Deze winter ben ik wel weer toe aan een nieuwe winterjas. Maar in dit exemplaar van de Britse modeontwerper Craig Green zul je me niet tegenkomen. Ik heb zelden zo’n ongelofelijke lelijkerd gezien. Ik heb sowieso al een hekel aan van die doorgestikte jassen. Ze zijn lekker warm, dat wel. Maar ik voel me er niet happy in. Dat heeft natuurlijk ook met mijn ietwat vollere figuur van doen. Ik zoek graag een winterjas die een beetje afkleedt. Nou deze dus in het geheel niet. Zelfs de sprietige mannequins lijken er opgeblazen Michelin-mannetjes in. Hopelijk wordt het niet echt mode.
Maar smaken verschillen, dus wie het wel iets vindt, laat zich er door mij niet van weerhouden hem te kopen 😉
Lelijkerd!
7
In een museumvitrine zag ik laatst dit kopje staan. Een beetje vreemd geval, vond ik. Een kopje met een kopje er in. Maar dat onderste kopje, daar kon dan weer geen vloeistof in, want dat was opengewerkt. De gids wist wel waarom. Want dit is een “trembleuse”, een kopje dat vroeger vaak werd meegenomen op reizen. Het onderste opengewerkte deel zit vast aan het schoteltje en daar past het kopje in. Dan viel je kopje niet van het schoteltje als de koets over een hobbel reed. Slim toch….?
Met belangstelling kijk ik regel-matig naar de uitzendingen van 
De titel van dit blog verwijst niet naar deze lange, hete en vooral droge zomer. Maar gaat terug naar ongeveer 1965, mijn pubertijd. De tijd van mondjesmaat zwart/wit TV kijken, samen met mijn moeder.
