Category Archives: Uncategorized

Kruimels

Posted on by

Vlak voor ik op vakantie ging, bakte ik een groot stuk gevulde speculaas. Ik wilde het meenemen naar Japan als presentje uit Holland. Mijn baksel zag er prachtig uit en rook heerlijk. Maar toen ik het om wilde draaien, gleed het van de schaal. Helemaal in stukken. Helaas, dat kon ik natuurlijk niet meer meenemen. Onze buren lustten wel wat brokstukken en zelf aten we ook noodgedwongen 😉 wat stukken. Gelukkig had ik nog voldoende voorraad amandelpers om diezelfde dag opnieuw te bakken.


De doosjes waarin het verpakt zou worden, had ik al eerder gemaakt en zagen er zo uit. Mijn baksel vergat in in alle consternatie te fotograferen, maar ook het tweede stuk zag er prachtig uit.
En het souvenir viel zeker in de smaak!

Treinen

Posted on by
Reizen met de trein in Japan is uitermate ontspannend. Zeker als je in zo’n mooie Shinkansen rijdt.

Van te voren heb je je plaatsen gereserveerd en dan hoefje alleen nog maar op de juiste plek in de rij te gaan staan en in te stappen. Niet treuzelen, want de trein vertrekt op de minuut nauwkeurig en de in-en uitstaptijd is dus beperkt. Toch voelde het niet als gestresst, integendeel.
De trein wordt aan begin en eind schoongemaakt, want elke trein ziet er onberispelijk uit. En je rijdt altijd vooruit. Alle stoelen worden aan het eindpunt gekeerd. Je hebt er behoorlijk veel beenruimte, een tafeltje en er is cateringservice. Is dat er niet, dan heb je al wat op het station gekocht. In de trein zijn automaten, waar je iets te drinken uit kunt halen.

De reis duurt meestal niet zo lang, maar toch wil je misschien even naar het toilet. Geen punt, diverse toiletruimtes zijn beschikbaar en ook daar verbaasde ik me over de properheid en hoe er over alles is nagedacht. Een beugel om je vast te houden, gelegenheid om een kind te verschonen, aparte ruimtes om je op te maken of je tanden te poetsen. Daarnaast zijn er voldoende grote afvalbakken. En daar doet dan ook vrijwel iedereen zijn afval in.  
En waar je dat alles kunt vinden, hoef je je niet af te vragen. Dat staat op je tafeltje voor je. Trouwens, lang hoef je op zo’n trein nooit te wachten, want er rijden op het trajekt Tokyo-Osaka minstens acht (8) dergelijke treinen per uur, nog afgezien van de “gewone”treinen. Maar daar ben je dan weer wel aanzienlijk meer reistijd mee kwijt.

 

Soort van….

Posted on by

Kennen wij de zoete poffertjes, met suiker en roomboter geserveerd in een nostalgisch ogende zaak, in Japan eten ze ook een soort van poffertjes. Maar die zijn dan gevuld met inktvis en dus hartig. Dat vullen gaat nog niet zo eenvoudig. En hoewel er nu ook geautomatiseerde manieren zijn, vinden wij deze manier toch het leukst. Samen maken de man en vrouw handig leuke ronde bolletjes, die grif van de hand gaan.
Klik hier of op het filmpje om te zien hoe dat gaat.

Helaas hadden we net gegeten en hebben we deze specialiteit niet geproefd 🙁

Hiroshige

Posted on by

  De inwoners van Minakuchi zijn druk bezig met het drogen van repen kalebas. Willen ze die verkopen aan de reizigers die Hiroshige volgde op hun reis? Of hebben die genoeg voorraad bij zich?
Nu is het stil in Minakuchi, niemand te zien bij de zich in het water spiegelende huizen.

Ontmoeting

Posted on by
We gingen naar Kobe, vanuit Kyoto met de trein. Dat is op zich al een belevenis, maar daar over later meer. Kobe heeft drie stations, die dicht bij elkaar liggen en alle drie Sannomiya heten. Alleen worden ze bediend door verschillende treinmaatschappijen. Dat is dus lekker makkelijk, maar niet heus. Ons richtinggevoel hielp niet echt en onze plattegrond ook al niet. En na wat op goed geluk ronddolen, besloten we de weg te vragen. Ik gokte erop dat een jonge man waarschijnlijk wel wat Engels zou spreken. Helaas bleek “yes and no” zijn enige kennis van die taal te zijn.

Hij keek lang en ernstig naar onze plattegrond, zuchtte diverse keren, humde wat en draaide zich toen om naar een man op een fiets. Of hij kon helpen?

“Chinatown?” Yes, dat kon ie. Hij stapte op en zijn fiets en gebaarde dat wij hem moesten volgen. Dat kon dus nog wel eens een flinke snelwandeling worden. Gelukkig begreep hij dat ook en stapte af om daarna in een straf tempo verder te lopen. Wij er enigszins hijgend achteraan. “Where are you from” vroeg hij. “Oranda” antwoordde ik. “Oranda? Oh…. Nederland! Eén, twee, drie, goeiemorrege!” Bleken we tussen de anderhalf miljoen Kobenaren juiste die éne te hebben gevonden die Nederland kende en er zelfs vaak geweest was. Hij kende Driebergen, Zeist, Utrecht, Amersfoort en natuurlijk Amsterdam en Rotterdam. Hoe hadden we dat zo kunnen uitkienen….

Aan het begin van Chinatown staat een enorm Boeddhabeeld. Mensen gooien muntjes op zijn buik. Dat hebben wij ook maar gedaan, als dank voor zoveel goeie hulp!

Voorpret

Posted on by

Al maanden van te voren zijn Leo en ik met de voorbereidingen voor onze reis naar Japan begonnen. Informatie in overvloed op het internet, maar niet alles is ook bruikbaar voor ons. Veel links verwijzen naar tips om het nachtleven in te duiken of vertellen hoe goed je kunt shoppen in Tokyo of Kyoto.  Maar de sites van JNTO en  Japanguide gaven veruit de meeste en beste inlichtingen.

Eerst werd in grove lijnen een plan uitgezet, dan gekeken welke periode we zouden willen en kunnen. En toen konden de details ingevuld worden. Met wie vliegen we en waar zullen we slapen? Welke trips kunnen we maken en hoe verdelen we ze over die drie weken? En zo kwam er toch wel een aardig programma te voorschijn.

Uren heb ik achter de computer gezeten om leuke plekken te zoeken. Ik leerde zo al heel veel over het land en raakte heel bedreven in het zoeken naar de juiste treinen, geholpen door Hyperdia.  We planden lange dagen en wisselden dat af met rustige toertjes in de stad of wat dichterbij. Met wandelingen, maar ook met musea voor het geval het zou regenen. We wisten heel goed wat we niet wilden. Eindeloos shoppen, bijvoorbeeld. Dat kan overal en daar hoef je natuurlijk niet zo ver voor te reizen. Uiteindelijk kwamen we tot een reisschema, waarin alle dagen min of meer waren ingevuld. Met meer dan we zouden kunnen ondernemen, maar niet alles hoefde. Ook in Japan heeft een dag maar 24 uur.

De komende weken zal ik hier wat verslagen geven. Hopelijk reizen jullie met me mee 😉 😉 😉

Wapenstilstandsdag

Posted on by

Dit jaar is het 100 jaar geleden dat de 1e wereldoorlog begon. Een bittere strijd, waarbij miljoenen jonge mensen het leven lieten. Onder omstandigheden die mensonterend en verschrikkelijk waren. Zoveel jonge levens in de knop gebroken, zoveel verdriet, zoveel tranen, zoveel pijn.

Vier jaar later werd een wapenstilstandsovereenkomst getekend, juist op deze dag.
John McGrae schreef een prachtig gedicht over deze strijd. Het is vaak vertaald, maar deze vertaling van Bert Deben vind ik het allermooist.

In Flanders Fields
In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.
John McCrae|
Western Front, Flanders (nearby Ypres)
2/3 may 1915.
In Vlaamse Velden
Klaprozen bloeien in Vlaamse klei
Tussen duizenden kruisen, rij aan rij,
Die onze ligging hier duiden; en in de lucht
Zingen moedige leeuweriken, die tijdens hun vlucht
Nauwelijks hoorbaar zijn, door het geschut hier beneden.  
Wij zijn Dood.  Enkele dagen geleden
Leefden wij nog, voelden wij dag en dauw en smeedden
Wij plannen met wie wij beminden, maar nu rusten wij stug
In Vlaamse velden.  
Zet onze strijd met de vijand voort:
Falende handen reiken aan jullie de toorts;
Aan jullie de taak deze hoog te houden.
Vervul onze hoop, opdat wij eindelijk zouden
Gemoedsrust vinden, tussen klaprozen, ongestoord
In Vlaamse velden. 
Vertaling:  © bert deben, mei 2014.

 

Lekker

Posted on by

Leo kookt regelmatig en heeft een aantal favoriete recepten. Maar laatst vond hij op de site van Appie een nieuw recept. Met veel groente en niet zo heel erg ingewikkeld om te maken. En bovendien super lekker!! Deze soep komt vast veel vaker bij ons op tafel!!

Voor 4 personen:
250 g chorizo (worst)
2 uien
1 zak paprikamix (3 stuks)
1 tl gemalen komijn (djinten)
800 g kikkererwten (blik)
350 g tomatensaus (tomato frito, pakje)
1 rundvleesbouillontablet
750 ml kokend water
1 stokbroodSnijd de chorizo in blokjes en de uien in halve ringen. Snijd de paprika’s in repen. 

foto: www.ah.nl

Bak de chorizo 1 min. in een soeppan zonder olie of boter.
Voeg de ui, paprika en komijn toe. Bak al roerend 4 min. op hoog vuur.
Laat de kikkererwten uitlekken en voeg ze samen met de tomatensaus, het bouillontablet en het water toe. Roer goed door en kook 6 min. op middelhoog vuur.
Breng op smaak met peper en zout en verdeel de soep over de kommen.
Serveer met het stokbrood.

Spreuk van de week

Posted on by
  Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.

Ik haat bloemen. Ik schilder ze omdat ze goedkoper zijn dan een model en ze bewegen niet.

Georgia O’Keeffe