Zelfgemaakt

Al een hele tijd lag er een lap (gordijn)stof in mijn kast met het plan om daar een tas van te maken. Ik wilde een echte vakantietas, waar alles wat je zoal op een dag meeneemt, ook in past. Een tas die af te sluiten is, maar toch de belangrijkste dingen voor het grijpen zijn. Een tas die niet te zwaar is, die over mijn schouder gedragen kan worden en er dan niet afglijdt. Een tas met een wensenlijst, zal ik maar zeggen.
Net voor ik naar Wenen ging, besloot ik om het idee uit te voeren. Dan had ik mooi de gelegenheid hem uitgebreid te testen.
En was mijn tas nou echt zo handig? Jazeker, want erin zit alles wat er niet zo maar uit te pakken mag zijn, netjes achter een rits. Voorop zitten vakken voor een zonnebril (of paraplu, dat hangt er van af) en achterop twee vakken voor folders, stratenplan en een boekje. De brede band is lang genoeg om schuin over te dragen en blijft netjes zitten. En niet onbelangrijk, de tas zelf is lekker licht, hij weegt slechts 170 gram.
Die lap stof is nog lang niet op, dus misschien maak ik er nog wel eens een.

Tas (voorkant) met alles wat er in past

De achterkant, met folders en boekje

Pinterest

Wie veel reist, kan veel verhalen. Een nieuw gezegde zou kunnen luiden: Wie veel surft op internet, kan veel ontdekken.
Sinds kort heb ik me aangemeld bij Pinterest en ben ik te volgen. Maar natuurlijk volg ik ook anderen en kom ik regelmatig “internetkennissen” tegen.
Van alles is er te vinden, van handige gadgets tot prachtige taarten, recepten, haakpatronen of super-de-luxe ingerichte huizen.
Zoals met zoveel nieuws op internet, moet ik nog een beetje wennen en mezelf eigen maken hoe en wat ik er mee moet. En wat anderen er mee doen. Maar het is vooral een leuk (maar tijdrovend) tijdverdrijf. Heerlijk om al surfend te verdwalen en te weten dat, hoe ver je ook bent, je gewoon de computer uit moet zetten om meteen weer veilig thuis te zijn.
 

 

Even weg

Oeps, helemaal vergeten een blogje te maken. Maar ja, ik was dan ook gisterenavond pas laat (na even) thuis uit Wenen. En dan moet er natuurlijk bijgepraat worden, foto’s bekeken en koffer uitgepakt.
Vandaag zijn Irene en ik nog Rotterdam ingegaan en dan schiet het bloggen er een beetje bij in.
Dus sla ik vandaag een keertje over. Binnenkort vertel ik wel iets over wat wij allemaal in Wenen gezien en gedaan hebben.

Advertenties

Dit keer geen zelfgemaakt product, maar een oude advertentie. Er ligt hier een (nog te repareren) boek van de Bijenkorf. Mijn schoonmoeder had er jaren gewerkt en er ging helemaal niets boven De Bijenkorf. Het boek bevat allerlei oude advertenties en die zijn vast nog wel voor leuke projecten te gebruiken.

Dus leef je creativiteit uit. En als je iets gemaakt hebt met deze “freebie”, stuur me dan een link waarop jouw creatie staat.

Zelfgemaakt

Eigenlijk past de kop niet zo bij de foto, want ik heb mijn werkkamer natuurlijk niet zelfgemaakt. Maar mijn werkplek is wel echt van mijzelf. Hier ben ik vaak bezig, maak ik van papier, lijm en nog wat zaken mijn kaarten en tags. Fröbel ik en maak ik schetsen voor doosjes en andere sjablonen.
Soms heb ik alles netjes opgeruimd, maar meestal is het een beetje rommelig.Dat werkt gewoon het lekkerst!

 

De 1000ste

Dit moet ongeveer mijn 1000ste blog zijn. Heel precies kan ik het niet nakijken, want er staan ook altijd wat concepten klaar.
1000 keer iets te melden hebben, het lijkt heel veel. Maar toch kost het me niet zo veel moeite om elke dag weer iets nieuws te verzinnen.
Niet altijd ben ik origineel, want ik pluk ook regelmatig wat van andere sites en zoek op YouTube naar leuke filmpjes.

Maar ik vind het nog steeds leuk om over kleine dingen een stukje te schrijven, er een foto bij te zoeken. Vaak ontstaat er zomaar een idee voor een blogje., soms is het een beetje ploeteren en kamp ik met een “bloggersbock”.
Och, het is allemaal niet zo heel erg belangrijk. Maar het houdt me van de straat. En nog belangrijker, het houdt mijn geest scherp.
Goeie reden om dit feit te memoreren, toch?

(Niet zo) handig

Ik ben dol op handige tips en tricks en op internet is genoeg te vinden.
Maar soms vraag ik me af wat er nou zo handig is.
Neem nou dit: ik dacht dat het een soort keukenrol zou zijn. Maar wat blijkt: het zijn vaatdoekjes op een rol. Er is een tutorial bij en ze kunnen ze gewoon in de was en dan weer opgerold op het aanrecht worden gezet. De blogster heeft ze zelf gemaakt.
Van mij mag ze hoor! Maar als ik bij Zeeman of Wibra voor minder dan 2 euro vier vaatdoekjes kan kopen, dan ga ik ze toch zeker niet zelf naaien?
 

Het handige van keukenrol is toch dat je de viezigheid opveegt en dan zo in de vuilnisbak kunt plempen?

Zelfgemaakt

Aan schoenenetalages kan ik niet voorbij lopen. Ik moet gewoon altijd even kijken of er iets van mijn gading bij is.
Nou is dat de laatste tijd zelden het geval, omdat ik nu veel meer ga voor stevig, makkelijk en praktisch.
Maar ik kan nog zwijmelen bij dit soort, chique, elegant, hoog gehakt.
En als je ze dan niet dragen kunt, dan maak je er maar een kaart van.

Zelfgemaakt

Al lang geleden maakte ik deze magneten met reis- en modeplaatjes. Ze kunnen prima wat notities bijeenhouden op een magnetisch bord of op de koelkast. Jammergenoeg lukt dat niet in mijn keuken.
Eigenlijk wist niet eens meer dat ik ze nog had, zo goed had ik ze opgeborgen. Maar een beetje opruimen bracht ze aan het licht.
 

Hortus

Vorig week zomaar cadeau gekregen, een prachtig boekje over de Hortus van de VU in Amsterdam.
De Hortus ligt op een plekje waar je dat niet zo snel vermoedt. Achter het VU Medisch Centrum, aan de Van de Boechorststraat 8 in Amsterdam
Eigenlijk is de tuin nog helemaal niet zo oud, maar wel het bezoeken waard. En als je geen gelegenheid hebt om er naar toe te gaan, dan is het boekje een aanrader. Er staan prachtige foto’s in, maar ook mooie verhalen over de mensen die de tuin letterlijk “tot leven” wekken.
De tuin wordt bedreigd door geldgebrek, maar ook doordat men op de grond maar wat graag iets anders zou willen bouwen. Maar zo iets unieks in een verder tamelijk dor kantorenlandschap mag eigenlijk toch niet verdwijnen.

Bron: Parool.nl