Bescheiden glamour

Samen met zwager en schoonzus gingen we naar de tentoonstelling “De smaak van Soestdijk”. een tentoonstelling die gehouden wordt (nog tot 29 maart 2026) in Paleis Soestdijk.

Met een kijkje in de keuken van het Paleis, de eetkamer van koningin Juliana, de jachtkamer. Zo kon je zien hoe destijds onze vorstin er met haar gezin leefde.

En met een keur van allerlei serviezen en bestek. Ook was in een van de grote zalen de tafel gedekt voor een groot diner, compleet met lakeien, zwaar zilveren bestek en uitgelezen porselein.

Alles ademde een bescheiden luxe uit, maar je voelde dat “doe maar gewoon, dat is gek genoeg” toch de boventoon voerde. Wie wel eens in een Frans paleis zoals Versailles is geweest, ziet het verschil. Niet te veel pracht en praal, maar bescheiden glamour.

Natuurlijk proefden we de smaak van het paleis in de vorm van kleine taartjes, die gebakken waren door Robèrt van Bekhoven. En ik kon ik het niet laten, maar ging uiteindelijk de deur uit met een kookboekje. Om ook thuis de smaak van Soestdijk te kunnen proeven.

Nu al beroemd

Bron: Google foto’s / Couture to the max

Ik had al eerder over Max Alexander geschreven, toen was ie net 7 jaar oud. Nu is hij 10, maar nog steeds dagelijks bezig met mode. En niet zo maar een beetje rommelen met lapjes, maar het echte werk. Hij houdt van kleuren en gebruikt heel vaak materialen die eerder weggegooid zouden worden.

Hij wordt begeleid door onder meer zijn moeder, die fungeert als manager. Maar er is inmiddels een hele crew die paraat staat. Klik op de foto om te zien wat hij zoal doet.

Ook heeft hij regelmatig contacten met andere modeontwerpers. En vorige week bereikte hij (voorlopig)  de top van de modewereld. Hij mocht zijn collectie tonen op de Parijse Fashion show.

En als dan ook nog diverse buitenlandse kranten en zelfs bladen als Vogue en Elle een artikel aan je wijden, dan moet je wel een superster zijn. Toch blijft hij een leuk joch, dat met zijn broertjes en zusje speelt, kattenkwaad uithaalt en ook nog eens gewoon huiswerk moet maken.

Cijfers

We tellen alles tegenwoordig. Stappen, eiwit, vezels, calorieën….. Je vraagt je wel eens af wat we met al die gegevens doen?

Bron: Google foto’s

En tegelijkertijd ontdekte ik me dat tellen, vermenigvuldigen of delen, rekenen dus, helemaal niet meer zo belangrijk wordt geacht. Laatst zag ik hoe moeilijk het voor een dienster was om te berekenen hoeveel één kopje koffie kost, als er voor drie kopjes € 9,00 moet worden betaald. ze ging het nakijken op de menukaart. Zelf uitrekenen was te ingewikkeld…!

Zo valt me ook op dat er tegenwoordig weinig cijfers vermeld worden. Er worden uitgaven genoemd van “enkele miljoenen” of zelfs “zoveel miljard”. Alsof het om enkele stuivers zou gaan, in plaats van enorme bedragen. Al zijn het natuurlijk niet de eigen centen van die mensen. Het is altijd geld van een ander wat zo snel en gemakkelijk uitgegeven wordt. Gek toch….?

Omgekeerd

Bron: Google

Als ik truien of vesten was, doe ik die altijd binnenstebuiten. En zo vouw of hang ik ze ook op. Natuurlijk keer ik die spullen om zodra ik ze ga dragen.

Maar was ik slaperig, nog niet helemaal bij de les of gewoon een beetje verstrooid? Ik weet het niet, maar het is me al meer dan eens overkomen dat ik met een omgekeerd kledingstuk naar beneden ga. Gelukkig heb ik het (meestal) op tijd door, want een beetje dommig oogt het wel.

Vorige week is het Leo ook overkomen. Ook dat werd gelukkig nog op tijd ontdekt. Maar stel je voor, dat je al in het theater zit….

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Ik kan niet goed wakker worden, zonder een kopje zwarte koffie. Madellin Bell serveert het vandaag voor jullie.

Als de clip niet start, dit is de link

Rosie

Bron: Facebook / Norman Rockwell

Omdat het vandaag Internationale vrouwendag is, een foto van “Rosie the riveter”.

Zij belichaamt de vrouwen die in de tweede wereldoorlog de werkplek overnamen van mannen die onder de wapenen waren.

Flinke vrouwen, die zich stortten op het zware werk in fabrieken en werkplaatsen.

Die zich niet lieten weerhouden door vooroordelen, maar aanpakten en hun handen vuil maakten.

Lente

Al dat lekkere lenteweer, daar wilden we wel even van profiteren. En waar kunnen we dat beter doen dan bij het Arboretum Trompenburg?

Overal om ons heen zag je de nieuwe scheuten uit de grond komen, de sneeuwklokjes begonnen al een beetje te verwelken. Maar de krokussen, winteraconieten en de narcissen deden hun best . Sommige takken aan de bomen leken nog wel een beetje aarzelend, maar toch. Het begin is er!

Toch gevonden

img_20260218_2207162594118641532166416584

Waar kan een mens toch mee bezig zijn? Mijn rode bril was ter ziele. En die bril gaf altijd op dit blog aan welk boek ik gelezen had.

Nou ja, zo’n simpel brilletje zou ik toch overal kunnen kopen? Maar nee, alle brillen die ik zag waren zwart of donkerbruin. Saai dus. Nou heb ik brilletjes genoeg, want in elke kamer en in elke tas zit er een. Dus waarom moeilijk doen?

Maar toch….! Ik wilde een rode bril. Geen blauwe, geen groene, maar een in mijn lievelingskleur rood.

En uiteindelijk ja hoor, na heel lang zoeken, ontdekte ik een rode bril in de goede sterkte. Minder uitgesproken rood, maar een hoesje zelfs erbij.

Je begrijpt, mijn nachtrust is weer gegarandeerd 😉 😉 😉

Rotterdam, maar anders

Bron: ARD Mediatheek

Een tijdje geleden keken we op Duitse zender NDR naar een uitzending over Rotterdam. En nee, dat was geen gebruikelijke touristentour met de Kubuswoningen, Markthal of zicht op de Erasmusbrug.

In deze documentaire werd ingezoomd op allerlei ontwikkelingen en initiatieven die in Rotterdam ontplooid worden.

Grote en kleine projecten, zoals logeren op het ss Rotterdam, de Rotterdamse dakendagen, Floating Farm, de bedrijven in het voormalig Tropicana. Want er heerst in Rotterdam een grote bedrijvigheid, niet alleen van grote en bekende bedrijven, maar ook diverse start-ups van jonge en ambitieuze mensen, die zoeken naar een ander en vooral duurzamer leven.

Wie wil, kan de uitzending nog streamen, dit is de link.

Klein comité

img_20260216_1213413173920483593236602935

Het was een beetje kort dag om de blogbijeenkomst te organiseren. Allemaal 70+pensionados maar toch zo veel te doen, te regelen. Dus dan maar een keertje in “petit comité”.

En zo zaten Bettie en ik gisterenmorgen al snel aan de koffie in de Utrechtse Bar Beton. Marthy was door een omstandigheid wat later en schoof tegen lunchtijd aan.

Er werden grote en kleine nieuwtjes, het wel en wee van mannen en kinderen, wat we allemaal zo te doen hebben en nog veel meer uitgewisseld. En zoals gewoonlijk van de hak op de tak. En passant werd er nog een keer koffie, thee, wijn en daarna ook heerlijke croquetten geserveerd.

En dan was het alweer tijd om huiswaarts te gaan. Jammer dat het niet lukte iedereen bij elkaar te krijgen. Maar binnenkort hopen we een herkansing te regelen. Dus Jeanne, Emie, Mieke, Sjoerd en Judy… wat in het vat zit verzuurt niet.