KEEP MARLIKA WALKING

MarlikaAl een paar weken geleden vertelde ik hier het verhaal van mijn buurvrouw.
Marlika (30, sinds 2 jaar getrouwd met Maurice en moeder van de 7 maanden oude Manouk) heeft te horen gekregen dat ze een agressieve vorm van MS heeft en binnen korte tijd in een rolstoel terecht zal komen. Na de eerste schrik heeft zij, met man en veel vrienden besloten om het gevecht tegen die nare ziekte aan te gaan.
Hier in Nederland worden uitsluitend medicijnen voorgeschreven, die de voortgang van de ziekte enigszins remmen. Maar wat heb je aan remmen, als je nog zo jong bent? Ze wil vooruit, haar kind zien opgroeien, er mee wandelen, stoeien, goed voor kunnen zorgen. Kortom zij wil LEVEN als een gewoon mens.
Daarom gaat ze binnenkort naar Moskou voor een aHSCT-behandeling. Hier in Nederland wordt een dergelijke behandeling niet gegeven.
Voor de behandeling in Moskou moet Eur. 80.000,– op tafel gelegd worden . De ziektekostenverzekering vergoedt hiervoor geen cent!
Daarom werd vandaag (23 maart 2019) het startsein gegeven voor de crowdfunding-actie KEEP MARLIKA WALKING .

Buren, vrienden, kennissen, de sportclub en natuurlijk ook wij helpen mee.

Mag Marlika ook op jullie hulp rekenen?
Hier staan de gegevens die nodig zijn om geld over te maken
En bedenk, vele kwartjes maken een Euro.

Boek

Boek-het-geheim-van-geluk.jpgVia de online-bibliotheek las ik het boek “Het geheim van geluk” van Susan Meissner. Een boek over benarde omstandigheden, oorlog, bombardementen en hoe levens door een vreemd toeval heel anders kunnen lopen. Ook een verhaal over aannames, dingen vergeten, niet durven of op z’n beloop laten, om later te ontdekken dat zoiets nou juist van groot belang was.
Een 90-jarige kunstenares vertelt pas aan het eind van haar leven hoe zij de oorlog heeft doorgemaakt. De band met haar moeder was niet al te best. Door de ogen van een 16-jarige puber zijn de dingen die haar moeder deed en de consequenties daarvan allerminst vriendelijk beoordeeld. Pas later realiseert ze zich dat alles misschien toch anders lag. Maar dan is het al te laat en dwingen de omstandigheden haar besluiten te nemen die niet terug te draaien zijn. Ik vond het, ondanks alle narigheid toch een vrij licht boek om te lezen.

Snipperdag…

Gisteren gewoonweg vergeten een blogje klaar te zetten. Nou ja! Vanmorgen te slaperig om snel even iets bij elkaar te schrijven. En dan komt het op de lange baan. Nu vind ik het te laat om er nog veel aan te doen.
Lang verhaal kort beschreven: ik neem vandaag een snipperdag!
snipperdag.jpg

Ze weten alles…

belastingAl vele jaren doe ik de belastingaangifte.
Niet dat Leo dat niet zou kunnen, maar ik vind het gewoon minder vervelend om te doen. Vroeger, ja vroeger, was het een hele klus. Eerst alles uitzoeken, loonstroken, nota’s, bankafschriften. Daar was ik wel een avond mee bezig. Formulieren die met de hand ingevuld moesten worden. Dan een kladje maken en daarna tikte ik de aangifte op de schrijfmachine uit.
Maar het werd steeds gemakkelijker.
De eerste keer vond ik het nog een beetje griezelig om alles digitaal te doen, nu is het zo vanzelfsprekend. En wat moet je nog invullen? Bijna niks, want alles weten ze al van je. Hoeveel je verdient, spaart, hoeveel hypotheek je hebt en wat je huis (volgens de belasting) waard is… alles! En aftrekposten zijn er ook niet veel meer.
Het is nu een fluitje van een cent. En voor dit jaar gelukkig ook al weer klaar!

Over de dijk…

afsluitdijkIn 2017 fietste onze zoon over de Afsluitdijk, als onderdeel van een “Rondje Nederland” en kort geleden wandelde Marthy er overheen. Een lange rechte dijk, met aan weerszijden water. Een bijzondere ervaring, hoorde ik.
En nu zal dat binnenkort niet meer kunnen, want er moeten allerlei werkzaamheden aan die dijk gedaan worden. Je kunt er wel overheen, in een bus en je fiets kan mee. Maar voor de rechtgeaarde fietser is dat geen alternatief.
Ik heb geen idee hoe die werkzaamheden er uit gaan zien, maar is het anno 2019 niet mogelijk een soort van noodfietspad te maken? Voor gemotoriseerd verkeer kan dat doch ook?
Zoon zal er niet om malen, maar andere fietsers zullen het beslist niet leuk vinden. Moeten ze hun plannen de komende drie jaar opschuiven…

Roze wolk…?

roze-wolkGek, deze foto van Erwin Olaf associeerde ik meteen met het valse beeld van een roze wolk. Je weet wel, de gelukzalige staat waarin iedereen soms verwacht wordt te verkeren. De vrouw op deze foto, in haar mooie, glanzende, van alle gemakken voorziene roze keuken, lijkt me juist helemaal niet gelukkig.
Op de tentoonstelling van Erwin Olaf in het Gemeentemuseum in Den Haag hangen vele foto’s met een dubbele bodem. Foto’s waarbij je op het verkeerde been gezet wordt en niet alles is zo als het lijkt. De tentoonstelling is nog te zien tot en met 12 mei 2019.

Geen mannenwerk…

“Ik maakte kleren voor de nieuwe vrouw.
Ze kon in mijn kleren gemakkelijk bewegen en leven.
Vrouwen kleden is geen mannenwerk”

Deze uitspraak is van Coco Chanel en wat moeten we blij zijn, want ik moet er niet aan denken me kleden in een crinoline. Modeontwerpsters-213Zo’n breed geval, waar je niet in kunt zitten. Of zo’n korset te moeten dragen, met ingesnoerde taille door de wereld te moeten gaan. Nee, ik ben blij dat er ook heel veel vrouwen onze kleding ontwerpen.
Samen met schoondochter bezocht ik afgelopen week de tentoonstelling “Femmes fatales” in het Gemeentemuseum in Den Haag. Samen bekeken we de vele mooie, maar soms ook zeer vergezochte en (bijna) ondraagbare japonnen. Maar er was ook veel herkenbaars, zeer draagbare kleding te zien. Ontwerpen van Coco Chanel, Vivienne Westwood, Prada, Sheila de Vries, Iris van Herpen en vele anderen. Wie ook nog wil gaan kijken, moet zich haasten, want de tentoonstelling loopt nog tot en met 24 maart. Maar het is zeker de moeite waard!

Deze slideshow vereist JavaScript.

Bloggers onder elkaar

bloggersbijeenkomstVanuit alle windstreken kwamen gisteren Bettie, Inge, Marthy, Jeanne, Ton, Emie en ik naar Utrecht Centraal voor wat nu al een traditie geworden is: onze jaarlijkse Bloggers-bijeenkomst.
We schoven aan tafel in Bar Beton en praatten over van alles en nog wat. Over vrolijke, rare, leuke, belachelijke of verdrietige dingen. We bleken soms van dezelfde dingen te houden, of juist volkomen andere interesses te hebben. Maar over één ding waren we het aan het eind van de middag roerend eens: Het was een heerlijke, gezellige en ontspannen dag! We hebben ons goed geamuseerd, er was gelachen, geen onvertogen woord gevallen en volgend jaar wordt het natuurlijk herhaald. Want “LIFE is better with Friends”

Delfts blauw…

bakfiets.jpgWandelend in Delft kwam ik deze bakfiets tegen. Aan zoiets kan ik niet voorbij lopen, er moét een foto gemaakt. Maar thuis bedacht ik “wat moet ik er mee?”, want in mijn haast om verder te gaan op die kouwe dag was ik vergeten wat details te fotograferen. Van wie zou die bakfiets zijn en wat wordt er mee bezorgd? Een korte speurtocht op Google bracht me naar dit artikel.
Die mooie bakfiets is al tamelijk oud. Vroeger was ie groen. Maar een fikse opknapbeurt, een dosis creativiteit en hulp van Royal Delft maakte de fiets tot een soort van vuilniswagentje. Want het afval van Café de Oude Jan wordt met deze fiets naar de ondergrondse container vervoerd. En dat gebeurt dus niet onopgemerkt. Mooie promotie toch!
Ook oude spullen kunnen met een beetje moeite opgevrolijkt worden en hun nut nog altijd bewijzen.