Schattig

Bron: pinterest

Sommige mensen zijn zo creatief. Daar kan ik met bewondering naar kijken.Want in plaats van naar de behangwinkel te gaan en er één van de leuke behangetjes voor de kinderkamer uit te zoeken, koos men hier voor een allerliefste zelf getekende boom.
Beslist voor een allerliefste baby…..

Zelfgemaakt

  Dit is een kaart uit mijn voorraadje.
Mijn interpretatie van de rode kater.

Ik stempelde de kater met Versamark op rood papier en embosste hem met wit embossingspoeder.
Het uitknippen was een voorzichtig werkje, want die mooie staart en snorharen wilde ik niet vernielen.

De achtergrond is ge-embosst met de Cuttlebug en gesponst.
Nog wat sierlijke vormen en wat bloemen, klaar om naar een kattenliefhebster te worden gestuurd.

Zelfgemaakt

Voorlopig zet ik hier op zaterdag telkens iets dat ik zelfgemaakt heb.
Vandaag is dat een zelfgemaakte kaart. Die maak ik regelmatig, om zo maar te sturen of voor een verjaardag.

De gestempelde paspoppetjes zijn een van de eerste stempels die ik kocht en ik heb ze al heel veel gebruikt. Maar ik blijf ze leuk vinden.

 

Zelfgemaakt

Dit is het resultaat van een paar uurtjes achter de naaimachine. Het lapje lag er nog, het patroon had ik al eerder gebruikt.
Een zomers jurkje, dat toevallig helemaal past in het modebeeld. Want bloemetjes zijn weer in. Niet dat ik me daar nog zo veel van aantrek, maar er is een tijd geweest dat bloemetjes geassocieerd werden met ouwe dametjes met een klein grijs knotje. En al ben ik niet meer piep, zo oud voel ik me nog niet.

 

 

Moeder en kind

Moederdag vandaag, dus een daarbij passend onderwerp bij Stuureenfoto en ook hier.
Zo te zien gaat deze moeder straks. samen met haar zoontje, een grote pan jam koken. Zodat ze ook in de winter nog iets van de zomer kunnen proeven? Of omdat het goedkoper (en veel lekkerder) is? Misschien wel omdat het zo gezellig is samen met de kinderen te kokkerellen. Of is dat iets wat nog heel normaal is in Litouwen, gewoon je eigen jam koken?

 

Naaien

Het wordt weer helemaal van deze tijd. Zelf kleding maken. Van een lapje van de markt een leuke jurk maken, voor je kinderen zelf broeken en bloeses maken. Helemaal je dat.
Maar het moet natuurlijk wel gezellig zijn, dus gaan we naar het Naaicafé. Dat stond gisteren in de krant.
Ik naai hier nog steeds thuis, in mijn kamertje. En soms samen met een vriendin. Lekker bijkletsen en ondertussen de naaimachine laten snorren. Koffie erbij. Ook heel gezellig!
En nu weten we dan dat we daarbij ook nog “up-tot-date” bezig zijn.
Binnenkort zijn er weer wat creaties klaar om getoond te worden.
 

Het zakdoekje

  Hij wist het wel, dat zijn moeder gevangen had gezeten. In Dachau, in Ravensbrück. Maar waarom nou net zij werd opgepakt en hoe het haar daar vergaan was, nee dat wist hij niet. Daar vertelde Moe niet over. Hooguit had ze kleine stukjes los gelaten, meestal best nogal wel grappig. Maar het fijne ervan wist hij niet.
Maar dan, lang nadat zijn moeder is overleden, besluit Gé Reinders te gaan zoeken. Omdat de tijd dringt. Er zijn niet veel mensen meer die het nog uit eigen ervaring kunnen vertellen. Hij wil het weten, omdat het ook zijn leven beïnvloed heeft.  En zo stukje bij beetje, met zoeken in archieven en navragen bij familie komt hij steeds meer te weten over de arrestatie en gevangenschap van zijn moeder.
“Het zakdoekje” vind ik geen erg mooi geschreven boek. Maar het verhaal van een man, die bijna wanhopig zoekt naar het verleden van zijn moeder is aangrijpend en daardoor het lezen zeker waard.

 

De fuut

Dit was al een eens “gedicht van de dag” op mijn oude blog, maar ik vind het zo leuk. Vandaar reprise:

De fuut
(Waarom zou vader fuut zijn jongen dragen?
Kijk, zoiets moet je aan de kenners vragen!)
De eerste kenner wijst op het gevaar
Van onverhoeds omhoogkomende snoeken
Beducht voor die moordlustige bezoeken
Zegt hij, beschermt de fuut zijn kinderschaar

De tweede kenner schudt het hoofd – en zucht
Het hemelruim zit juist vol kinderrovers!
De ouders fuut fungeren als klaar-overs
Uit doodsangst voor een aanval uit de lucht

De derde kenner houdt een resoluut
College over warmtecirculatie
De vierde heeft een Freud-interpretatie
Maar niemand vraagt het aan de kleine fuut

Toch zou die kleine fuut een heel secuur
En hoogst verstandig antwoord kunnen geven
Wie weet er voor een kind een mooier leven
Dan op zijn vaders rug door de natuur!

Ivo de Wijs

 

Druk, druk

Nee, niet ik heb het druk vandaag.
Maar het is wel druk in onze tuin. Vlak naast de schuifpui heeft een merel zijn nest gemaakt tussen de klimopbladeren. Je staat er versteld van om te zien hoe zo’n beest zo iets in elkaar steekt. Takjes, stukjes gras en zelfs  sliertjes zilverpapier heeft hij gebruikt.
En nu zijn er jonkies, want moeder en vader vliegen zich suf om ze van eten te voorzien. Ze komen aan met wormen, gaan even op de tafel zitten om te zien of alles veilig is en duiken dan de klimop in.
 

Ik houd angstvallig in de gaten of er katten in de tuin komen. Ik weet dat ik ze niet altijd kan tegenhouden, maar nu voel ik me toch verplicht om “mijn” merels te beschermen.
En wat zou ik graag een foto gaan maken, om te zien hoe het grut er bij zit. Maar dat durf ik niet. Stel je voor dat ik de ouders de stuipen op het lijf jaag en ze niet meer terug komen. De foto hierbij is dus niet door mij gemaakt, maar van internet geplukt (met dank aan http://zestigplus.punt.nl).

Samen werken

 

  Het is al bijna traditie geworden, dat Bettie en ik naar het Art Specially Stempel Event gaan. Dus stonden wel allebei zaterdagmorgen al voor half tien in Zeist bij het KNVB-complex. En we waren niet de enigen. Van heinde en verre komen (voornamelijk) vrouwen hier naar toe om stempels in soorten en maten (en prijzen) aan te schaffen, te snuffelen tussen allerlei soorten stempelinkten, papieren en ander materiaal.
En om zich te vergapen aan de creaties die van dat moois te maken zijn.
Tijdens de beursdagen zijn er ook diverse workshops te doen. En hier zie je ons dus samen aan het werk.