Een wijngaard op mijn “eigen” eiland 😉
Een tijdje geleden schreef ik al over June’s Journey, het spelletje waar ik inmiddels een beetje verslaafd aan ben. Het is dan ook heel leuk om telkens weer een hoofdstuk te openen en van alles te zoeken. June gaat de hele wereld over, rolt van het ene avontuur in het andere, vindt overal een oplossing voor en zo zit ze in Parijs, dan treint ze naar de Cote d’Azur of Toscane en dan is ze ineens in Afrika en komt ze terecht in een kolenmijn terecht.
Maar er zit nog een element aan dat spel. Je krijgt een virtueel eiland, dat je naar eigen idee mag bebouwen met de gebouwen en decoraties. Daarvoor verdien je “munten”. En hoe verder je komt, hoe groter dat eiland wordt. Je bent helemaal vrij om je eiland in te richten. Wil je er veel treinen op, prima dan “koop” je treinen en wagons. Wil je het versieren met natuur, dan zijn er bomen, bloemen, picknickplaatsen, vijvers, romantische tuinen, Valentijns hoekjes met veel rozen en roze. Op Facebook wordt in een speciale groep uitbundig gedeeld wat iedereen zo heeft bedacht. Ik ben er in ieder geval ook gezellig mee bezig.
Ik reserveerde het boek van Michelle Obama bij de bieb. Een dikke pil, waarin de eerste zwarte First Lady van de Verenigde Staten beschrijft hoe ze de persoonlijkheid is geworden die ze nu is. Het gaat dan ook niet alleen over de zeer enerverende jaren dat zij en haar gezin in het Witte Huis woonden.
Afgelopen september trok Ziggo de stekker uit de analoge TV-uitzendingen. Het werd allemaal digitaal. En helaas, ons trouwe toestelletje op de slaapkamer kon met het groot vuil mee. Zelfs de kringloop wilde het niet hebben.
Moe van het zoeken streek ik even neer aan de leestafel bij de koffiehoek in Boekhandel Donner. Met een kopje thee bladerde ik alvast mijn nieuwe boekje door. Je zit daar heel gezellig, met het geroezemoes van alle klanten om je heen en toch lekker rustig, een beetje verscholen in een hoekje. Toen ik mijn stoel wilde bijschuiven, viel mijn oog hier op. Wat een leuk en lekker nostalgisch exemplaar. Niks modern, maar een ouderwetse kinderstoel. Die duidelijk nog vaak dienst doet.
Nee, niet weer een blogje over die grootsuper! Maar in deze tijd van overvloed is het toch wel fijn als je nog meer kunt inslaan. Vooral als je niks nodig hebt, of iets waar je totaal buiten kan. Want in de zaken van 
Ligt ze urenlang wakker, tobbend over hoe het nu verder moet..? Neemt ze voor het slapen gaan een slaapmutsje en dommelt ze dan in, terwijl de papieren waar ze in zat te kijken langzaam op het tapijt glijden…? Of denkt ze “nou we zullen wel zien waar het schip strandt”, kruipt ze gezellig onder het gebloemde dekbed en is ze in dromenland voordat er ook maar één nare gedachte is opgekomen…?