Tjongejonge, wat was het heet. Net gedoucht en je was alweer bezweet. Het werd steeds moeilijker om te kiezen wat je nou wel of juist niet aan zou trekken. Het moet tenslotte nog een beetje acceptabel zijn voor de omgeving. Leo en ik hielden elkaar nauwlettend in de gaten en vroegen elkaar regelmatig “Of dit nou nog wel kon…?” En ja, het kon nog wel.
Maar ’s avonds bij het Journaal valt regelmatig onze mond open. Want dat kon toch echt niet meer. Die arme nieuwslezer en weerman, strak in het pak, overhemd tot aan het bovenste knoopje dicht en dan nog een stropdas. Welke suffe stylist had hier nou toch de hand in? De presentator hoeft echt niet in bermuda op het scherm te verschijnen, de weerman mag zijn hawaï-shirt ook wel thuis laten. Maar is er nou geen gulden middenweg? Een vlotte lichte broek, net poloshirt…? Zodat ze op de weersomstandigheden zijn voorbereid?
Category Archives: Persoonlijk
Bijzonder
Door de warmte van deze zomer komen soms heel bijzondere dingen naar voren. Zo meldde de Hortus Botanicus in Leiden deze week dat vier grote Agave planten (Agave Americana) voor het eerst sinds 60-70 jaar bloeien. En niet zomaar een bloemetje, maar reusachtige stengels met daaraan bijzondere bloemen, die vol nectar zitten. Niet alleen voor de bezoekers leuk, maar ook voor de bijen een extraatje.
Toevallig ging de wandeling van de Ganzenpas afgelopen donderdag naar Leiden. We bezochten daar een hofje, waarover ik later wel zal berichten. Maar ook een bezoekje aan de Hortus paste nog in onze dag en dus kreeg ik de gelegenheid om deze bijzondere planten in levende lijve te kunnen zien en te kunnen fotograferen. Een kans die ik me niet liet ontnemen, warm of niet!

Papier
Als ik zie hoeveel papier er ons huis binnenkomt… kanten, magazines, reclame… De papierbak is al heel snel vol. Ja, die krant zou misschien wel afgezegd kunnen worden en week- en maandbladen ook. Maar dan wordt het wel erg veel digitaal lezen, ook niet zo best toch…? Soms bewaar ik bladen met mooie platen of goed papier.
Nu nog even de tijd vinden om er aan zo’n project te beginnen…
Naweeën
Erg veel last heb ik gelukkig niet gehad van de bestralingen. Maar helemaal vlekkeloos verliep het niet. De eerste dagen leek het of er niks aan de hand was, maar toen begon mijn velletje toch wel geïrriteerd te raken. En op zo’n rot plek, precies in de huidplooi onder mijn borst. In 2008 werd me gezegd alles zo veel mogelijk droog te houden. Poederen met reukloze talkpoeder mocht, maar verder niks.
Nu kreeg ik te horen dat er zalf voor was. Tikkeltje eigenwijs wilde ik daar in eerste instantie niet aan beginnen. Maar toen na een paar dagen de blaren opensprongen, belde ik toch maar even op om te vragen hoe en wat. Bij het Kruidvat kon ik cetomacrogol crème kopen en er dik op smeren. Tja, en hoe dan…? Want pleisters kunnen en mochten niet. Het werd dus hannesen met grote gaas kompressen. En het moest zo luchtig mogelijk blijven, liefst zonder BH.
Dat betekende dus een paar dagen pyama- en huisarrest. Want zonder BH naar buiten ga ik onder geen beding. Nu is alles gelukkig weer min of meer genezen. Hopelijk komen er nu geen verrassingen meer….
Tas
Zomaar een tas, met een touwtjespringende meneer of mevrouw er op. Hmm, best leuk….
Maar ga je die tas dragen, dan heeft dat touwtje ineens een functie als hengsel. Dat vind ik nou zo grappig.

Geen idee welke winkel deze tassen uitgeeft, maar ik vind het een superleuke vondst.
Ik vond de tassen op Pinterest, een onuitputtelijke bron voor van alles en nog wat.
Fotootje
Door heel Rees staan beelden van mensen in gewone dagelijkse omstandigheden. Soms vallen ze zo weinig op, dat je bijna een gesprek met zo’n stenen iemand aan gaat. Deze groep viel me ook niet op als beeldengroep. Uit de verte leek het net echt. Ik stond dan ook even stil om de man te laten fotograferen. Toen pas viel het kwartje!
Reden om die groep dan meteen ook op de foto te zetten, mét fotograaf. Het beeld moet tenslotte compleet zijn.

Muzikaal begin van de week
Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.
Niet alleen voor Marie, maar Rex Gildo nodigt allemaal uit voor een dansje:
Langs de Rijn
Zomaar een zonnige zomeravond, langs de Rijn. We waren een dagje weg, naar Duitsland. Zo maar, eventjes er tussen uit. En dan wil ook de inwendige mens wel zo nu en dan verzorgd worden. Het werd een plekje aan de Rheinpromenade in Rees. Lekker eten, biertje erbij en later een ijsje toe. Soms is het leven helemaal zo slecht niet…..!
Groei
Overal in de wijk ligt er op dit moment heel veel boomschors. Grote lappen, die van de platanen komen. Het ziet er een beetje beangstigend uit, alsof de bomen ziek zijn. Maar niks is minder waar. Het is juist een teken van flinke groei. Platanen houden van warmte en gedijen dan goed. En dan knappen ze uit hun jasje. Aan sommige bomen is het heel goed te zien, die staan een beetje “naakt” in het gras. Ze schijnen ook niet zo veel last van al die droogte te hebben. Andere bomen en struiken laten hun blaadjes hangen of zijn al aan een vroege herfst bezig. Die zouden nu wel blij zijn met een flinke regenbui.
Onbegrijpelijk
Soms begrijp ik dingen niet. Dat je een plein een beetje wilt opleuken, prima. Wat bomen, een plantenbak of meer…. Dat snap ik wel.
Maar wat nou wel het nut mag zijn van een plein in twee super knallende kleuren te verven, dat ontgaat me. Ik vind het absoluut niet mooi, mar goed, dat is een kwestie van smaak. Die kleuren springen in het oog, maar in de natuur komen ze zo niet voor. Had de verffabrikant misschien nog een leuk uitverkoopje…? En hoe lang blijft zoiets een beetje netjes…? Het zal wel een doel hebben, maar ik snap er niks van!
