Diverse recepten ken ik van Apfelstrudel. Het leek me altijd zo’n ingewikkeld gebak. Maar hier is het gewoon een fluitje van een cent. Zal ik het dan toch maar eens proberen?
Diverse recepten ken ik van Apfelstrudel. Het leek me altijd zo’n ingewikkeld gebak. Maar hier is het gewoon een fluitje van een cent. Zal ik het dan toch maar eens proberen?
| Koning van Nederland. Zo’n baan gun je toch niemand. Je mag niet zeggen wat je wilt, niet doen wat je wilt, niet beslissen waar je je vakantiehuis bouwt. Daarbij wordt alles wat je doet, zegt of laat op een goudschaaltje gewogen. Altijd types die er een mening over hebben. Het interview van gisteravond was nog niet opgenomen, of er kwam al commentaar. Hij is geen protocolfetisjist, zegt hij zelf. Laat de mensen me maar noemen zoals ze willen, dat stelt gerust. Nou, dat mocht ook weer niet, want juist dat protocol gaf status, las ik. Maar als ie op zijn strepen gaat staan, wat dan? En dan nu ook nog alle gemekker over zijn salaris, dat te hoog is en waarover hij geen belasting betaalt. Nou vergeleken bij sommige managerssalarissen zijn die ruim acht ton maar een schijntje. |
Neem nou mw. H. Verhagen van PostNL. Vanmorgen las ik dat mevrouw dit jaar wordt gekort op haar salaris met 360.000,00 euro. Dat voelt ze niet zo hoor, want er blijven nog 1.094.000,00 euro over. Maar mw. Verhagen kan zich wél vrij bewegen, beslissen waar ze gaat of staat, wonen of vakantie vieren waar en met wie ze wil. Net als tientallen andere topverdieners, die vrij “anoniem” door het leven gaan. Geen haan die er naar kraait als ze eens uit de band springen of scheef schaatsen. Ze kunnen riante bedragen opzij leggen voor een pensioen op hun 60e, terwijl een koning geen pensioenleeftijd kent.
Koning, helemaal geen baan om jaloers op te zijn!
| Het is al bijna een traditie, het eerste weekend van april is bestemd voor het stempelevent van Art Specially in Zeist. Een grote zaal vol met stempelfanaten, op zoek naar dat ene nog ontbrekende stempeltje, die speciale kleur of dat prachtige papier. Voornamelijk vrouwen. Zoveel, dat zelfs die ene man gratis naar binnen mag. Alle jaren ga ik met Bettie, die ik via het internet en bloggen heb leren kennen en waar ik sindsdien een zeer gezellige vriendschap mee heb. En dan na 10 uur gaan we los. Struinend langs stands vol met stempels, inkt, pennen en weet ik veel. Vorig jaar deden we mee aan een workshop. Deze keer zien we wel wat er op ons pad komt. En wie weet wie we er nog meer tegenkomen en met wie we onze ATC’s kunnen ruilen. |
![]() |
We waren vast van plan om in Berlijn naar het Pergamon Museum te gaan. We stonden er zelfs vlak voor. Maar wij niet alleen, want dit was de lange rij wachtenden. Het zou wel één tot anderhalf uur duren voor we een kaartje hadden. En dan kon het nog wel eens even duren voor we erin mochten. Dat was ons te gortig. Zo lang wachten in die snijdende kou. Dat houden we dus voor een volgende keer. Hebben we tenminste één excuus om nog eens naar Berlijn te gaan.
Het lijkt een heel eenvoudig jasje, maar er komt heel wat werk en vakmanschap aan te pas!!
Net terug uit Berlijn en nog niet aan bloggen toegekomen. Vandaag dus maar een filmpje van Zarah Leander:
Dit was de favoriete zoethoud-film als onze jongens ziek waren. Liggend op de bank, met ernaast een krukje waarop sap en koekjes. Ik geloof dat we het begin van deze film niet eens goed hadden opgenomen. Maar dat weerhield onze jongens er niet van om hem keer op keer te bekijken. Toen ik deze week het boekenweek geschenk van de bibliotheek kreeg, zag ik dat de film gemaakt was naar aanleiding van het boek.
Zoeken op You Tube leverde alleen het begin van de film op, maar het houterige Nederlands herkende ik meteen:
Bijna mijn hele leven heb ik een afschuw gehad van spruitjes. Als klein kind was ik al een lastige eter en spruitjes kon je helemaal niet aan me kwijt. Leo daarentegen vindt ze heerlijk. Helaas kreeg hij ze maar nauwelijks één keer per jaar, met de kerst. Dan was er altijd wel een andere groente die ik wel lustte. Maar met dit recept van 24Kitchen ben ik overstag. En ik weet nu dat je spruitjes maar heel kort (niet langer dan 8 minuten) moet koken.
| Spruitenstamppot met rode uiencompote (4 pers.)
1 kg kruimige aardappels Rode uiencompote |
Spruitjesstamppot Breng een pan met water en een beetje zout aan de kook. Schil en snijd de aardappels in gelijke stukken. Kook de aardappels in circa 15 minuten gaar. Maak de spruitjes schoon.Kook de spruitjes de laatste 8 minuten mee met de aardappels. Giet de aardappels en spruitjes af en stoom ze droog. Verwarm de melk. Rooster de cashewnoten circa 5 minuten in een droge koekenpan. Pureer de aardappels en de spruitjes grof met een pureestamper en roer de melk erdoor. Meng de cashewnoten en de rucola er door breng op smaak met een beetje zout en peper. |
Rode uiencompote
Pel en snijd de uien in halve ringen. Verhit een scheutje olie in een pan en fruit de ui circa 5 minuten. Schenk de balsamicoazijn en de rode wijn erbij en voeg de honing toe. Breng rustig aan de kook. laat circa 15 minuten op laag vuur koken tot er een stroperige uiencompote ontstaat. Breng op smaak met een beetje zout.
Verdeel de stamppot over borden en schep de uiencompote eroverheen. Snijd de fetakaas in blokjes en verdeel over de borden.
EET SMAKELIJK!