
Oh, die hebben we ook nog, klonk het uit de mond van oudste zoon. Hij hielp me met het opruimen van allerlei dozen, die nog op zolder stonden stof te happen.
In de meeste dozen zaten strips, tijdschriften. Het was een heleboel bij elkaar, want in een mensenleven wordt heel wat verzameld. Maar uit één doos kwam dus dit spelletje. Kan ook weg, vond hij. Maar dat was ik niet met hem eens.
Dat wilde ik wel houden. Een klein beetje uit nostalgische overwegingen, maar ook om dat spelletje nog een te spelen.
Dus gingen de stukjes op tafelen begon ik met het invullen van de dertien stukjes. Allemaal verschillend van vorm op twee na. Het duurde een avond en toen had ik één oplossing gevonden.
Er zijn 1641 verschillende mogelijkheden, dus ik kan voorlopig wel vooruit.

Dat had ik denk ik ook niet weggedaan