Vrolijk, maar misschien toch ook een beetje droevig, dat is Portuguese muziek op en top. Deze week Sara Tavares met “Coisas Bunitas”
Zo als verwacht…
Vorige week maakten we een toer door Nederland, van Drenthe tot aan Brabant. Want een reisje naar het buitenland zagen we nog even niet zitten.
Maar ook Nederland kent vele mooie plekken, die we nog nooit bezocht hadden. Zo’n reis bleek een heel leuke ervaring. En gelukkig speelde het weer ons in de kaart. Bijna elke dag konden we buiten lunchen en viel de regen voornamelijk ’s nachts.
Alle indrukken moet ik nog op een rijtje zetten. Voor vandaag hou ik het bij een foto uit Spakenburg.
“Behouden Vaart” staat er boven de deur, die ook van een glas-in-lood raam met een zeilbootje op een stormachtige zee was voorzien. Tja, zoiets is daar natuurlijk te verwachten.
Ik had de hele deur gefotografeerd, maar zag later dat er duidelijk de naam van de bewoners op te lezen stond. Dat was me te veel inbreuk op de privacy. Dus dat zeilbootje moeten jullie zelf maar er bij bedenken 😉
Deel dit op:
Zelfstandig
Zo nu en dan vind ik tussen allerlei rommel ineens iets, wat ik duidelijk met opzet bewaard heb. Zoals dit kaartje uit de Flow, die ik al jarenlang elke keer weer netjes bewaar in een speciaal gemaakt doosje.
Dit keer is het een uitspraak van de schilderes Georgia O’Keeffe. Eerlijk gezegd ken ik haar alleen van de grote bloemenschilderingen. Of ze erg onderdrukt werd, heb ik niet kunnen achterhalen. Integendeel zou ik zeggen, want zij wilde graag gaan schilderen en werd daarvoor gesteund door haar moeder. Toch moet ze zich op een of andere manier beperkt gevoeld hebben.
Maar ja, wie is helemaal vrij? In elk leven komen periodes voor waarin je op concessies doet of je schikt naar de omstandigheden.
Zelfstandig blijven, geloven in je eigen gedachten, dat is wel van belang natuurlijk. Dus wat anderen er ook van mogen vinden, blijf jezelf trouw!
Deel dit op:
Pareltje
Deze week een lied dat is geschreven door Willem Wilmink. Frank Groothof en Wieteke van Dort zingen “Tijd is geen lijn. En de muziek, ja natuurlijk, is van Harry Bannink.
Deel dit op:
Klein, kleiner….
We hebben nog helemaal geen plannen om te verhuizen. Toch bekijk ik graag filmpjes van “tiny houses”. Vooral omdat sommige mensen in hun hang naar klein, kleiner, kleinst hun huis(je) tot op de millimeter hebben uitgedokterd.
Er bestaan een aantal YouTube-kanalen met allerlei filmpjes en een daarvan bekijk ik met veel plezier: “Never too small” .
De filmpjes duren niet al te lang en geven een mooi inzicht hoe mensen problemen oplossen. Soms is het nogal voor de hand liggend, soms is het zo ingenieus uitgedacht.
Wie deze flat wil bekijken, klikt op de link. En vindt dan vanzelf nog veel andere filmpjes.
Nou ja, het is een beetje vergelijkbaar met “gluren bij de buren”. Eén van mijn “guilty pleasures” 😉
Deel dit op:
Waar was tie nou…?
Vorig jaar wilden de Ganzen een nieuwe wandeling maken. Route uitgestippeld, afspraken gemaakt. Maar het ging niet door. Omdat in dat gebied de eikenprocessierups zou huizen. En daar wilden we niet aan bloot gesteld worden.
Dit jaar werd er een hele tijd niet in groepsverband gewandeld. Maar half Nederland trok in die tijd wel de wandelschoenen aan en liep van hort naar haar. De kranten stonden vol, maar over die akelige eikenprocessierups hebben we maar heel incidenteel gehoord. Nauwelijks mag ik wel zeggen.
En dat vind ik dan weer heel vreemd. Want als dat beestje jaren achtereen voor veel last zorgt, zouden die beesten dan in dit jaar ineens bijna weg zijn? Ik kan het nauwelijks geloven….!
Of waren we veel te veel bezig met dat nare C-virus? Werd daardoor alles overschaduwd? Wie het weet, mag het zeggen.
Deel dit op:
Lachen
Ernstige zaken brengen met een kwinkslag, dat is niet iedereen gegeven. Sommige mensen kunnen alleen maar dodelijk ernstig zijn. Sommige zaken zijn natuurlijk niet altijd om te lachen, maar een beetje humor houdt de boel aan de gang.
Zo moet ik heel vaak om de strip “Jan, Jans en de kinderen” lachen. Ik lees die strip meestal staande naast het bladenschap in de super. Even uitblazen en bijlezen na de boodschappen. Deze vond ik weer heerlijk humoristisch.
Jan wordt op de hak genomen door de geëmancipeerde vriendin van Jans. Het gaat over de boekenlijst voor het eindexamen van Karlijn. Hannah denkt dat Karlijn wel heel veel vrouwelijke schrijvers heeft gekozen. Maar nee, het zijn alleen mannen. Het valt Hannah zo te zien erg tegen. Jan daarentegen vat het helemaal, want “vrouwen schrijven niet zo veel bijzonders….”
Maar Karlijn heeft voornamelijk dunne boekjes gekozen, omdat je die snel doorgelezen hebt. En dan sluit Hannah de discussie af met de prachtige slogan “Mannen blijken dus helemaal niet zo veel inhoud te hebben”.
En daar moet ik dan heel erg om lachen. Neergesabeld met één meesterlijke opmerking 😉 😉
Deel dit op:
Muzikale maandag
“Dit maal een begin van de week in het Nederlands, met Rob de Nijs samen met Simone Kleinsma: “Zomaar van je houden”
Deel dit op:
Zo was het toen
In elk hotel krijg je tegenwoordig geen botervlootje meer bij het ontbijt, maar kleine voorverpakte plastic cupjes met boter of ander te smeren vet. Zo’n botervlootje is natuurlijk helemaal uit de tijd. Niet rendabel, zeer onhygiënisch….
Maar vroeger kon je ook al van die kleine porties boter kopen. En die rolden toen nog helemaal niet automatisch uit een machine.
Dat werd door vrouwen aan een soort van lopende band handmatig verpakt, kijk maar.
Zo te zien kregen ze een mooie vierkante klont, waar ze telkens een klein stukje van af sneden. En dan netjes inpakken in vetvrije papiertjes.
Ondertussen zal er wel heel wat afgekletst zijn. Toch wel gezelliger dan nu zo’n kille machine….
Deel dit op:
Rotzooi
Komt Marthy zo nu en dan op haar wandelingen in de Ardeche nog wel eens iets gezelligs en mooi vervallen tegen, hier is het meestal het tegenovergestelde. Dit is een foto van ergens in Rotterdam. Niet echt fraai, toch?
Ik begrijp niet dat mensen hun afgedankte spullen zo nonchalant op straat dumpen.
Het kan natuurlijk zijn dat de afspraken met de gemeente niet helemaal overeenkomen met jouw sloop- en renovatiewerken. Maar moet het dan zo?
Het zou een stuk schelen als we allemaal wat meer rekening met anderen zouden houden.
