Het is weer eens wat anders dan die kussende mannetjes en vrouwtjes, dit olie-en- azijnstel. Ik vond het in een souvenirwinkel op Schiphol en daar hoort het natuurlijk ook. Want het lijkt me prima geschikt om net op de valreep nog mee te nemen voor die ene tante, die je vergeten was in je souvenirjacht. Dat we in Nederland inmiddels een heel andere manier van bouwen hebben… och, daar komt het niet op aan.
Oh ja, niet vergeten het prijsje er af te halen voor het ingepakt wordt 😉
Category Archives: Fotografie
Foto
Wat een schitterende foto van Marsel van Oosten. Terecht dat hij zich Wildlife Photographer of the Year mag noemen. Er moet heel wat wachten, geduld en concentratie aan vooraf gegaan zijn. Fantastisch!!
Deel dit op:
Uitzicht
Leo en ik zijn niet zulke strandmensen, dat wil zeggen wij bakken niet graag lang in de zon. Lopen langs het strand, zitten op een terrasje, dat wel.
De laatste dagen van onze vakantie waren we in Ericeira, aan de Atlantische kust. Het was nog schitterend weer, strakblauwe lucht en hele dagen zon. Onze kamer lag aan de strandkant en wat hebben we daar genoten van het prachtige uitzicht. En wat sliepen we daar heerlijk op het geluid van de branding. Het was een prachtige afsluiting van een heerlijke vakantie.
Deel dit op:
Tik
Het fornuis in onze keuken heeft een piëzo-ontsteking. Handig hoor, maar het moet wel werken en soms is dat gewoonweg niet het geval. Met een omweg krijg ik de pitten wel aan, maar vorige week raakte die hele ontsteking van slag af. Waardoor weten we niet, misschien was er water overheen gekomen. In ieder geval bleven alle pitten tikken. Een vervelend geluid, waar je op de lange duur horendol van wordt. We probeerden alles goed te drogen met een föhn, maar ook dat hielp niet. Wat konden we verder nog doen? Zoiets gebeurt natuurlijk altijd op een tijd dat er geen vakman te bereiken is. Leo kwam met het lumineuze idee om de stroom af te sluiten. Het fornuis heeft twee aparte zekeringen, dus dat was niet zo’n probleem. Maar dan doet de rest van het fornuis het ook niet. Geen klok, geen oven. Maar goed, op dat moment was het niet zo erg. Zondagmorgen probeerden we of de stroom er weer op zou kunnen en…. het getik was verdwenen. En nog steeds weten we niet waar het nou aan gelegen heeft.
Deel dit op:
Boekenwinkel
Even dreigde de winkel definitief zijn deuren te sluiten, maar personeel zorgde er voor dat een doorstart mogelijk werd. In het oude ABN-AMRO-gebouw aan de Coolsingel werd Boekhandel Donner opnieuw ingericht. Ja, dat is al wel weer een tijdje geleden en de winkel miste nog een beetje allure.
Maar nu is Donner echt als een fenix uit de as verrezen. Er wordt nog steeds druk verbouwd aan dat oude ABN-AMRO-gebouw, maar een deel is al klaar en daar, juist daar zit nu Donner. Fris en weer met een heel uitgebreide collectie. Zo’n winkel waar je lekker snuffelen kan tussen rijen boeken. Boeken voor grote en kleine mensen, voor iedereen! Waar je boeken vindt over allerlei uiteenlopende onderwerpen. Niet alleen maar de toptien, maar ook dikke en zware boeken over treinen, stations, koken, filosofie, ict, wereldproblemen, opvoeding. Gewoon, over alles!
Deel dit op:
Herfst
Al leek het nog steeds een beetje zomer tijdens onze donderdagse wandeling, overal was te zien dat het nu toch echt herfst is.
De straten en paden waren bedekt met bruine, gele en rode bladeren, die knisperden onder onze voeten. En plotseling stonden we stil om deze verzameling zwammen te bewonderen. Iedereen was het er over eens, nu werd het toch echt, echt herfst.
Deel dit op:
Verstopt
Leo sloot achteraan in de rij voor de balie, ik ging zitten op de stoeltjes tegen de wand van het Oogziekenhuis. Ik keek op. “Hè, wat is dat nou? Het lijkt wel kunst, maar wat een gekke plaats en waarom zoiets nou in dit ziekenhuis?” Ik keek nog eens beter, nee dat kon het niet zijn. Maar wat dan wel?
Toen bewoog er iets en viel het kwartje.
Niks kunst dus, gewoon de benen van een werkman die bezig was met iets tussen het plafond te monteren.
Wat kan een mens toch een rare associaties hebben….
Deel dit op:
Fado en port
Mijn 70e verjaardag vierde ik dus in Portugal. Ik had verwacht dat die dag stilletjes voorbij zou gaan. Maar de attente hoteldirectie had ’s middags op onze kamer een gekoelde fles champagne en lekkere taart klaar laten zetten. Een complete verrassing, waar we dankbaar van genoten hebben.
Daarom stapte ik al een ietsiepietsie onvast in de taxi, die Leo en mij naar een gezellig restaurant bracht. Tijdens een heerlijk en uitgebreid diner luisterden we naar live fadomuziek. Wat heerlijk toch dat Leo dat allemaal gewoon van uit Rotterdam via het internet geregeld had. De wereld wordt telkens een stukje kleiner 😉
En na het diner dronken we een heerlijk glas port. Meestal word ik van port een beetje droevig, maar dit keer had ik een vrolijke dronk.
Dus, proost, to the good life!
Deel dit op:
Markt
Eigenlijk hoef ik helemaal niet ver te gaan om een vakantiegevoel te krijgen. Afgelopen woensdag gingen Leo en ik naar de markt op het Afrikaanderplein in Rotterdam. En dan voel je je meteen in een andere wereld. De kleuren, de geuren, de stemmen maken dat je eerder denkt aan Istanbul of Marrakech dan de Maasstad, zeker als het nog zulk heerlijk weer is.
Ik weet dat er heel veel in mijn stad te koop is, maar toch zag ik nog behoorlijk wat onbekends op de kramen liggen.
Deel dit op:
Bouwen
Rotterdam is een stad van werken en van bouwen. Het ene project is nog niet klaar of het andere staat al weer op stapel. Wandelen door de stad betekent vaak langs, over of door een opgebroken straat lopen en overal vind je heimachines en bouwkranen.
Maar vorige week verbaasde ik me toch wel over dit gezicht, genomen vanaf de kade tegenover Katendrecht. Acht enorme bouwkranen telde ik. Eigenlijk staan er nog meer, maar die pasten niet allemaal op de foto. Zoveel had ik er nog niet bij elkaar gezien….
Ja, in Rotterdam zijn de hemdsmouwen weer opgestroopt.
Effe doorwerken nog, en dan hebbie zo een heel nieuw stadsdeel!
