Ik heb geprobeerd het te filmen, maar dat lukte niet al te best. Maar gelukkig is er dan altijd YouTube, waar alles te vinden is:
Ik heb geprobeerd het te filmen, maar dat lukte niet al te best. Maar gelukkig is er dan altijd YouTube, waar alles te vinden is:
96 jaar is ze geworden, Henriette Ragon, beter bekend als Patachou. Voor mij een van de iconen van het Franse chanson. Haar vertolking van Brave Margot bracht nogal wat beroering. Nu zou het geen enkele reactie meer geven. Maar ja, toen zingen van een ontblote borst, foei, foei, foei!!
Een filmpje van Caro Emerald, Ambassadeur van de Vrijheid, die vandaag in Rotterdam bij de Euromast zal optreden op het Bevrijdingsfestival 2015
Elk jaar worden het meer vogels, die zich laten bespieden met de webcam. Zo nu en dan kijk ik even, want het is te leuk!
Dit jaar wilden de mussen niet broeden in de nestkast. Daar voor in de plaats zijn er nu beelden van de spreeuwen. Die hadden al eieren gelegd.
Sinds kort zijn die eitjes uit en vliegt het spreeuwenpaar zich de veren uit de vleugels om hun kroost te voeden. Vier pluizige bolletjes, met snavels net zo groot als hun koppies en een honger voor tien. Hier, hier, nee hier met die wormen en engerlingen. Moeder spreeuw was op een gegeven moment echt even toe aan een rustmomentje. Je zou er een hele dag naar kunnen kijken… (klik op de foto om de webcam te starten)
Eentje uit de oude doos, maar oh, wat vind ik dit leuk.
Het is een remake van een nummer van het Cocktail Trio: Petronella Puinpoeier’s Pillen Pure Pijnstillende en Prima in te nemen Pimpelpaarse Pil.
Vrolijk begin van de dag toch?
Al weer een paar weken geleden gingen Leo en ik naar Zwolle. Een vriendin had in Museum de Fundatie de tentoonstelling van Tjalf Sparnaay bezocht. Zij was niet zo enthousiast, maar haar man liep het water in de mond van al die heerlijke hamburgers en belegde broodjes. Vriendin vond het wel erg natuurgetrouw geschilderd. “Je ruikt de frituurlucht erbij, als je naar die kroket kijkt”, zei ze. Dat prikkelde onze nieuwsgierigheid en terecht. Wij houden wel van dit soort kunst en hoewel de kunstenaar zeer hedendaagse onderwerpen kiest, zag ik toch ook wel heel veel connecties met de kunst van Rembrandt en zijn tijdgenoten. Ik keek met heel veel genoegen naar de bloemenstillevens, de knikkers en de geschilde citroen. Plots herinnerde ik me weer een rondleiding door Museum Boymans-van Beuningen. De rondleidster vertelde dat in de 17e eeuw een geschilde citroen schilderen gold als een meesterstuk. Kon je dat zo natuurgetrouw mogelijk, dan mocht je je “meesterschilder” noemen en trad je toe tot het gilde. Nou, wat mij betreft mag Tjalf Sparnaay dat nu ook!
Oh ja, en wat gingen we na al dat fastfoodgeweld eten? We namen de trein naar Schiphol voor een heerlijke super hamburger! 😉 😉 😉
Wit en gekleurd papier, een schaar en heel, héééél veel geduld. Dat is alles wat je nodig hebt om papier te laten dansen. De reclameboodschap is me niet erg duidelijk geworden, maar ik vind het filmpje zo leuk. Neem even drie minuten de tijd om het te bekijken.
Hier thuis zijn we bezig met het opknappen van de huiskamer. Ander kleurtje op de wand, nieuwe vloerbedekking, wat nieuwe meubeltjes. Niks spectaculairs, we houden het rustig. We houden niet zo van alle gedoe en de rommel die dat veranderen met zich meebrengt en kiezen dus voor iets dat niet zo snel vervelen zal.
De mensen in dit huis hebben daar geen boodschap aan. Die houden van kleuren die er uit springen. Nou ja, ieder zijn meug. Ik vind het wel leuk, maar vrees dat ik na een paar maanden toch weer iets neutralers zou willen.