Tja, er zal we
l belangstelling voor zijn, maar erg logisch vind ik het niet. Want als je nou een rondrit door een (vreemde) stad gaat maken, dan kijk je toch vooral naar alles wat er te zien is. Er is een audiotour bij, dus dan heb je toch geen wifi nodig?
Maar goed, u vraagt en wij zorgen er voor, zal men hier gedacht hebben. Zaken zijn zaken tenslotte!
Ze horen inmiddels bij het straatbeeld, de foodtrucks. Auto’s die zijn ingericht als snackbar of koffiezaakje. Meestal met jonge mensen achter de bar, vrolijk en gezellig. Een paar stoeltjes en een tafeltje erbij en klaar is je instant restaurantje.
Deze foodtruck zagen we een paar weken geleden op het Willemsplein, langs de Maas in Rotterdam. Ik herkende hem van een artikeltje uit de krant. Die auto was al een flink aantal jaren oud, zou eigenlijk helemaal niet in Rotterdam mogen rijden, te vervuilend. Maar nee, dat lijkt misschien zo, maar de werkelijkheid is anders. Deze oude Citroën rijdt helemaal elektrisch. 
Vieze motor er uit en schone elektromotor erin. Nou ja zo eenvoudig zal het niet geweest zijn. Heel wat passen, meten en sleutelen is er aan vooraf gegaan.
Hij staat op een typisch Rotterdams plekje, vlak bij de afvaart van Spido en Waterbus. Slim gekozen! En zo te verrijden naar een feestje of festival.
Wij dronken er van een heerlijk bakkie koffie in de voorjaarszon.
Afgelopen vrijd
ag deden Bettie en ik een dagje Leiden. Daar waren we nog nooit samen geweest, dus aanleiding genoeg 😉
Onze plannen zijn zo’n dag altijd heel duidelijk: we zien vanzelf wel wat e
r gebeurt en, afhankelijk van het weer, waar we naar toe gaan.
Omdat het een heerlijke lentedag was, besloten we om eerst naar de Hortus Botanicus te gaan. Al meteen na de entree vonden we het winkeltje en daar konden we best al een half uurtje doorbrengen. Daarna langs de fel bloeiende narcissen naar de kassen, waar van alles uit tropische gebieden te vinden is. We boften, want op dit moment bloeit de Jadebloem. Zelden zag ik zo’n bijzondere kleur en zo overdadig veel en grote bloemen.
Alleen dat was al een bezoek waard, al deden de andere planten en bloemen er vaak niet voor onder. 
We lunchten en wandelden verder door de stad. Op de bonnefooi, hier links, daar rechts. En stonden natuurlijk ontelbare malen stil om foto’s te nemen. We moeten tenslotte ook onze foto-voorraad aanvullen, zodat we telkens wat te bloggen hebben.
En ondertussen kletsen we wat af. Voor we het weten is het al weer tijd om op huis af te gaan en scheiden onze wegen op het station. En in de trein geniet ik dan nog na van een heerlijke dag!
(klik op de foto's om ze te vergroten)
Het is maar één uur, dat tijdsverschil in het laatste weekend van maart. En toch heb ik er altijd een beetje last van. Dat is gek, want bij verre reizen is het tijdsverschil aanzienlijk groter en voel ik het minder. Nou ja, een mens steekt raar in elkaar. En ik geloof dat er wel meer mensen last van hebben. Als de wintertijd in gaat, geniet ik weer van een uurtje extra. En ook dan is dat uur niet te vergelijken met een uurtje uitslapen.
Maar vandaag, de eerste dag van de zomertijd dus, is voor mij een echte lummeldag.
Niks gepland, niks speciaals te doen. Zelfs mijn blog moest even wachten 😉
Beetje van dit, beetje van dat en vanmiddag even lekker in de zon zitten.
Gewoon een dag om te luieren!
Van een winterdip heb ik geen last, maar echt vrolijk word ik niet van regenachtig en somber weer. Maar dit jaar was er niet zo veel te klagen, al waren er nare grauwe dagen. Laten we die maar gauw vergeten en genieten van alles wat de natuur ons nu zo maar op een presenteerblaadje aanbiedt.
Prettig weekend! Geniet van alles wat er zoal te zien is.
Steeds vaker zie je in Rotterdam beschilderde trafo-huisjes. en dat ziet er vaak heel vrolijk uit. Niks meer grijsgroen, maar gezellige kleurtjes en leuke voorstellingen.
Deze foto nam ik in Rotterdam-Kralingen, waar de Avenue Concordia kruist met de Lusthofstraat. In het voorjaar staat het hier altijd vol met krokussen en die staan ook op het huisje.
Nee, helemaal geen bijzondere fiets. Gewoon een huis-tuin-en-keukenfiets. Maar de eigenaar had hem daar neer gezet omdat hij er zo mooi precies paste. Of die oude hijskraan bij het Maritiem Museum er speciaal voor gemaakt was. Zou het gaan regenen, dan bleef in ieder geval zijn fiets lekker droog. En dat vond ik grappig.
Even een paar dagen er tussen uit, naar Rothenuffeln in Duitsland. Het waren heerlijke dagen. We konden er prima wandelen, in de buurt waren leuke stadjes en gasten attendeerden ons op het Grosses Torfmoor. Dat is een van de grootste hoogveengebieden in Duitsland en een prachtig stuk natuurschoon, waar we een wandeling maakten.
Wij liepen er tamelijk vroeg en kwamen bijna niemand tegen. In het begin was het nog een beetje mistig en dat deed heel geheimzinnig aan. Geen geluid drong tot ons door en we hoorden dus werkelijk de stilte. Verspreid door het gebied staan uitkijktorens, die prachtige vergezichten geven. Nog kale bomen, maar al wel met uitbottende knoppen, stonden in het natte veengebied. Ongelofelijk hoeveel kleuren bruin en geel je ziet en toen de zon heel even probeerde door te piepen, kregen gras- en rietstengels een zacht gouden gloed. Overal waren kleine meertjes, die zo glad als spiegels waren. Je hoorde de eenden en ganzen in de lucht. Je zag ze eerst weerspiegeld in het water, waarna ze neerstreken op het wateroppervlak, luid kwakend of gakkend.
Ben benieuwd wat er vanavond allemaal uit komt. Wie krijgt het voor het zeggen, wie moet er zijn mond voorlopig houden? Ik heb geen idee… Ik weet zelfs nog niet eens op wie ik ga stemmen. Op een vrouw, dat is zeker. Maar wie van de velen die op die enorme lap papier staan, dat weet ik nog niet. Weten jullie het al wel?
Afgelopen zondag was het te mooi weer om thuis te blijven. Dus namen we de metro naar de stad en wandelden langs de Maas. Onderweg dronken we koffie en aten we een lekker broodje kip-kerrie, zodat we niks te kort kwamen. We waren niet de enigen, want overal zaten de bankjes vol. Sommigen hadden zich nog in dikke jassen en warme sjaals gewikkeld, een enkeling had al meteen de zomer in het hoofd en liet zich in t-shirt een beetje bijkleuren. Maar overal rook het lentefris 😉
