De kerstkransjes, stollen en kerstkoekjes zijn nog niet verteerd, of de commercie begint al met het verkopen van paassnoep. Dit zag ik afgelopen vrijdag al in de schappen staan. Ik was zeker niet de enige die het nogal vroeg vond. We hebben nog meer dan 70 dagen te gaan voor het Pasen is. Ik vind het dus niet nodig om nu al een voorraad in te slaan. Het moet ook niet gekker worden…
Drie weken geleden liepen we er nog, schoonzus en zwager, Leo en ik. In Keulen, op het plein voor het Hauptbahnhof. Ik moet er niet aan denken dat we daar op oudejaarsavond hadden gelopen. Niet dat ik daar behoefte aan zou hebben gehad, maar dat het niet zou kunnen, ergert me mateloos.
Die honderden mannen, die vrouwen betasten en daarna beroofden. Walgelijk. Het interesseert het me eigenlijk geen lor van welke origine ze waren. Ze moeten zich gewoon gedragen, punt uit!!!
Wat ik ook ergerlijk vond, was dat het nieuws pas dagen later naar buiten kwam. Wie schoof dat een beetje onder pet? En dan als klap op de vuurpijl die werkelijk schokkende reactie van de Keulse burgemeester.
Toen ik dit filmpje zag, viel ik bijna van mijn stokje. Hoe haalt het mens het in haar hoofd om de vrouwen aan te raden zich aan “regels” te houden? Die mannen moeten hun handen thuis houden. En als die mannen dat niet kunnen, moeten ze gewoon thuis blijven. Het kan toch niet zo zijn dat de ene helft van de mensheid vogelvrij verklaard wordt en de andere helft maar kan doen wat ze wil.
Een dagje samen met Bettie, het is altijd weer zo gezellig. Afspreken op het Centraal Station in Amsterdam. Eerst koffie en thee om bij te praten. En dan samen naar…. soms de Noordermarkt, maar ditmaal gezamenlijk aan de wandel. We moeten tenslotte ons dagelijks rantsoen stappen halen. En dat deden we dan ook. Ik had een wandeling uitgeprint, die kriskras door Amsterdam gaat. Langs grachten en bruggen, monumenten en natuurlijk langs allerlei winkeltjes. Waar we even in gaan, leuke dingen bekijken, daar even iets passen. En ondertussen kletsen we honderd uit. Waarover? Tja, dat kun je niet uitleggen, daar moet je bij zijn. Geen moment valt er een stilte en we springen van het pasgeboren kleinkind naar stempelen, van kunst naar huishoudelijke zaken. Voor een buitenstaander vast geen touw aan vast te knopen, maar voor ons gewoon oergezellig.
Een verlate lunch in het Joods Historisch Museum, waar we ook nog een tentoonstelling meepikten. En toen werd het al donker. We hebben de wandeling niet helemaal uitgelopen. Dat laatste stuk doen we later nog wel eens.
Tot slot nog een wijntje en natuurlijk een hapje eten en daarna met de tram terug naar CS en elk weer naar onze eigen stad. Einde van een heel gezellige dag!
 |
Vanaf 1 januari 2016 zijn ze verboden, die gratis plastic tasjes, die je overal kreeg. Vanwege de milieuvervuiling. Niet dat ik geloof dat het zal helpen, want je krijgt nog steeds overal (te)veel en onnodig plastic. Maar goed, alle beetje helpen, dus weg met die tasjes.
Al jaren heb ik in elke tas, ook in die kleine handtas, een opvouwbaar tasje. In een klein etuitje, zodat ze bijna geen plaats innemen. Heel handig. En voor de boodschappen flinke grote tassen plus een “flessentas”, waar niet alleen wijnflessen 😉 , maar ook melkpakken en blikken in gaan. Prima uit te wassen, dus hygiënisch. Alleen na gebruik wel weer opvouwen en in je tas terug stoppen. |
Maar de commercie heeft natuurlijk ook een gat in de markt gevonden. Overal vind je nu van die handige opvouwtasjes, te kust en te keur, in elk gewenst dessin en kleur.
Gisteren overleed Michel Delpech, in Nederland vooral bekend van “Pour un flirt”. Dit chanson “La fin du chemin” is vandaag wel zeer toepasselijk.
PS: De Franse taal ligt me zeer na aan het hart, ik ben een echte francofiel. Ik heb me dan ook meteen aangemeld bij met “Nu Beter Frans“, waar je elke werkdag een test (je kunt kiezen uit 3 niveaus) krijgt. Je vult de test in en je score wordt bijgehouden. En zo verbeter je spelenderwijs je kennis van de Franse Taal.
Zo, de laatste snippers vuurwerkrommel zijn weg geveegd. De koelkast is weer wat leger, onze buiken wat dikker. En de flessen kunnen vandaag allemaal naar de glasbak 😉
(Nee, dit is niet bij ons. Dit fotografeerde ik al in september. Ergens in Frankrijk was het feest al veel vroeger begonnen…)
 |
Hoe inzichten veranderen, blijkt wel uit deze twee reclame-uitingen.
Vroeger was deze Marlboro-advertentie heel normaal. Rookten doktoren, verpleegsters, huismoeders en vaders zonder gêne, ook als er kleine kinderen bij waren. Ik heb zelfs wel sigaretten getrakteerd op de lagere school… Tegenwoordig roken de meeste mensen -als ze nog roken- in de tuin of op het balkon. En zie je deze reclame op de tv:
|
 Collectie: Museum Boijmans-van Beuningen, Rotterdam
|
Ergens in alle nieuws dat over ons uitgestrooid wordt, las ik dat Rotterdamse musea meer aan promotie moeten doen, meer bezoekers moeten trekken. Dat ze achter blijven bij de cijfers van Amsterdam en Den Haag. Ach, dat zal misschien wel, maar veel tamtam en bezoekers zijn voor mij een reden om zo’n museum dan maar niet te bezoeken. Jammer van de werken, jammer van alles wat je dan mist. Maar met zijn honderden voor een schilderij staan en dan nauwelijks iets zien, is niks voor mij.Ik herinner met een Vermeer tentoonstelling in Den Haag, waar je over de hoofden kon lopen. Nergens rust om even te genieten van zo’n schilderij. Nee, haast, haast, opzij, opzij, er zijn nog rijen wachtenden achter u …. |
Nee, ik prefereer een kalme zaal, met licht en ruimte. Het liefst helemaal voor mezelf alleen.
De dagen tussen Kerst en Oud-en-Nieuw vind ik altijd een beetje onbestemd. Lichtelijk katterig van het eten en dennengeur en nog een feest te gaan. Al vieren wij het dit jaar weer gewoon met z’n tweetjes, in alle rust.
Maar het is bij uitstek de tijd om naar de film te gaan. Er draaien meestal wel een paar leuke, goeie, gezellige.
Gisteren gingen wij naar Suffragette, mede op aanraden van Bettie. Ik weet dat haar smaak en de mijne goed overeen komen, maar of mijn Leo de film ook zou kunnen waarderen? Nou en of, hij vond het ook een zeer boeiende film.
Als je hem nog niet gezien hebt, kijk dan vlug waar ie draait. Het is een aanrader!!
Bron: trailer “Suffragette”
 |
Het kerstdiner op 1e kerstdag was heerlijk en heel gezellig, samen met onze kinderen aan tafel. Jammer alleen dat het weer niet meewerkte. Wandelen in de stromende regen is geen pretje, ook al is de stad Den Haag. Dus bleven we happend en snappend aan tafel zitten. En al hielden we alles nogal licht en goed verteerbaar, we aten en dronken meer dan eigenlijk goed voor ons was.
Maar 2e kerstdag hebben we het tekort aan beweging goed ingehaald. We maakten en lange wandeling en lieten de horeca links liggen. En zo hielden we de balans een beetje in evenwicht.
|
