Tweeling

Nog niet zo lang geleden schreef ik een blog over Three identical strangers, de film over een drieling die kort na de geboorte bij de adoptie gescheiden werden.

Bron: KRO/NCRV / Google

En toen zag ik vorige week de documentaire van 2Doc over de tweeling Erik en Peter. Ook zij werden kort na hun geboorte uit elkaar gehaald en bij verschillende gezinnen geplaatst. Pas na hun puberjaren kwamen ze tot de ontdekking dat ze een eeneiige tweeling waren. De vraag is natuurlijk waarom gebeurde dat….?

Want het zette hun levens op z’n kop. Maar niet alleen dat van hen, ook dat van hun adoptieouders en van hun biologische moeder. Wie had daar de hand in?

In de tweedelige documentaire gaat onderzoeks-journaliste Myrthe Buitenhuis hier diepgaand op in. Zij laat zich niet met een kluitje in het riet sturen. De Raad voor de Kinderbescherming wil geen uitleg geven, de psycholoog die het kon verklaren, is helaas kortgeleden overleden. Maar Myrthe zoekt verder.

Twee avonden lang heb ik geboeid zitten kijken, me verwonderd. Wie de documentaires nog wil zien, kan hier nog terecht.

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

De Dubliners, bekend van stevig whiskey gebruik, maar nu met Paddy Reilly in wat rustiger stemming met: Town I loved so well

Als de clip niet start, dit is de link

Kamperen

Nee, ik ben geen kampeerster en Leo ook niet. Wij houden van een fijne kamer, een lekker bed en bij voorkeur een lopend buffet bij het ontbijt. Hotelgasten, dus 😉 Maar dat belet ons niet te kijken naar hoe anderen hun kampeervakantie invullen. Gewoon, omdat we dat best interessant vinden.

Een tijdlang was op de NDR op zaterdagmiddag een programma te zien, waarin allerlei vormen van kamperen de revue passeerden. Kleine campers, grote tenten, blokhutten en zelf gebouwde karretjes in soorten en maten. Jammer genoeg is de serie er nu niet meer.

Maar uit één van de laatste afleveringen wil ik toch nog een filmpje laten zien. Want Kai, nog hardstikke jong, heeft zijn eigen camper(tje) gebouwd. En omdat hij nog geen auto heeft, hangt dat karretje achter zijn fiets.

Als dat nou geen joch met kampeerbloed in hart en nieren is…!

Als het filmpje niet start, dit is de link

Charles aznavour

Precies 100 jaar geleden werd in Parijs, 36 Rue Monsieur le Prince, Charles Aznavour geboren.

Ik ben al vele jaren fan van hem en er hebben al heel veel nummers van hem op mijn blog gestaan. Waarschijnlijk zullen er hier nog wel vaker nummers van hem te horen zijn. Ook op deze bijzondere dag wil ik hier één van laten horen.

Maar welke? Het was nog lastig zoeken tussen al die filmpjes op You Tube.

Maar het werd dit mooie filmpje, dat Hier encore illustreert.

Hier encore, een chanson uit 1964, waarin hij als veertiger terugkijkt naar de tijd toen hij 20 was. Een tijd waarin hij dacht dat alles eeuwig zou duren. Dat er geen eind zou komen aan alle feesten en mooie zorgeloze dagen. Maar inmiddels weet hij -en wij allemaal- dat die tijd voorbijgaat zonder dat we er erg in hebben.

Als de clip niet opent, dit is de link

Gelukkig duurde het nog 54 jaar voordat Charles Aznavour zijn lier aan de wilgen hing. Hij maakte nog ontelbare mooie, vrolijke of melancholische chansons. Tot vreugde van zijn vele fans.

PS: het mooie filmpje vond ik op dit YT-kanaal: www.youtube.com/@charlesaznavouroff

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Al was balletles dan niks voor je, als je wat ouder bent kun je dansen zoals je zelf wilt. De Kings of Convenience met “I’d rather dance with you”. En wat let je om vandaag gewoon mee te dansen.

Als de clip niet start, dit is de link

Niet scherp

Bron: Google foto’s

Niets blijft, alles verandert. Dat is natuurlijk ook wel begrijpelijk, want anders zouden we nog steeds in de oertijd leven.

Maar sommige dingen zijn ook onvoorstelbaar. Want neem nou het Zwitsers zakmes, dat rode inklapbare mes met tig mogelijkheden.

Je ziet dat je er van alles mee kunt doen en soms zijn ze zelfs nog voorzien van meer speciale gadgets.

Maar met de meest eenvoudige kun je in ieder geval je nagels vijlen, tanden stoken, een fles ontkurken en -het is een mes tenslotte- snijden. Tenminste als je nu al zo’n hebbeding hebt. Want binnenkort koop je een Zwitsers mes zonder mes… ???

Te scherp, te gevaarlijk…!?

Wederopbouw

Na het grote bombardement heeft Rotterdam al snel de wederopbouw aangepakt. Er moest tenslotte gewoond worden.

Na de bevrijding werden de plannen groter en concreter. Hele nieuwe wijken werden op de tekentafel gepland. Wie maakten al die plannen?

Vreemd genoeg komen vaak alleen mannen naar voren, maar ook vrouwen hebben zich gebogen over de vraag hoe zo’n nieuwe wijk er uit moest zien. En dat leverde beslist een heel mooi resultaat op. Alleen werden die vrouwen wat minder naar voren geschoven.

Auteursrecht: John Gundlach – Flying Holland

Architect Lotte Stam-Beese (1903-1988) was van onschatbare waarde voor de ontwikkeling van de stad.

Ik citeer historicus Susan Hogervorst: “Zij leverde een grote bijdrage aan het ontwerp van diverse Rotterdamse woonwijken als Pendrecht, Lombardijen, Oosterflank, Het Lage Land, Ommoord, Zuidwijk, delen van Hoogvliet.”

Al meer dan 50 jaar wonen wij in Rotterdam-Ommoord. een wijk met hoogbouw, maar ook met lagere woningen. Het is er prettig wonen, met goede openbaar vervoersvoorzieningen en veel groen, scholen en winkels binnen handbereik.

Lotte Stam-Beese drukte haar stempel op mijn wijk. Zij was als stedenbouwkundig architect meer dan twintig jaar verbonden aan de Dienst Stadsontwikkeling en Wederopbouw in Rotterdam.

Gegoochel

We weten het wel, bij alles wat we zoeken op internet kijkt Google mee. Maar soms denk ik ook dat ze weten waar we over spreken….

Google lijkt te weten wat we zoeken, wat we willen kopen, wat we kochten en niet mooi of handig meer vinden. Maar Google weet ook waarheen we gaan, misschien willen gaan, misschien nog eens ooit zullen gaan.

Je zou denken dat Google inmiddels een waterhoofd moet hebben van al die zaken, van al die miljoenen mensen. Van het zoeken, vragen, willen weten….

Maar Google is geen mens, maar een machine. De immense encyclopedie van het zoekprogramma wordt gevormd door kunstmatige intelligentie. Die weet veel, maar kent geen humor, slechts droge feiten. Toch schoot ik vorige week in de lach toen ik weer eens een wat opmerkelijke advertentie zag langskomen.

Omdat ik op dit moment wat boeken van Dick Francis in het Engels lees, zoek ik nog wel eens iets op. Over paarden en zo. Hoe heet een gecastreerde hengst in het Engels, wat is dit, wat zou dat zijn, waar ligt die plaats dan en hoe ver is van hier naar daar.

Google moet “gedacht” hebben: “hee, zoveel vragen over paarden. Kom, laten we eens een passende advertentie bieden”. Dus kreeg ik een aanbod om een paard aan te schaffen. En dat vind ik dan wel weer humor hebben.

Alleen, wat moet ik nou met een paard…. 😉

Monument

De foto hieronder lijkt een beetje vreemd en dat klopt ook wel. Het is Rotterdam, maar ook weer niet, want deze foto werd genomen in Miniworld Rotterdam.

Het monument dat hier zo pront op de voorgrond staat, stond eens in Rotterdam. Het maande de Rotterdammers aan de slag te gaan, na het grote bombardement op 14 mei 1940.

Rotterdam heeft er geen gras over laten groeien en begon meteen aan de herbouw. En passant kwam men tot de ontdekking dat er nog wel meer gesloopt en herbouwd kon worden. Het resultaat is na bijna 85 jaar dan ook spectaculair te noemen.

Ook het grote monument had uiteindelijk zijn taak volbracht en viel ten prooi aan de slopershamer. We kunnen natuurlijk niet stil blijven staan bij alle narigheid. Maar in Miniworld Rotterdam is nog wel ruimte en daar kan het dus nog bekeken worden.

Mooi onderwerp voor mijn blog op deze 14e mei, niet dan…?

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Wie deze song hoort, weet onmiddellijk wie er speelt, Toots Thielemans natuurlijk. Hier samen met Elles Regina. “Bluesette”, dat neurie je ook meteen mee.

Als de clip niet start, klik hier voor de link