Verborgen tuinen

Ook afgelopen weekend bezochten wij weer een aantal open tuinen in Rotterdam. Heerlijk is dat toch, dat je zomaar in een tuin en soms zelfs door een huis mag lopen.
Omdat er zoveel tuinen te bekijken waren, maakten we zaterdags met vrienden een rondgang door het centrum. De eerste tuin (#54) bevond zich achter een mooi oud pand. Het miezerde een beetje, maar er viel zo veel te bekijken, dat wij van de regen geen last hadden.
De tweede tuin (#55) behoorde aan een instituut voor psychiatrisch patiënten. Deze tuin bood een zee aan rust en ruimte.
Tuin nummer drie (#56)combineerde fraai moderne materialen en veel groen op een bescheiden oppervlak.
De wijktuin (#57 en #59) die wij daarna bezochten, leverde de bewoners verse groenten. De buurtkinderen vermaakten zich in de wilgentunnel en wie wilde mediteren, kon dat doen in een heus labyrint.
Op de valreep bezochten we nog een tuin (#57) die is ontstaan door samenwerking van drie buren. Elk op zich had een eigen gedeelte, maar doordat er geen schuttingen stonden, was het een heerlijk stuk groen in één van de drukste gedeelten van de stad.

De nummers onder de foto verwijzen de website van
2016-Verborgen Tuinen in Rotterdam
Klik op een foto om te vergroten

Jacobsschelpen

Sint Jacob omringd door schelpen, jacobschelpen natuurlijk. Dat betekent dat je op een weg staat, die naar Santiago de Compostela leidt. En dat is dus ook zo in Brugge. Het is nog een lange weg en niet elke pelgrim loopt hem helemaal vanaf het begin. Maar mooi is het wel, dat je bijna niet kunt verdwalen als je die tekens maar in de gaten houdt. Want her en der op straat liggen er ook schelpenstenen. En die hebben niks van doen met reclame voor die grote oliemaatschappij… maar wijzen de wandelaars de weg!

Sint-Jan

Stonehenge

Alweer enige jaren geleden ging ik naar Engeland en bezocht ik ook Stonehenge. Een monument dat al eeuwen bestaat. Ongelofelijk hoe in de oudheid die verzameling stenen bij elkaar is gezet. En nog onbegrijpelijker dat de bewoners van toen ze konden neerzetten en stapelen zonder hijskranen.
Nu zijn er van die dwazen die menen dat zij hun namen met watervaste viltstift er op moeten schrijven.
Stongehenge

In stijl

autootje Nee, dit is niet mijn autootje. Ik zag het vorig jaar ergens in Italië. Ik denk dat zoiets alleen daar kan. Hier zouden we al snel enigszins overdreven vinden, of gek. Maar waarom? Vrouwen (want ik weet bijna zeker dat dit een auto van een vrouw is) hebben graag dat hun kleding en accessoires bij elkaar passen. Dus waarom niet je auto?

Het wordt natuurlijk wel lastig als je van garderobe verandert. Of zouden er in de garage van de eigenaresse diverse kleuren en modelletjes staan?

Spelletje

Mei-blogfoto- 01 Op een zaterdagmiddag zag ik in de stad allerlei mensen volkomen verdiept in hun smartphone. Niks bijzonders toch? Maar deze mensen stonden in kleine groepjes, hadden allemaal een groen balletje aan hun tas, rugzak of in de hand. Ik werd nieuwsgierig en wilde wel weten wat ze nou toch aan het doen waren. Dus stapte ik op één van de mannen af. Het bleek een Engelsman, die me vertelde dat het hier om een spel ging. Maar hij was zo verdiept, dat ik verder geen uitleg kon verwachten. Het ging niet om Scrabble of zo, het was veel serieuzer.
Oh, nou succes dan maar.

Maar geef mij maar een spelletje aan tafel, met een schaal koekjes en een lekkere kop thee of beker chocolademelk. Een spelletje spelen op straat, tussen het winkelend publiek en in de kouwe wind. Mij niet gezien.

Natuur in de stad

Ergens in Rotterdam ligt deze kat te kijken. Waar? Ik heb geen idee. Vast ergens gevonden tijdens een wandeling of een bezoek aan een winkel in een andere wijk.
Soms ga ik er speciaal op uit, maar vaak ben ik blij dat mijn telefoon ook foto’s kan maken. Dan hoef ik zo’n vondst niet zomaar voorbij te lopen.
En dat ik dan zo nu en dan zomaar een blogje daarover kan maken. 😉
 natuur

Genieten

Nu Rotterdam zo in “the picture” is, zou ik eigenlijk ook reclame moeten maken voor mijn wijk. Want die is wel redelijk bekend, maar meestal denkt men dat er alleen flats te vinden zijn. Die zijn er wel, maar het is vooral ook een mooie groene wijk. Wij wonen aan de rand en staan binnen een paar minuten in de polder en aan de Rotte. Je kunt er heerlijk wandelen, fietsen, naar de kinderboerderij. En overal staan bankjes, zodat je ook even rustig van al dat moois kunt genieten. Klik op de foto’s om ze te vergroten: