Het gebied langs de pier in Hoek van Holland is natuurlijk niet alleen voor mensen een heerlijk stukje groen. Ook honden kunnen zich daar goed vermaken.
En als je dan los mag van de lijn, lekker hollen en snuffelen. Prima! En een grote boodschap achterlaten, tja dat kan ook gebeuren.
Maar dan ben je als baasje het haasje. Want je moet het wel opruimen.
Nou maar hopen dat hondje-lief niet tussen de stekelstruiken of brandnetels is gaan zitten. Want dan wordt het echt een nare klus om dat op te ruimen 😉
Het kan voorkomen dat je spijt hebt van een gedane aankoop. Dat de maat, kleur of wat dan ook verkeerd was. Met de bon erbij lukt het dan nog wel om te ruilen.
Maar dat je zelfs maar overweegt om mondkapjes te ruilen. Ik vond het zo vanzelfsprekend dat dat niet kan.
Hert hele songfestival is een beetje aan me voorbij gegaan. Vroeger keken we allebei met veel plezier. De laatste jaren werd het ons te veel show, te veel glitter, lawaai en te weinig echt mooie liedjes. Nou ja, laten we zeggen dat we het allemaal een beetje over de top vinden.
Maar goed, dit jaar was het in Rotterdam. Door alle maatregelen zagen we slechts een heel klein stukje van alle opwinding. Gelukkig las ik wel wat enthousiaste blogs met veel foto’s.
Trompenburg Arboretum is weer open! Gelukkig, want we misten onze regelmatige bezoeken daar.
Maar gisteren konden we er dan eindelijk weer naar toe. De kassa staat nu buiten en bij de in- en uitgang is duidelijk gemarkeerd. Gelukkig met mooie planten in potten en niet met van die afschuwelijk lelijke gele lijnen. Want die beginnen me op mijn zenuwen te werken.
Er waren nieuwe paden, nieuwe bruggetjes en ja, de natuur had zich niks gelegen laten liggen aan a die maatregelen. Die was gewoon haar gang gegaan.
Dus konden we genieten van een overdaad aan kleur, fris groen en vrolijk vogelgezang. We gaan gauw weer.
Je hebt heel kleine mini-biebjes, met maar een handvol boeken. Je hebt mensen die een prachtige kast buiten zetten, vol met overtollige boeken.
Maar deze meneer heeft wel het summum van een mini-bieb. Op wielen nog wel. En hij rijdt er al 10 jaar mee rond om kinderen een boek te brengen en wat met de mensen te praten.
Bron: BrightVibes NL via Facebook
Zijn driewieler heeft hij zelf verbouwd. Het is niet duidelijk of hij de boeken uitleent of weggeeft.
Maar zeker is dat hij overal een beetje vrolijkheid brengt. En kinderen aan het lezen zetten is niet alleen leuk, maar ook heel nuttig.
Dit zijn strandhuisjes in Hoek van Holland, die je kunt huren. Het is natuurlijk de achterkant, dus niet de mooiste. En dan nog al die grote zakken met vuile was, niet bepaald op zijn voordeligst gefotografeerd.
We liepen er vanzelfsprekend eerst langs de voorkant voorbij. Maar een sombere, regenachtige lucht en nog diverse mensen aan het pakken en opruimen, het nodigde niet uit voor een foto.
Maar met kleine kinderen is het natuurlijk een heel ander verhaal. Voor kinderen is het ideaal. Ze hebben er de ruimte, zand en water in overvloed. en met een beetje lekker weer heb je er letterlijk geen kind meer aan. Kunnen pa en ma lekker bijkomen en uitrusten.
Nog een blog over fuchsia’s. Het lijken inmiddels een beetje ouderwetse planten te zijn, maar ik vind ze beeldschoon.
Geen wonder dan ook dat dit plaatje dat ik vond op Facebook me zo aantrok.
Het is een woodblock print van Toshi Yoshida. Hij zou te koop zijn, maar gaat ongetwijfeld mijn budget te boven. Maar dat mag de pret niet drukken. Ik kan hem nu altijd bekijken op mijn blog en die fuchsia’s in de tuin zullen binnenkort wel welig bloeien.
En dan krijgen jullie die natuurlijk ook weer te zien.
Na de IJsheiligen is het weer tijd om de potten in onze voortuin te beplanten.
Naast de bergingsdeur, in de schaduw van een muurtje en een welig tierende klimhortensia staan twee potten die ik altijd met fuchsia’s vul. De vorig jaar zo keurig overgehouden planten hebben helaas de winter dit keer niet overleefd. Dus op naar het tuincentrum voor nieuwe.
Normaal is dat geen probleem. Fuchsia’s vond ik er altijd in soorten, maten en kleuren. Maar dit jaar zocht ik me suf. Keek ik nou zo verkeerd? Maar nee, pas na goed zoeken vond ik een paar bakken met wat kleine planten.
Bron: Google Foto’s
Ik keek nog eens goed rond en realiseerde me dat het assortiment ineens heel anders geworden was. Blijkbaar is de klantenkring overgegaan op moestuinieren, want er was een uitgebreide keus aan kool, kruiden, sla en andere groenteplanten. Maar geen plek voor Fuchsia’s.
Ik vond uiteindelijk maar een paar planten. Die zullen dus flink moeten groeien om mijn plaatsje deze zomer op te fleuren.
Het is altijd leuk om te zien hoe mensen met elkaar samenwerken. Dat het overschot van de een bij een ander een goed plekje krijgt.
In Trompenburg Arboretum staan heel veel eiken. Gewone, maar ook bijzonder soorten die niet inheems zijn. En die eiken leveren jaarlijks eikels, waarvan een deel vakkundig wordt opgepot en uitgroeit tot een klein eikenboompje.
Maar waar moet het arboretum al die leuke boompjes dan laten, want daar is ruimte voor nodig. Nee, ver hoeven ze niet te zoeken, want Diergaarde Blijdorp is naast dierentuin ook een botanische tuin. Daar zijn deze bijzondere bomen op een goede plaats. En dat niet alleen, ze krijgen ook een juiste plek en goede verzorging, zodat de jonge eiken niet verloren gaan.
De eiken die Blijdorp kreeg, zullen binnenkort op verschillende plaatsen in de diergaarde neergezet worden.
Bron: Diergaarde Blijdorp via Google foto’s
Het duurt nog wel een paar jaar voordat de boompjes zijn uitgegroeid tot robuuste eiken. Maar dat komt beslist goed.
Nu we weer “gewoon” naar de Diergaarde kunnen, gaan we beslist gauw kijken. En natuurlijk ook weer wandelen in Trompenburg.
