Je zult maar…

Je zult maar ziek zijn en wonen in de Noordoostpolder. Je moet naar het ziekenhuis. Maar dat ziekenhuis is failliet en op stel en sprong gesloten. Waar moet je dan heen?
De media zaten er vorige week natuurlijk bovenop. Kan er geen hulp van de overheid komen? Hoe moet het nu verder? Ze gingen natuurlijk bij de verantwoordelijke minister te rade.
Minister-BruinsEn wat zegt die? Met een zuinig mondje meldt hij dat het natuurlijk heel vervelend is, maar goede zorg blijft gegarandeerd. “Mensen kunnen terecht in de omliggende ziekenhuizen….zoals in Harderwijk, Hoorn of Sneek…. Ja, dat is wel wat verder weg, maar blijft nog binnen de norm van 45 minuten…”
Ik keek met verbijstering en heb me afgevraagd onder welke steen die minister en de regering al die tijd heeft liggen slapen. Gaat die man altijd met de auto, heeft hij nooit eens last van files?
En nog erger, wie geen auto heeft en dus van het openbaar vervoer afhankelijk is, hoe komt die daar dan?  Ik heb het nagekeken, schrik niet:

– Van een willekeurig adres in Tollebeek ( een kleine plaats in de Noordoostpolder) ben je in 8 minuten bij het IJsselmeerziekenhuis in Emmeloord. Elk halfuur gaat er een bus. En als je een aardige buur of kennis hebt, zul je misschien wel gebracht en gehaald kunnen worden. Dat was dus helemaal niet slecht. Maar nu….
– Moet je van hetzelfde adres naar het Westfriesgasthuis in Hoorn, dan ben je minimaal 2,46 uur kwijt en moet je 4x overstappen. De andere mogelijkheid duurt 3,16 uur en dan hoef je slechts 3x over te stappen.
– Wil je van Tollebeek naar Sneek, dan duurt de reis 1,35 uur met 2x overstappen, maar dat kan maar één keer per uur.
– En tenslotte duurt de reis met het OV van datzelfde adres in Tollebeek naar Harderwijk 1,38 tot 1,49 uur, waarbij je minimaal 2x moet overstappen.

Heeft die minister zich al gerealiseerd wat dat voor oudere of minder mobiele mensen zal gaan betekenen?

Muzikaal begin van de week

Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.
Deze week brengt Sophia Loren een bezoek aan de dokter ….

Muzikaal begin van de week

Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.

Deze week een ode aan het leven… L’chaim van de Budapest Klezmer Band

 

Muzikaal begin van de week

Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.

Dit vind ik altijd plezierig om naar te luisteren:

Charles Aznavour

Het overlijden van Charles Aznavour kwam niet geheel onverwacht. Een man van 94 jaar, hoe vief hij ook nog oogde, is toch maar een mens van de dag. Maar het heeft me beslist heel erg geraakt. Ik ben al fan vanaf mijn tienertijd. “Kareltje” noemde mijn zwager hem plagend en zo bleef hij bij ons thuis bekend. Vele platen van hem heb ik grijs gedraaid en veel nummers kan ik woordelijk meezingen. Na de LP’s kwamen CD’s, DVD’s  en bij elk bezoek aan Parijs stak ik wel weer een nieuw exemplaar in mijn koffertje. Nog regelmatig draaien we zijn nummers. Ze blijven altijd fijn om te beluisteren.
Maar welke zal ik hier nu zetten? Er zijn er zoveel….
Ik koos uiteindelijk voor een uitvoering van “Les bons moments”, dat hij zong in Carnegie Hall in New York. Want bij een afscheid kunnen we het beste maar aan de mooie momenten terugdenken. Merci Monsieur Aznavour!

Touwtje springen

touwtjespringenJarenlang kon je dit touwtjespringend meisje zien op de muur van het “Haagse Veer”, het  hoofdbureau van politie in Rotterdam. Helaas werd het gebouw gesloopt en daarmee verdween ook deze muurschildering van Co Westerik.
Westerik overleed enige weken geleden en nu gaan er stemmen op om dit kunstwerk weer opnieuw op een muur ergens in Rotterdam aan te brengen. Dat lijkt me een goed plan. Het meisje straalt levenslust uit. Er moet toch ergens wel een grote muur, van een school bijvoorbeeld, te vinden zijn waar het een plaats kan vinden?

Muzikaal begin van de week

Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.

Deze week een instrumentaal werk, maar ook een heleboel kijkplezier. Dus … even pauze nemen en bijna 3 minuten kijken…

Maeslantkering

Tijdens de Wereldhavendagen bezochten we ook de Maeslantkering.
Na een gezellige boottocht kwamen we bij de stormvloedkering aan, waar we een rondleiding kregen. Er zijn natuurlijk heel veel manieren om het water bij een storm tegen te houden, maar de haven van Rotterdam is te bereiken zonder belemmeringen, dus moest er voor de kering een bijzonder plan bedacht worden. Sluizen of iets van die strekking kwamen niet in aanmerking. Het plan voor de kering werd uitgevoerd door een Nederlands consortium van HBG (nu BAM), Volker Stevin en Hollandia Kloos.
Als hij niet in gebruik is -en dat is gelukkig heel vaak en heel lang- dan liggen de halfronde deuren van de kering tegen de wal. De deuren hoefden niet ter plekke gebouwd te worden. Dat gebeurde in een droogdok. De deuren zijn hol en drijven wanneer ze niet in gebruik zijn. Ze draaien op een enorm “bolscharnier”, het grootste ter wereld met een diameter van 10 meter en een gewicht van bijna 700 ton. De deuren worden in beweging gezet door een “locomobiel” en tanden aan de bovenzijde van de deuren. Een tamelijk simpele, maar wel effectieve manier. De kering is ook redelijk “onderhoudsarm”, want er liggen geen vitale delen onder water.
Doorlopend wordt het weer en de stormkansen door computers in de gaten gehouden en wanneer er hevige storm dreigt, treedt het noodplan in werking. Natuurlijk wordt er regelmatig getest, want niemand wil tijdens een hevige storm tot de ontdekking komen dat er iets aan schort.  De laatste test werd afgelopen zaterdag gehouden. De Maeslantkering is het laatste deel van het Deltaplan. Nederland mag dan een stip op de wereldkaart zijn, er zijn hier toch maar prachtige projecten tot stand gekomen!
Ik ben altijd weer verbaasd en trots dat wij hier zoiets kunnen bedenken en bouwen. Al met al is het een geweldig en imposant bouwwerk en een bezoek met rondleiding meer dan waard. In dit blog kan ik niet alle wetenswaardigheden vertellen, maar geloof me, het is een vernuftig bouwwerk.