Makelaar…?

Het zal natuurlijk gewoon voor de sier zijn, deze vogelhuisjes aan een muur in Oosterend. Maar meteen toen ik ze zag, kreeg ik associaties met een makelaar.
Vogels zouden hier tenslotte kunnen kiezen welke villa ze het leukst of het fijnst lijkt. Horen jullie ze al kwetteren? Moe Koolmees die een beetje groot wil, want dat is zo fijn voor de kinderen. Meneer Spreeuw piept zuinigjes, omdat hij vreest geen hypotheek te kunnen betalen. Mevrouw Koekoek zegt niks, die kraakt gewoon een flink huis, niet te ver en een beetje in de luwte….
Vogelhuisjes

Schaap

schaapWie Texel zegt, zegt schapen. Honderden, duizenden grazen er in de groene weiden. Zo lief… Telkens als we weer langs zo’n wei kwamen, werd ik ter plekke vertederd. Zo’n wollig beest, knabbelend aan het gras… Maar toen we over een dijk in Oudeschild reden, zag ik ineens een schaap op z’n rug liggen. Ik weet dat zoiets heel dramatisch is. Het dier kan niet overeind komen en zou sterven… Leo keerde de auto om te checken of ik het toch wel goed gezien had. En ja…, maar wat te doen? Ik liep naar een huis, maar daar bleek niemand thuis. Uiteindelijk belde ik de politie. Niet het 112 alarm, maar het nummer voor mindere zaken. Er zou actie ondernomen worden. Ik hoefde niet te blijven. Terwijl ik nog wat aarzelde en nog even bleef kijken, kwam er een wandelaarster aan en van de andere kant een jonge vrouw met een hond. Ik legde uit wat er aan de hand was en zij klauterden over de sloot en het hek. En binnen de kortste keren stond schaap weer op zijn of haar pootjes. Kalm liep het weg… zonder gemekker 😉 De wandelaarster stak haar hand op en zwaaide. En ik belde nogmaals de politie om te melden dat alles gelukkig goed gekomen was en er geen auto meer hoefde uit te rijden.

Cadeau

Maandagmorgen vertrokken we al vroeg richting Den Helder, om vandaar met de boot naar Texel te gaan. We gingen het cadeau voor onze 45 jarig huwelijk verzilveren. We waren te vroeg om meteen naar het hotel te gaan, maar reden eerst nog naar Oosterend.

tesel-zon

Het had de hele reis geregend, maar net toen we daar de auto geparkeerd hadden, piepte de zon door de wolken en was het droog. En dat bleef het ook alle dagen, het werd zowaar zonnig!
De kinderen hadden alles prima voor ons geregeld. We hoefden niets te overleggen, alleen onze naam zou voldoende zijn in het hotel. En ja hoor…dat klopte. De parkeerplaats, de kamer en het diner ‘s avonds, het was allemaal pico bello!
We hebben bijna het hele eiland doorkruist, lieve dorpjes gezien, leuke huisjes, mooie natuur en lekker gewandeld. Drie heerlijke dagen, waarvan hieronder een sfeerbeeld: