kaneel naar smaak
Neem 4 mooie (limonade)glazen en bedek de bodem met wat kruidnootjes. Lepel hier wat Boerenjongensnat over.
Meng de appelmoes met de rozijnen, maar houd wat rozijnen over voor de garnering. Voeg kaneel naar smaak toe. Zet even apart.
Klop in een kom de slagroom tot er pieken ontstaan, lepel er dan de ricotta door. Meng alles goed door elkaar en breng op smaak met honing of suiker.
Lepel een laag ricotta/slagroom op de kruidnootjes.
Leg langs de rand kruidnootjes er op en lepel er vervolgens wat appelmoes over.
Nog een laag ricotta/slagroom er boven op en eindigen met een laag appelmoes.
Garneer met de resterende rozijnen en zet alles een paar uur in de koelkast, zodat de smaken goed door kunnen trekken.
Serveer met een lange lepel.
EET SMAKELIJK !!
Wie dit toetje zonder alcohol wil maken, kan de avond tevoren blanke rozijnen weken in wat appelsap en dit gebruiken in plaats van boerenjongens.
Deel dit op:
Oude ambachten
In Groede namen we ook een kijkje. Een leuk dorpje met midden in het centrum een straatje waar je doorheen kunt lopen, maar ook waar je de huisjes kunt bezoeken. Vergeet niet eerst een kaartje te kopen bij de winkel.
De huisjes zijn teruggebracht in oude staat en herbergen onder andere een handwerkwinkeltje, een smederij, een bakkerij, kapperszaak, schildersbedrijfje en kruidenierswinkeltje. Nu was alles nog niet helemaal bezet, maar aan de hand van wat filmpjes werd toch iets over het verleden verteld. De oude ambachten zijn inmiddels historie. Wie weet nog hoe een smid werkte, welke schilder maakt nog zelf zijn verf of mengt de kleuren? Wat kon je vroeger kopen in zo’n kruidenierszaak of manufacturenwinkel?
Zelf heb ik nog herinneringen aan mijn opa en vader, die huisschilders waren. En ik keek dan ook met veel belangstelling naar de vele verschillende kwasten en ander gereedschap.
Na afloop kochten we in het kleine winkeltje nog wat stoofpeertjesjam. Maar ook voor andere streekproducten kun je hier terecht. Alles ambachtelijk gemaakt. Dat zal best lekker smaken.
Deel dit op:
Lekker!
Normaal snoep ik (niet meer) zoveel. Maar onderweg wil ik natuurlijk wel de lokale lekkernijen proeven.
En wat eet je in Zeeland? Natuurlijk een bolus. En een beetje zoeken op Google leidde ons naar de beste bolusbakker, die in Clinge zit. Omdat we toch van plan waren naar Hulst te gaan, waar Clinge dicht in de buurt ligt, besloten we het eten van een bolus uit te stellen tot de laatste dag.
Tegen één uur waren we bij de bakker, maar die was nog gesloten. En zoiets als een klein cafeetje bij de bakkerij zagen we ook niet. We reden even rond en konden na enen de bakkerij weer in. En kochten de twee laatste (!) bolussen. Helaas, geen koffie erbij dus. Maar ze smaakten wel heerlijk, al aten we ze dan op een parkeerterrein verderop in het dorp.
Misschien ga ik die bolussen nog wel eens zelf bakken. Met dit recept moet het lukken.
Deel dit op:
Wandelen
Aan de kust logeren en dan geen strandwandeling maken, dat kan natuurlijk niet. Dus trotseerden Leo en ik de hevige wind, maar genoten we van de zon. Want al had ik al vaker gehoord dat het “in Cadzand altijd mooi weer is”, zo’n opmerking nam ik m et een korreltje zout. Maar kijk: de zon scheen echt!
We parkeerden de auto op een nu nog vrijwel leeg parkeerterrein en liepen de dijk bij Nieuwvliet op. Het licht was prachtig en de wind maakte mooie patroontjes in het zand. En de frisse zeelucht maakte ons helemaal helder en fris.
Onze capuchons op en dicht geknoopt, das om en met de jas toe geritst kon ons niet veel gebeuren. 😉 Tenslotte zijn we niet van suiker.
We kozen voor de wind in de rug, want zand in ons gezicht, nee liever niet. Maar even lekker uitwaaien ja, dat wel!
Deel dit op:
Over de grens
Sluis ligt in het uiterste zuidwest puntje van Nederland en je hoeft dan ook niet ver te rijden om in België te komen. Het was koud en dus kropen we na een wandeling in Sluis gauw de auto in om wat verder te kijken. Leo had gelezen dat Lissewege een leuk dorpje is. Het is nog allemaal authentiek en de huisjes zijn hel wit geschilderd. In het dorp staat een grote kerk, met mooie ramen en een prachtig gerestaureerd orgel.
De klok van de toren heeft een nieuwe wijzerplaat, maar de oude plaat wegdoen was niet aan de orde. Die staat nog in de kerk naast het orgel.
De omgeving van Lissewege heeft helaas niet de authentieke sfeer behouden. Grote viaducten doorsnijden het landschap en een constante stroom van goederenverkeer dendert er overheen. Ja ja, de nieuwe tijd…. net wat u zegt…!
Deel dit op:
Muziek op maandag
Vandaag een song van Curacao, een stukje tropisch Nederland. Izaline Claister zingt “Mi Pais”
Deel dit op:
Foutje
Gisteren stonden er ineens twee blogs hier. De “Quote” had ik inderdaad gepland voor de zaterdag, maar het blog over “De dikke Van Dale” had pas vanmorgen moeten verschijnen.
Het is geen ramp, maar ik baal er wel een beetje van. Ik plan mijn blogs altijd en dat ging tot voor kort met een kalender die de dag markeerde wanneer een blog gepland stond. Nu blijven de dagen gewoon blanco en moet ik soms even terug zoeken in een “ouderwetse papieren” agenda om te kijken of ik al iets bedacht heb. Ter verduidelijking het gaat om deze kalender. In de komende week staan al wat blogs gepland, maar dat is hier dus niet te zien.
En dus hoop ik dat ik hier de gouden tip krijg om dat weer terug of verbeterd te krijgen. Misschien is het een plugin, misschien moet ik mijn instellingen veranderen…?
Als iemand een oplossing weet, hoor/lees ik dat graag.
Deel dit op:
Slapen in een boek?
Zo nu en dan gaan Leo en ik een paar dagen op stap. En dit keer wilde ik zo graag naar Zeeuws Vlaanderen. Naar een hotel dat “De dikke Van Dale” heet. Die dikke Van Dale gebruikte ik regelmatig bij het scrabble spelen en het leek me leuk om nou es “tussen de bladzijden van dat boek” te slapen.
En hoe was het? Het hotel was gezellig, zeer geriefelijk en gevestigd in een oud klooster. We hadden een grote kamer, maar van dat grote dikke boek merkten we niet veel 😉 Het is natuurlijk ook heel moeilijk te realiseren om te slapen in een boek. Maar Sluis is de geboorte-plaats van Johan Hendrik van Dale, de onderwijzer die ons een uitgebreid woordenboek van onze Nederlandse taal schonk. En dat is dan natuurlijk het draadje naar de hotelnaam 😉
In Sluis staat natuurlijk een borstbeeld van Meneer van Dale. Hij wacht nog altijd op antwoord, zo te zien.
Hij stierf reeds op 44-jarige leeftijd, maakte de grote opgang van “zijn” boek dus niet mee. Maar bijna anderhalve eeuw later pakken we nog regelmatig het boek om een op te zoeken hoe en wat iets betekent.
