Category Archives: Persoonlijk

over mijzelf, hobbies en zo

Spelletje

Posted on by
img_20260520_2127331578387282406994695333

Oh, die hebben we ook nog, klonk het uit de mond van oudste zoon. Hij hielp me met het opruimen van allerlei dozen, die nog op zolder stonden stof te happen.

In de meeste dozen zaten strips, tijdschriften. Het was een heleboel bij elkaar, want in een mensenleven wordt heel wat verzameld. Maar uit één doos kwam dus dit spelletje. Kan ook weg, vond hij. Maar dat was ik niet met hem eens.

Dat wilde ik wel houden. Een klein beetje uit nostalgische overwegingen, maar ook om dat spelletje nog een te spelen.

Dus gingen de stukjes op tafelen begon ik met het invullen van de dertien stukjes. Allemaal verschillend van vorm op twee na. Het duurde een avond en toen had ik één oplossing gevonden.

Er zijn 1641 verschillende mogelijkheden, dus ik kan voorlopig wel vooruit.

Andere koek

Posted on by

M., die uit Suriname komt, vertelde dat ze heel vaak geen gewone bloem maar kikkererwtenmeel gebruikt als ze pannenkoeken bakt. En ook onze zoon gebruikt dat vaker.

Dus ging ik op zoek naar kikkererwtenmeel of in het Engels “gram flour”. Dat was nog niet zo eenvoudig, maar bij de Iraanse winkel bleek het hoog op een plank te staan. En zoiets moet ik meteen uitproberen. Ik zocht naar recepten en dan kom je al gauw in de Indiase keuken terecht, maar het wordt ook gebruikt in Frankrijk en Italië. Dus moet ik nog eens naar recepten zoeken.

img_20260522_1641437286340812098756683709

Het werd een allereenvoudigst recept: kikkererwtenmeel, gelijke hoeveelheid water en wat zout. Verder niks. Er werd aangeraden het beslag wel even een tijdje van te voren maken.

En dan bakken. In mijn kleine koekenpannetje werd het niks. Het plakte en ik kon de pannenkoek niet omdraaien. Maar in mijn pan met anti-aanbaklaag lukte het voorbeeldig. Niet te dun, niet te dik.

Ik belegde de koek met een restje groenten en serveerde er salade bij. Een prima maal. De pannenkoek smaakte heerlijk. Zo kom je eenvoudig aan voldoende eiwit en peulvruchten. Het is het proberen zeker waard.

Volgende keer vul ik het beslag met wat fijn gesnipperde groenten en wat kruiderij. Ik hou je op de hoogte.

Dubbelgangers

Posted on by

Overkomt het jullie ook weleens? Je ziet iemand en denkt “die ken ik toch..” en dan later schiet je te binnen dat de man of vrouw wel heel erg op iemand anders leek, bijna als een eeneiige tweeling.

Zoals laatst, toen we zoekend naar een adres werden aangesproken door een man. Hij leek sprekend op een bekende acteur. Zelfde haar, zelfde postuur, zelfs zijn stem, een beetje slissend. Ik keek nog eens rond of ik een verborgen camera zag, maar nee. Hij was gewoon loodgieter en maakte een klusje af.

Later die week zag ik op de televisie een vrouw die als twee druppels water leek op een wandelvriendin. Ook weer zoveel gelijkenis. Zelfde ronde gezicht, zelfde haarimplant, zelfs de zelfde lipvorm. Het kon niet anders dan dat het wel een dubbelgangster moest zijn.

Want er wordt beweerd dat iedereen een dubbelganger heeft. Eigenlijk zou ik de mijne wel eens tegen willen komen…

Plastic

Posted on by
img_20260518_133707751_hdr2324518950751587966

Waarom we dat doen, weten we niet meer. Maar op allerlei buitenlandse markten maakten we foto’s van stapels teiltjes en bakken. Niet bijzonder mooi gestapeld, meer gewoon. Maar vaak wel kleurig, dat maakt het materiaal zo vrolijk.

En nu, op de Haagse markt, viel mijn oog er meteen weer op. Afwasteiltjes in soort en maten, van klein tot supergroot. En alle mikmak die er bij hoort. Borstels, rekjes, kinderstoeltjes, voorraadpotten en dozen. Te veel om op te noemen.

Ik vroeg me af of er een mode in afwasteiltjes kan bestaan. Want deze verzameling was vooral pastelkleurig. Geen felle kleur te bekennen.

Laten rijden

Posted on by
img_20260518_203128064_hdr8089854918640674443

Leo en ik lopen nog best wel wat af, al doen we geen hele grote wandelingen meer. En een dagje met schoondochter levert ook een flinke hoeveelheid stappen op.

Maar of kinderen tegenwoordig nog zo veel lopen, ik vraag het me af. Want hier voor een kinderopvang in Den Haag staan de karretjes al klaar voor de volgende dag. Natuurlijk, heerlijk om je kind in zo’n kar te zetten en met een gerust hart uit te zwaaien. Dat kenden we vroeger niet.

Als kleuter had ik het makkelijk, de school was op 50 meter van huis en moeder kon vanuit het raam alles goed in de gaten houden.

Onze kinderen moesten van de flat naar de opvang een heel stuk lopen. Later bracht ik ze op de fiets. Ja, dan hadden ze natuurlijk ook een soort van vervoer.

Ik heb geen idee van waar de kinderen in Den Haag moeten komen. En ze alleen door het drukke verkeer laten gaan is zeker geen optie. Dus dan maar in die leuke karretjes.

Ach ja, elke tijd heeft weer andere gebruiken.

Maandag met muziek

Posted on by

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als de clip niet start, dit is de link

Een lied van de Nederlandse singer-songwriter Kurt Erfting: “Regen in Den Bosch”. Over lastige relaties en vrienden die, ook al zijn ze niet dichtbij, toch aan je denken.

Al weer weg…

Posted on by
Bron: Vogelbescherming

Het was maar van korte duur. De duiven op het balkon van onze zoon zaten geduldig op de eieren en op moederdag kwam het eerste ei uit. Een mager en lelijk scharminkeltje, maar moeder Duif was er wel blij mee.

’s Maandags werd het tweede kuiken geboren. En moeder profiteerde van de gelegenheid om de poten even te strekken.

En dat had ze nou niet moeten doen. Ze draaide zich even om en hop, daar vloog een ekster op het nest aan. Trefzeker hapte hij toe en vloog weg. Nog voor moeder Duif zich om kon draaien kwam een tweede ekster en zo kwam ook kuiken nummer twee aan zijn eind.

En daarmee was het klaar met het duivenbroedsel. Het balkon werd schoongemaakt en de duiven zijn weg. Eén keer duiveneieren is wel voldoende.

Ach ja

Posted on by
Bron: Instagram / Lächelbrett-Vogtland

Nu hoef je ’s morgens niet meer vroeg je bed uit… Maar heerlijk uitslapen is er toch niet bij, want om zes uur wekt je eigen biologische klok.

Niet met een harde bel, niet met een lief muziekje, maar met je blaas. Of je wil of niet, eruit zul je.

Nou ja, je kan natuurlijk nog wel even terug. Misschien nog wat slapen, wat koekeloeren op dat kleine schermpje.

Maar dan heb je het wel gehad.

Kom, eruit en gewoon weer aan de slag.

Jammer

Posted on by

Sinds mijn hartoperatie let ik op wat ik eet. Niet te veel, te vet, bijna altijd volkoren, veel groente. Weinig vlees, maar weer wel redelijk regelmatig peulvruchten. En we lezen vrijwel altijd de etiketten, want daar staat veel meer informatie op dan op de voorkant wordt gezet.

Al jaren kopen wij onze pindakaas bij Aldi. Echte pindakaas, dus van 100% pinda’s en niks anders. Maar de laatste tijd is het lastig om dat product te kopen. Dat wat nu op het schap staat bevat onder andere palmolie. Ja, juist die olie die zo afgeraden wordt omdat het cholesterol verhogend zou zijn.

Ja, er staan nog wel wat van die 100% potten, maar die zijn extra groot, 600 gram. En dan doen we zo lang met een pot. Jammer, want wij vinden deze pindakaas nou juist de lekkerste. Dus moesten we op zoek naar een ander merk.

Gelukkig gevonden bij de blauwe super. En nou maar hopen dat die de normale potten van 350 gram blijft verkopen.

Correcties

Posted on by

In de jaren vijftig werkte Bette Nesmith-Graham als secretaresse op een bankkantoor. Het stak haar dat ze soms voor een kleine typfout hele pagina’s over moest tikken.

Toen ze iets schilderde, ontdekte ze dat fouten daarin gewoon werden overgeschilderd. Het bracht haar op het idee om zoiets te bedenken voor het typwerk. Ze experimenteerde met tempera en bracht de vloeistof op kleur, zodat het niet meer opviel. Meer dan vijf jaar wist ze het geheim te houden.

Maar allengs wilden haar collega’s ook wel aan de slag met deze correctie vloeistof. En in 1956 richtte ze haar bedrijf “Mistake out” op, dat later omgedoopt werd tot “Liquid Paper Company”. Ze kreeg ontslag bij het bankbedrijf, vroeg patent en een handelsmerk aan en werd directeur van haar eigen bedrijf.

Na een aarzelende start vervijfvoudigde de omzet doordat er een artikel in een kantoorblad verscheen en General Motors een grote order plaatste. In 1979 werd het bedrijf verkocht voor vele miljoenen.

Toevallige ingevingen kunnen leiden tot grote zaken.