Kringloopwinkel

Niet alleen Bettie houdt van rommelmarkten en kringloopwinkels. Ook mijn man mag daar graag eens  rondsnuffelen. Zomaar voor de lol, of gericht. En dan gaat hij altijd naar de LP’s. Lang geleden zeer geliefd, een tijd verguisd en verruild voor CD’s, maar intussen weer helemaal hip en “booming”. Wij hebben er nog een behoorlijke collectie van en niet alleen LP’s, maar ook singeltjes. Zelfs in van die schattige koffertjes. Puur jeugdsentiment!

Maar al dat vinyl kun je alleen maar draaien op een platenspeler. Helaas, die had laatst de geest gegeven. Maar Leo’s vooruitziende blik had er voor gezorgd dat wij nog een gloednieuw exemplaar op zolder hadden staan, compleet in originele doos en met de aankoopbon (uit de vorige eeuw!) erbij. Toen we de kerstplaatjes wilden draaien, moesten we weer eventjes wat aansluiten en regelen, maar het klonk weer als vanouds.

En konden we eindelijk ook deze LP van Hildegarde Knef eens horen. En dat allemaal voor 1 euro in de kringloopwinkel 😉

Opruimen

Niet elk kookboek dat ik heb/had, gebruik ik ook echt. Ik vind het vaak ook vooral echte leesboeken en geniet van de schitterende foto’s. Maar sommige boeken zijn wel vaker gebruikt. Dat zag ik ook aan alle stukjes papier die er her en der instaken en aan de recepten die er zo nu en dan uitvielen.

En dit briefje zat bij het recept van de Arabische lamsragout. Het stamt uit de tijd dat ik op woensdag naar de markt ging en insloeg voor de hele week. Als ik thuis kwam, maakte ik een weekmenu en hing dat in de keuken op het prikbord.  Zo kon ik op mijn gemak een beetje gevarieerde maaltijd bedenken en alvast plannen. De jongens gaven daar natuurlijk hun commentaar op. Niet alles vonden ze even lekker, maar er was altijd wel één dag dat het “spekkie naar hun bekkie” was.

 

 

Opruimen

Een nieuw jaar, nieuwe plannen. Er moet hier in huis het een en ander gebeuren. En dat gaat niet zo maar vanzelf. Je denkt “er moet nieuwe vloerbedekking komen” en dan begint de reeks van dingen die daarvóór allemaal gedaan moeten worden. Zoals de boekenkast opruimen. En daar ben ik nu mee bezig, te beginnen bij mijn kookboeken. Hoewel het me aan het hart gaat, heb ik toch al een behoorlijke schifting gemaakt.  

Maar wat moet er gebeuren met de overtollige boeken? Wie zou ze willen hebben? Geen idee, maar ik wil er niet mee lopen leuren. Even dachten we ze op een rommelmarkt te verkopen, maar het risico dat je er maar een paar verkoopt is vrij groot. En dan blijf ik nog met een heleboel boeken zitten. Dus heb ik ze aangeboden aan wat 2ehands (kook)boekenwinkels. En krijg ik daar geen respons van, dan gaan ze naar de kringloop. Maar ik heb in ieder geval wel een foto van alle boeken gemaakt. Daar kan ik dan nog eens naar kijken…

Zo en dan opnieuw aan de slag met de “gewone” boeken. En dat zijn er ook nogal wat!

PS: 3 keer raden wat ik gewonnen heb bij de Postcodeloterij: ja,ja een KOOKBOEK 🙁

Herinneringen

Dit jaar kwam de kerstman met wel een heel bijzonder cadeautje uit de bus. Hij had daarbij de hulp van onze twee jongens, die heel sneaky in huis rondgesnuffeld hadden. Ze grepen hun kans toen wij op vakantie waren en zochten en vonden de oude schoenendoos met 8-mm films. Jaren geleden kochten we zo’n (toendertijd) supermoderne Fuica-filmcamera. Daar gingen filmpjes in van zo’n 3 minuten. Zonder geluid, maar wel in kleur. En natuurlijk filmden we er lustig op los. Vakantie met zus en zwager, vakantie naar Griekenland met de auto, de kinderen als baby, hun eerste stapjes, spelend met nichtjes. De visites van oma en opa, vakanties met de hele familie of met z’n viertjes.  

Natuurlijk hadden we al eens gezegd dat “we daar eigenlijk wel eens iets mee moesten doen”. Maar ja, dat blijft er dan bij en zo verstoften de films op zolder.
Maar de jongens hadden die nu netjes laten schoonmaken en digitaliseren.  Wat een geluk dat Leo altijd zo keurig alle data en gebeurtenissen had vermeld op de envelopjes. Zo konden de films ook netjes aan elkaar gemonteerd worden. En lag daar dan ineens een doosje met twee DVD’s met alle films.

Nu hoeven we alleen de DVD af te spelen om terug in de tijd te gaan. Alles is eigenlijk nog van heel mooie kwaliteit. Dat het stomme film is, maakt het allemaal nog authentieker. Echt een heel bijzonder cadeau!!

 

 

Hiroshige

Kyoto, 8-11-2014

Eindelijk is de reis volbracht. Hiroshige’s reizigers zijn aangekomen in Kyoto. Weg lijkt alle vermoeidheid, vief en rechtop lopen ze over de grote brug. Nog even en dan zijn ze in de stad van de geisha’s, de prachtige tuinen en tempels.
Er is zo veel te zien. Misschien hebben ze maar enkele dagen en moeten ze kiezen waar ze naar toe gaan. Maar zeker zullen ze een bezoek willen brengen aan Kinkaku-ji, het Gouden Paviljoen.

Als ze geluk hebben, schijnt de zon en weerspiegelt het gebouw in de vijver. Een prachtig slotstuk van een lange, vermoeiende reis.

Zelfgemaakt

Zo’n card in a box is heel leuk om te maken. Vooral omdat je er een beetje persoonlijke touch aan kunt geven. Deze maakte ik voor de verjaardag van onze jongste zoon. Hij houdt van koken, duiken en fietst veel. Dat heb ik allemaal verwerkt, net als zijn zoektocht naar een ander huis.Ik heb er heel wat voor moeten zoeken op internet, maar het resultaat was zeer geslaagd en werd erg gewaardeerd!  

 

Hiroshige

Ze zijn er bijna, de reizigers van Hiroshige. Als het weer helder is, zien ze Kyoto al liggen. Nog één stop, hier bij het theehuis in Otsu.In deze tijd is de afstand een fluitje van een cent, met de bus of de metro. Maar nog overal kun je even iets eten, koffie of thee drinken. Het hoeft tenslotte niet altijd een echt theehuis te zijn!  

Hiroshige

In Kutatsu komen Hiroshige’s reizigers langs het postkantoor. Zouden ze hun geliefde een brief schrijven en hier posten? Het lijkt er wel erg druk te zijn.
Helaas is het postkantoor nu een minder aansprekend gebouw. Maar ja, er komen nu ook niet meer zoveel reizigers voorbij.