Category Archives: reizen

Wereldhavendagen 2017

Posted on by
2

Al vele jaren is het eerste weekend van september in Rotterdam bestemd voor de Wereldhavendagen. En wij zijn daar ook al vele jaren van de partij geweest. Om te kijken, om mee te doen aan excursies en om ons te verwonderen wat er allemaal in zo’n wereldhaven kan en gebeurt. We keken al eens naar demonstraties van blusboten, van slepers, van de mannen die de schepen vastleggen en nog veel meer. Sommige jaren gingen we naar de containers van ECT, de tanks van Vopak of BP en voeren we mee met allerlei boten en (soms) bootjes.
Dit jaar werden we als VIP behandeld op De Nieuwe Maze, het directieschip van het Havenbedrijf Rotterdam. Doorgaans wordt dit schip gebruikt om belangrijke buitenlandse relaties te fêteren, maar afgelopen vrijdag waren Leo en ik, met schoonzus en zwager en nog meer nieuwsgierigen, te gast en werden we in de watten gelegd tijdens een mooie tocht door de Rotterdamse havens. We voelden ons even een echt “very important person” 😉

Deze slideshow vereist JavaScript.

Bamboe

Posted on by
3

Afgelopen week zagen we een documentaire op BBC2 over Hongkong. Een stad die bijna alleen maar bestaat uit torenhoge wolkenkrabbers. De grond is er erg duur, beperkt en dus wordt er voornamelijk in de hoogte gebouwd. Mooi? Dat is een kwestie van smaak. Er zitten beslist prachtige staaltjes van architectuur bij. De stad werd aan alle kanten belicht. De hoge huren, de weinige ruimte en nog veel meer…. Maar er was één ding, dat ons vooral frappeerde. Veel van die hoge gebouwen werden gebouwd met behulp van stellingen van… bamboe.
Dat hadden we zelf ook al gezien tijdens onze reizen naar Zuidoost Azië, zoals op deze foto, die ik in 1997 in Shanghai maakte. Maar wij dachten dat het inmiddels wel door ander materiaal zou zijn vervangen. Dat het zelfs nu nog werd gebruikt, verbaasde ons. En de Engelse journaliste was er ook stom verbaasd over. Hoe werden die bamboestengels dan aan elkaar gemaakt? Vroeger gebeurde dat met repen bamboe, maar dat gaf te veel verwondingen bij de bouwers. Nu gebruikt men een soort polyester koord. Een Chinese bouwvakker deed het voor en het leek vrij simpel. Het ging eigenlijk razendsnel. En hoe hoog  konden die stellingen wel gemaakt worden? Tot wel 70 verdiepingen hoog, vertelde men. Dus niks high tech constructies, maar gewoon ouderwetse bamboe… Goedkoop, sterk, buigzaam, milieuvriendelijk en altijd leverbaar.
De uitzending wordt op dinsdagavond om 23.15 uur nogmaals op BBC2 uitgezonden. Later volgen ook nog documentaires over Mexico City en Moscou.

Bewaren

Voorbereidingen

Posted on by
2

Vandaag beginnen de Wereldhavendagen 2017 in Rotterdam. Elk jaar weer een groots spektakel met heel veel excursies en demonstraties van allerlei maritieme bedrijven.
Gisteren waren er al veel voorbereidingen te zien. Podia werden opgericht, tenten stonden her en der in het havengebied en marineschepen werden naar hun tijdelijke ligplaats gesleept. En daar konden we dus mooi even bij meekijken tijdens onze wekelijkse Ganzenpas-wandeling. Want ondanks de regen aan het begin van de morgen, gingen we toch op weg en kijk… na een kwartiertje kwam de zon en werd het een heerlijke wandeling.

Paarden

Posted on by
2

Kwamen we in Newmarket (Groot Brittannië) in een paardenfile terecht, ook in Wenen vielen we met onze neus in de boter. Want er waren geen voorstellingen van de Spaanse Rijschool, maar al die mooie Lippizaner paarden hebben toch een beetje beweging nodig. En juist toen ze weer in keurige rijen werden teruggebracht, liepen wij daar en konden we zien hoe elke ruiter zijn paard op stal zette en verzorgde.

 

En in Wenen rijden natuurlijk ook tientallen koetsjes met mooie paarden. Dit meisje kon haar geluk niet op, dat ze even op de foto mocht met zo’n mooi dier.

Wenen

Posted on by
9

De laatste dag in Wenen hadden we nog alle tijd. Het vliegtuig zou pas in de avond vertrekken, dus pakten we het openbaar vervoer en gingen naar het Hundertwasserhaus. De autodidact Hundertwasser (1928-2000) proppageerde in het begin van de jaren tachtig een architectuur met mer oog voor de mensen en de natuur, die een grote plaats in zijn gebouwen inneemt. Bomen en planten groeien welig op balkons en vensterbanken en hebben ook een luchtzuiverende werking. Heel ecologisch en dat is dan weer modern in deze tijd. Ook de vele heldere kleuren en versieringen met grillig mozaïek maken de gebouwen in meerdere opzichten interessant en foto-waardig.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Wenen

Posted on by
2

Wie in Wenen is, moet natuurlijk een keer naar het prachtige slot Schönbrunn. Een toeristentrekker van je welste. Het was een prachtige dag, het slot baadde in het zonlicht. Met een beetje fantasie kun je je voorstellen dat het immense plein er voor werd bevolkt door koetsen, palfreniers in mooie uniformen en dames in elegant ruisende japonnen. Oké, de huidige toerist loopt er bij alsof er nog een gigantische bouwvakklus te klaren is en elegantie is soms ver te zoeken, maar vooruit, even wegdromen mag wel…
We hadden al kaartjes en sloten dus al snel aan in de rij voor de toegang. Binnen mocht niet gefotografeerd worden, maar toen ik zag dat er diverse telefoontjes uit de zaken gehaald werden en er lustig op los gefilmd en gekiekt werd, heb ik me van dat verbod niets aangetrokken. Toch vind ik de foto’s die je er maakt altijd wat teleurstellend.
We liepen door een aantal zalen, waar keizer Franz Josef gewoond had, met zijn vrouw Elisabeth, die wij beter kennen als Sisi. En we bekeken de enorme, strak aangelegde tuin
Alle pracht en praal ten spijt, is het geen leven waar ik jaloers op ben. Zoveel goud en opsmuk, zo bedompt en van de buitenwereld afgesloten.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Natuur in de stad

Posted on by
2

Dat hadden we eerlijk gezegd niet verwacht, dat we zouden uitkijken op een lavendelveldje vanuit ons hotelkamerraam. Maar op het dak van de aanbouw van Boutiquehotel Stadthalle in Wenen was toch echte lavendel aangeplant. Er stonden zelfs bijenkasten. In het hotel zelf kon je de honing en andere producten kopen die van die lavendel gemaakt waren.
De buitenmuren van het hotel waren beplant met varens en klimplanten en voor een groot deel voorzien van zonnepanelen, zodat ook de energie op eigen kracht werd opgewekt.
Verder waren alle zaken in het hotel zoveel mogelijk biologisch. Dus begon de dag al met een gezond en heerlijk ontbijt.
Zo kan natuur in de stad dus ook worden gebruikt.

Wenen

Posted on by
1

Meteen na aankomst op het vliegveld kochten we een 72-uurs kaart voor het openbaar vervoer. Dat is in Wenen prima geregeld, al zijn er op dit moment nogal wat opbrekingen en wijzigingen. Maar die worden keurig aangegeven. En och, even een stukje lopen in die mooie stad is geen straf. Voor lange afstanden is er een uitgebreid net van trams, bussen en U-bahn. Ondanks de drukte overal, hoefden we zelden te staan. Soms stond zelfs een hoffelijke Wener voor ons op… Ach ja, ouder worden heeft ook z’n bekoringen 😉 😉 😉
En overal vind je standbeelden, fonteinen, monumenten en gebouwen, rijkelijk versierd. De Weners hielden en houden wel van een ornamentje…

 

 

Wenen

Posted on by
4

Bij een bezoek aan Wenen behoort niet alleen Schönbrunn, maar ook een tochtje naar Grinzing. Om er in een Heurigen wijn te drinken en Bretzel te eten. En dat deden we dan natuurlijk ook. De vorige keer dat ik in Wenen was met mijn vriendin Irene hadden we dat ook gedaan. En net als toen, was het nu ook schitterend weer. Misschien zelfs wel een beetje te warm. Maar we lieten ons niet tegenhouden, namen ’s middags tram 38 naar Grinzing en wandelden daar wat, waarbij we zoveel mogelijk schaduw opzochten.
Grinzing is een gezellig dorpje, waar de wijnhuizen zij aan zij staan, waarvan er vele in augustus gesloten zijn. Maar Restaurant Brandl had een mooi terras, met grote parasols en heerlijk koele wijn. Wat wil een mens nog meer…?
We aten er ’s avonds ook nog heerlijke Eierschwammerln (cantharellen), een gerecht dat in Nederland niet zo vaak op de kaart staat. Gewoon een gezellige en fijne dag!

Bewaren

Bewaren

Weer terug

Posted on by
8

Afgelopen week waren Leo en ik een paar dagen in Wenen. Zoals bijna elk jaar, vieren wij onze trouwdag (dit jaar de 44e) met een reisje. Later zal ik er meer over vertellen. Maar eerst onze terugreis. We vlogen heen en terug op Rotterdam, lekker makkelijk dachten we. Maar de thuiskomst was toch minder simpel dan wij aanvankelijk dachten.
Allereerst moesten we een lange tijd wachten op onze bagage. Bijna een uur stond de band stil. Daarbij was het uitzonderlijk druk in de hal en dat om 11 uur ’s avonds. Zelden zoveel afhalers gezien als daar. Het leek wel of er een beroemdheid aankwam. Nou ja, misschien was dat ook zo, maar dat is ons dan ontgaan.
Toen met koffer en rugzakken op zoek naar de auto. Rotterdam-The Hague Airport is niet zo groot, maar er is een tamelijk uitgebreid parkeerterrein. En dat is me toch slecht gemarkeerd! Ik dacht slim te zijn en een foto van onze geparkeerde auto te maken. Maar bij daglicht ziet alles er toch anders uit. Het was bij een hek, maar waar was dat? Minstens drie kwartier hebben we gezocht en uiteindelijk bleek Leo toch de beste speurneus. Ik begrijp niet waarom er zo weinig markeringen zijn. Volgende keer gaan we toch maar weer vanaf Schiphol. Nemen we de trein daar naartoe, wel zo makkelijk.