Kleurtje

In deze tijd van superfoods verwacht je toch niet dat een fabrikant op de markt komt met iets dat eigenlijk alleen een kleurtje aan je water geeft.
Op TV had ik al een reclamevoorbij zien komen, maar vorige week zag ik de flesjes in het echt. Niet te geloven, een miniflesje (inhoud 48 ml) voor Eur. 2,99. Een flesje dat zo klein is, dat je het overal kunt meenemen. Jaja, op je surfplank zeker? Om ook daar je watertje een kleurtje en een beetje smaak te geven. En de prijs? Ik heb echt twee keer moeten kijken. Bijna 63 euro voor een liter, omgerekend. Daar heb je ook een heerlijke whisky voor, of een mooie cognac. Okay, dat is wel een andere categorie 😉 

 

Afval

Sinds kort hebben wij hier drie grote afvalbakken in de voortuin staan. Gelukkig niet in het zicht, maar wel prominent aanwezig. Een capaciteit van ruim 700 liter afval. Het principe van afvalscheiding vind ik prima. Maar de manier waarop ….. Waarom wordt er niet gestreefd naar minder verpakking en dus minder afval? Moet een plastic doosje nou echt een aluminium deksel hebben en daarom heen nog een bedrukt kartonnetje? Drie soorten afval voor één product.

Bron: You Tube

Eigenlijk zou ik het liefst terug willen naar die ouderwetse zinken vuilnisbak, die minimaal elke week geleegd wordt, statiegeld op glas en plastic flessen en een schillenboer langs de deur, aan wie we ons gft-afval kunnen geven.Of ben ik nou toch die vervelende ouwe zeurende muts aan het worden?

 

Wonderlijk

Een paar jaar geleden kocht ik wat planten ruit (Thalictrum Aquelegifolium) voor bij de vijver. Een mooie plant, met akelei-achtig blad en donzige bloemen op lange dunne stelen. Het lijkt een tere plant, maar ze houdt zich prima in weer en vooral wind. Dit jaar werd ik aangenaam verrast. Het was me wel opgevallen dat één van de planten niet wilde bloeien. Maar nu ineens wel. Niet in lila, zoals de andere, maar in sneeuwwit. Dat vind ik altijd toch zo wonderlijk. Want waarom heeft die ene plant nou toch zo lang gewacht en hoe kan die nou ineens wit zijn? Nou ja, ik zal er niet over tobben. Gewoon genieten!

Schoonmaken

Tijdens onze reis in Japan verbaasden wij ons over de schone treinen, die toch met een heel grote frequentie rijden. Totdat we een keer zagen hoe schoonmaken op z’n Japans gaat. Supersnel, super efficiënt en met bijna militaire discipline. Op het station staan deze karretjes met schoonmaakspullen, voor elke schoonmaker één.  

Ik heb geprobeerd het te filmen, maar dat lukte niet al te best. Maar gelukkig is er dan altijd YouTube, waar alles te vinden is:

 

Patachou

96 jaar is ze geworden, Henriette Ragon, beter bekend als Patachou. Voor mij een van de iconen van het Franse chanson. Haar vertolking van Brave Margot bracht nogal wat beroering. Nu zou het geen enkele reactie meer geven. Maar ja, toen zingen van een ontblote borst, foei, foei, foei!!

 

Beleef de lente

Elk jaar worden het meer vogels, die zich laten bespieden met de webcam. Zo nu en dan kijk ik even, want het is te leuk!
Dit jaar wilden de mussen niet broeden in de nestkast.  Daar voor in de plaats zijn er nu beelden van de spreeuwen. Die hadden al eieren gelegd.

Sinds kort zijn die eitjes uit en vliegt het spreeuwenpaar zich de veren uit de vleugels om hun kroost te voeden. Vier pluizige bolletjes, met snavels net zo groot als hun koppies en een honger voor tien. Hier, hier, nee hier met die wormen en engerlingen. Moeder spreeuw was op een gegeven moment echt even toe aan een rustmomentje. Je zou er een hele dag naar kunnen kijken… (klik op de foto om de webcam te starten)